Μη βιάζεστε

Ρώτησα μια πηγή μου στην κυβέρνηση πότε θα περάσει η διάταξη για τη σταδιακή κατάργηση των τεκμηρίων. Μη βιάζεστε, μου είπε. «Τι να μη βιαζόμαστε; Δεν καταργούνται;» ρώτησα. Λίγα λεπτά αργότερα κατάλαβα ότι θα πρέπει να περιμένουμε μάλλον αρκετά. Ναι, η κυβέρνηση θα ήθελε να έχει τη δυνατότητα να τα καταργήσει αύριο. Οι θεσμοί όμως δεν θέλουν αιφνιδιασμούς. Ιδίως όταν υπάρχει απλωμένος τραχανάς με ενδεχόμενες δημοσιονομικές τρύπες φέτος και του χρόνου και εφόσον νωρίτερα δεν έχει φτάσει το επίπεδο της Φορολογικής Διοίκησης σε τέτοιο σημείο που να μπορεί να κλείσει όλες – έστω τις περισσότερες – τρύπες φοροδιαφυγής. Το συμπέρασμα: για το 2020 δεν βλέπω να αλλάζει τίποτα στα τεκμήρια, μετά έχει ο Θεός…

Χαρούμενη έξοδος
Δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει αλλά την Κυριακή κλείνουμε έναν χρόνο χωρίς Μνημόνιο. Ενας χρόνος από την «καθαρή έξοδο», που δεν ήταν και τόσο καθαρή αλλά παραμένει έξοδος, ένας χρόνος από τις γραβάτες στο Ζάππειο… Και του χρόνου, καλύτερα.

Αν κάνουμε έναν πρόχειρο απολογισμό του ενός έτους χωρίς Μνημόνιο, θα τολμούσα να πω ότι – μέχρι τώρα – δεν άλλαξαν και πολλά. Ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας παραμένει ασθενικός, οι δεσμεύσεις για τα πλεονάσματα είναι στη θέση τους και μας στοιχειώνουν με σούπερ φόρους, η προηγούμενη κυβέρνηση έριξε μια «τουφεκιά» μειώσεων φόρων και «13ης σύνταξης» φεύγοντας για να μας πει ότι ήρθαν καλύτερες μέρες και τώρα πρέπει η νέα κυβέρνηση να πείσει τους δανειστές ότι δεν ανοίγουν δημοσιονομικές τρύπες και δεν χρειάζονται διορθωτικά μέτρα. Σε επίπεδο κλίματος όμως υπάρχει σαφής βελτίωση στην οικονομία και ίσως αυτό να είναι το πρώτο βήμα. Αν δεν μας πάρει από κάτω η ύφεση που έρχεται στην ευρωζώνη και τον κόσμο. Γι’ αυτό, ξαναλέω, μήπως να θυσιάσουμε την ιερή αγελάδα των πλεονασμάτων;

Σχήμα οξύμωρο
Πάμε και στο μέτωπο της ενέργειας. Πριν από λίγες μέρες αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα της εταιρεας τα οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΠΑ, η οποία σημειωτέον είχε ως θυγατρική κατά 100% τον Διαχειριστή Ελληνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) καθώς και συμμετοχές σε θυγατρικές εταιρείες προμήθειας και διανομής αερίου στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη και Θεσσαλία.

Η περσινή χρονιά, ενόψει της αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ, σημάδεψε τον όμιλο από ανακατατάξεις. Οπως η πώληση του ΔΕΣΦΑ έναντι τιμήματος 535 εκατ. ευρώ σε κοινοπραξία Ευρωπαίων Διαχειριστών Φυσικού Αερίου, η πώληση του μεριδίου της εταιρείας (51%) που είχε στην ΕΠΑ ΘΕΣΣ έναντι 52 εκατ. ευρώ και η εξαγορά με 150 εκατ. ευρώ του 49% των ΕΠΑ και ΕΔΑ Αττικής.

