Οι δασικές υπηρεσίες να αποκτήσουν {LF}πιο ενεργό ρόλο

Μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση και αλλαγές στο νομικό πλαίσιο ώστε οι δασικές υπηρεσίες να συμμετέχουν πιο ενεργά στην πρόληψη και την καταστολή των δασικών πυρκαγιών είναι αυτό που θα πρέπει να εξετάσουμε άμεσα, αν θέλουμε να ασχοληθούμε σοβαρά με το πρόβλημα.

Πέρα από συντεχνιασμούς και πρακτικές του παρελθόντος, αυτό που πραγματικά χρειάζεται το ελληνικό κράτος ώστε να έχει ένα ολοκληρωμένο σύστημα δασοπυρόσβεσης είναι να εκπονηθούν αντιπυρικά επιχειρησιακά σχέδια ανά δασαρχείο και να επιλέξουμε ποια θα είναι η κλίμακα επιχειρησιακής αναφοράς του προβλήματος. Τα σχέδια δεν είναι αρκετό να εκπονούνται σε επίπεδο Δήμου ή Περιφέρειας αλλά θα πρέπει να ξεκινούν από κάτω, δηλαδή σε επίπεδο δασαρχείου. Χρειάζεται άμεσα να  συντάξουμε 102 μελέτες αντιπυρικής προστασίας για ολόκληρη τη χώρα, στο πρότυπο του Δασαρχείου της Πάρνηθας, του μοναδικού Δασαρχείου στο οποίο έχει γίνει μελέτη του περιβάλλοντος, του είδους της βλάστησης που περιλαμβάνει η περιοχή, των συνθηκών που επικρατούν εκεί όλους τους μήνες του καλοκαιριού, και στη βάση αυτού του σχεδιασμού να οργανώσουμε σε συνεργασία με τον εκάστοτε φορέα διαχείρισης και την Πυροσβεστική τα επιχειρησιακά σχέδια καταστολής της πυρκαγιάς.

Και αυτό επειδή οι δασικές πυρκαγιές, λόγω της σύνθεσης και της κατάστασης των δασών στη χώρα μας, έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ιδιαίτερη συμπεριφορά και εξέλιξη και γι’ αυτό χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης ανά περίπτωση.

Είναι πολύ σημαντικό πριν πιάσει η φωτιά να είναι οι δυνάμεις μας διάσπαρτες στο δάσος, δυνάμεις του Δήμου της Δασικής Υπηρεσίας και όλων των εμπλεκόμενων φορέων ώστε να επιτυγχάνεται έγκαιρη επέμβαση. Και ταυτόχρονα, απαιτείται η αναδιοργάνωση και η στελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών ώστε να είναι σε θέση να εμπλακούν με νέους όρους και στις δύο φάσεις των πυρκαγιών υπαίθρου, δηλαδή και στην πρόληψη και στην κατάσβεση.

Αναθεώρηση, άλλωστε, απαιτείται στον τρόπο που διαχειριζόμαστε επιχειρησιακά την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών. Είναι επιτακτική ανάγκη η Πολιτεία να κατανοήσει ότι η πρόληψη συνδέεται με τη διαχείριση των δασών, δηλαδή με την απόληψη της κρίσιμης βιομάζας μέσα από τα δάση που τα καθιστά τρωτά στον κίνδυνο των πυρκαγιών.

Και αυτό επειδή στην Ελλάδα επικρατούν ιδιαίτερα αρνητικές για τα δάση συνθήκες, οι οποίες ευνοούν τις μεγάλες και καταστροφικές πυρκαγιές: Η ιδιαίτερη σύνθεση των οικοσυστημάτων (θερμομεσογειακές διαπλάσεις), οι κλιματικές συνθήκες που χαρακτηρίζονται από μεγάλες ξηροθερμικές περιόδους κατά τις οποίες επικρατούν ισχυροί άνεμοι και παράλληλα μια έντονη κοινωνική πίεση για αλλαγή χρήσης των δημόσιων δασών.

Κατά την άποψή μου, θα ήταν εποικοδομητικό να ανατρέξουμε στα πορίσματα της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τα δάση, του 1993, και στο πόρισμα της Μόνιμης Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, στα έτη 2007-2008, που παρά την ομοφωνία στα συμπεράσματα και τις διαπιστώσεις τους δεν συνοδεύτηκαν από τις απαραίτητες πολιτικές αποφάσεις.

Ο Νικόλαος Μπόκαρης είναι δασολόγος, πρόεδρος της ΠΕΔΥ και μέλος του ΔΣ του ΓΕΩΤΕΕ