Ενα φθινόπωρο στρωμένο με αγκάθια

Ο πολιτικός κόσμος μπορεί να έχει το βλέμμα του στραμμένο στα πύρινα μέτωπα που αναζωπυρώνονται από χθες ανά την Ελλάδα, μπορεί ένα μέρος του να διάγει ολιγοήμερες διακοπές, το θερμό φθινόπωρο όμως είναι προ των πυλών. Και βέβαια αυτό ισχύει και για τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί επίσης να κάνει διακοπές – με την οικογένειά του στην Ισπανία -, έχει όμως το μυαλό του στα μέτωπα που θα αντιμετωπίσει από τον νέο του ρόλο πια ως προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γιατί μπορεί τη μερίδα του λέοντος στο ναρκοπέδιο του φθινοπώρου να το έχει ο Πρωθυπουργός, και ο Τσίπρας όμως δεν θα έχει μικρότερα βάσανα και στοιχήματα προς επίλυση.

Το κόμμα: Ξεκινάμε από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα στην πορεία του προς τη νέα του μετεξέλιξη δεν θα κινηθεί σε εύκολο δρόμο. Ο ίδιος ο Τσίπρας φέρεται να είναι υπέρ ενός νέου προοδευτικού πόλου που θα μπορεί να αντιστοιχηθεί με την κοινωνία και το απροσδόκητα μεγάλο ποσοστό που απέσπασε στις εθνικές εκλογές. Εδώ όμως οι διαφορετικές φυλές της Κουμουνδούρου έχουν διαφορετική οπτική και ανάγνωση για το πού πρέπει να πάει το κόμμα. Σχηματικά η συζήτηση έχει – προς το παρόν – το επίδικο «σοσιαλδημοκρατία με μαζικά χαρακτηριστικά ή ταυτοτικά αριστερή παράταξη». Οι προειδοποιητικές βολές έχουν αρχίσει να πέφτουν με παρεμβάσεις στελεχών για την ανάγνωση που κάνουν πάνω στο ζήτημα και ίδωμεν. Πάντως το φθινόπωρο προσδιορίζεται η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ όπου και θα δούμε να διαμορφώνεται το πρώτο κλίμα.

Οι απεργίες: Ο νέος συνδικαλιστικός νόμος του Γιάννη Βρούτση μπορεί ήδη να αντιμετωπίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα με αιχμές και υψηλούς τόνους, η αντιπολίτευση σε αυτόν όμως επίσης δεν θα είναι στρωμένη σε ροδοπέταλα. Και αυτό αφού η δυνατότητα ενός ενιαίου μετώπου με άλλες δυνάμεις (π.χ. με ΚΚΕ ή MέΡΑ25) δεν θα είναι πιθανή. Καθόλου τυχαία ο Περισσός, που θα επιχειρήσει να «μονοπωλήσει» την πολεμική στο νέο πλαίσιο για το δικαίωμα των απεργιών, μιλάει με σταθερότητα και για τις ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης – και ειδικότερα της Εφης Αχτσιόγλου – ενώ δεν θέλει να ακούει συμπράξεις με τον ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα.

Ασυλο: Ακόμα και το θέμα του ασύλου, που ο Τσίπρας θέλει να σηκώσει, και που πλέον η αναπλαισίωσή του είναι νόμος ψηφισμένος, δεν περνάει ακριβώς από αυτόν και το κόμμα του. Καθόλου τυχαία, στις πρώτες διαδηλώσεις του θέρους για το θέμα δεν υπήρξε συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ, πράγμα που επιβεβαιώνει πως η επιστροφή του στον δρόμο και στα κοινωνικά κινήματα δεν είναι απλή υπόθεση.

Εκλογικός νόμος και Σύνταγμα: Ο  ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πια την πλειοψηφία και η ΝΔ είναι αυτοδύναμη – με δυνητικό σύμμαχο σε επί μέρους πεδία το Κίνημα Αλλαγής. Η αντιπολίτευσή του θα επομένως κοινοβουλευτική και οριοθετημένη. Οι πρώτες 30 ημέρες για την κυβέρνηση εξάλλου δείχνουν πως κινείται με ταχύτητα στο νομοθετικό έργο, πράγμα που επιτείνει το μούδιασμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Δικαιοσύνη: Υποθέσεις που θα πάνε προς διερεύνηση άμεσα και αφορούν την προηγούμενη κυβέρνηση πονοκεφαλιάζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, η υπόθεση της Νοβάρτις και το πώς εξελίσσεται  μοιάζει μπούμερανγκ για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προσθέστε εδώ τον παράγοντα Αντώνη Σαμαρά που φέρεται ανυποχώρητος να φτάσει την υπόθεση που τον στοχοποίησε μέχρι τέλους.