Στα οικονομικά αποτελέσματα του 2018 αποτυπώθηκαν μόνο οι συναλλαγές του ΔΕΣΦΑ και της ΕΠΑ ΘΕΣΣ. Ετσι διαπιστώθηκε το οξύμωρο η ΔΕΠΑ να παρουσιάζει μείωση του κύκλου εργασιών κατά 8,4% στα 996,6 εκατ. ευρώ από 1,08 δισ. ευρώ το 2017, αλλά τα κέρδη μετά φόρων να εκτινάσσονται στα 243,1 εκατ. ευρώ το 2018 από 60,6 εκατ. ευρώ την προηγούμενη χρονιά. Κέρδη πρόσκαιρα, όπως προκύπτει με μία πιο προσεκτική ανάγνωση των οικονομικών καταστάσεων καθώς σύμφωνα με την ίδια τη διοίκηση η εταιρεία έχασε 11,5% σε πωλήσεις φυσικού αερίου, κάτι που συνεχίζεται και φέτος. Ιδιώτες προμηθευτές και ηλεκτροπαραγωγοί βρίσκουν ευκαιρία στο άνοιγμα της αγορά φυσικού αερίου και φέρνουν δικές τους ποσότητες είτε μέσω των αγωγών είτε με φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Πειραιώς – Μεσογείων και πάλι πίσω
Ο πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας Νίκος Μπουλαξής, όπως πληροφορούμαστε, ήδη από τις πρώτες μέρες της θητείας της νέας ηγεσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας έχει κάνει τη διαδρομή Πειραιώς (γραφεία της ΡΑΕ) – Μεσογείων ουκ ολίγες φορές πάνω – κάτω… Ιδίως για τα θέματα των παλιών οφειλών των ΥΚΩ που πρέπει να αποδοθούν στη ΔΕΗ, αλλά και για τη μείωση του ΕΤΜΕΑΡ που θέλει να περάσει η κυβέρνηση για να μετριάσει τις επιβαρύνσεις των καταναλωτών από τις αυξήσεις στα τιμολόγια. Πηγές μου μού μεταφέρουν ότι ο Μπουλαξης ανεβοκατεβαίνει τα σκαλιά του υπουργείου ίσως και δύο και τρεις φορές ημερησίως. Από τον 6ο που είναι το γραφείο του υπουργού, στον 7ο που είναι το γραφείο του υφυπουργού Γεράσιμου Θωμά κι από κει στον 2ο που είναι το γραφείο της γενικής γραμματέως Αλεξάνδρας Σδούκου. Περιμένω να δω ποιο θα είναι το αποτέλεσμα.

Επενδύσεις
Οσο οι πολιτικοί ψάχνουν να βρουν λύση στον γρίφο της ΔΕΗ, μαθαίνω από αξιόπιστες πηγές ότι έρχεται, λέει, σειρά θετικών νέων από ιδιωτικές επιχειρήσεις με επενδύσεις που σχεδιάζουν να κάνουν ή και με επενδύσεις που ξεκινούν να υλοποιούν.
Παράγοντες της αγοράς με ενημερώνουν για παράδειγμα πως μία μεγάλη εταιρεία τις πρώτες μέρες μετά την εβδομάδα του Δεκαπενταύγουστου αναμένεται να ανακοινώσει την έναρξη κατασκευής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής, η οποία θα πρωταγωνιστήσει στη νέα εποχή. Οι ανταγωνιστές της αναμένεται ότι δεν θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια προχωρώντας επίσης σε ανάλογες ανακοινώσεις. Σημειώστε επίσης ότι αναμένονται άμεσα ειδήσεις και στον τομέα των επενδύσεων στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

H «ιερή αγελάδα», oι «θυσίες» και τα πλεονάσματα
Τα φίδια έχουν αρχίζει να «ζώνουν» πολιτικούς και οικονομολόγους στη Γερμανία, μετά τα στοιχεία που έδειξαν συρρίκνωση της οικονομίας το δεύτερο τρίμηνο του έτους. Αναλυτές υποστηρίζουν πως ίσως ήρθε η ώρα η ιερή αγελάδα των μηδενικών ελλειμμάτων να θυσιαστεί ενώ έχουν αρχίσει και οι πρώτες κρούσεις για μείωση των φόρων.
Για παράδειγμα, ο Κλάους Μίχελσεν από το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών δήλωσε στην Bild ότι «το κράτος πρέπει να ξοδέψει περισσότερα χρήματα για να προωθήσει, για παράδειγμα, έργα στον ενεργειακό τομέα, στην ψηφιοποίηση ή στην αγορά κατοικίας». Μαζί σου. Και εμείς εδώ στην Ελλάδα τα ίδια λέμε.
Ο Γιόαχιμ Λανγκ από τον Ομοσπονδιακό Σύνδεσμο Γερμανικής Βιομηχανίας προειδοποίησε ότι «έρχονται δύσκολοι μήνες που μπορεί να γίνουν χρόνια εάν η πολιτική δεν αναλάβει αποφασιστική δράση» ενώ ο διευθυντής του Γερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Μάρτιν Βανσλέμπεν ζητεί να γίνουν παράλληλα διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. «Την ώρα που η μέση φορολογική επιβάρυνση στις βιομηχανικές χώρες της Δύσης κυμαίνεται στο 24%, στη Γερμανία ο φόρος επιχειρήσεων βρίσκεται στο 30% και πλέον».
Να μην το συζητήσουμε πού βρίσκεται το επίπεδο φορολόγησης στην Ελλάδα. Θα μου πείτε άλλη οικονομία η γερμανική, άλλη η ελληνική. Η μία είναι η ατμομηχανή της ευρωζώνης και η άλλη μόλις βγήκε από τα Μνημόνια. Ισως όμως σε αυτή τη συγκυρία όπου όλοι φοβούνται την παγκόσμια ύφεση, η ελληνική κυβέρνηση μπορέσει να θέσει με μεγαλύτερες πιθανότητες «νίκης» το θέμα των μειωμένων πλεονασμάτων. Μαζί με την ιερή αγελάδα των μηδενικών ελλειμμάτων στη Γερμανία, λέω εγώ, μήπως να θυσιάσουμε και τα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ στην Ελλάδα;