Η αντίδραση και εκείνη {LF}η ισοπαλία…

Oσο κοινότοπο κι αν ακούγεται, το επιχείρημα που πολλές φορές επικαλούνται δίκην άλλοθι οι παίκτες και οι προπονητές ισχύει και στην προκειμένη περίπτωση…

Οντως ο ΠΑΟΚ μπορεί να μη νίκησε τον Αγιαξ και να μην έχει τον πρώτο λόγο για την πρόκριση στην επόμενη φάση του Champions League, αλλά κρατά την αντίδρασή του!

Βεβαίως αυτό εκτός από τον Αμπελ Φερέιρα, μπορεί να το ισχυρισθεί στην αντίπερα όχθη και ο Ερικ τεν Χαγκ: όπως ο ΠΑΟΚ αντέδρασε μετά το αυτογκόλ του Γιαννούλη και προηγήθηκε με 2-1, χώρια που ο Πέλκας είχε την ευκαιρία και για το 3-1, ομοίως και ο Αγιαξ ισοφάρισε σε 2-2 και εάν δεν έβρισκε τα ρεφλέξ του ο Πασχαλάκης σε δυο φάσεις στο τελευταίο δεκάλεπτο τότε η ρεβάνς στο Αμστερνταμ θα έμοιαζε με μια τυπική διαδικασία…

Με τις υποθέσεις όμως δεν βγαίνει συμπέρασμα, άλλωστε, όπως λέγαμε παλιά – που αυτές οι αναγωγές ήταν πολύ της μόδας – και η γιαγιά μου εάν είχε ρουλεμάν θα ήταν πατίνι!

Στο τέλος της βραδιάς δεν προέκυψε ούτε το 3-1, ούτε το 2-4 και ούτως ειπείν ο Αγιαξ είναι σαφώς το φαβορί για την πρόκριση, αλλά και ο ΠΑΟΚ δεν θα αχθεί ως αμνός επί σφαγήν.

Οι πρωταθλητές Ελλάδος υπερείχαν στο πρώτο ημίχρονο, οι (Ιπτάμενοι) Ολλανδοί απογειώθηκαν στο δεύτερο, η πίτα μοιράστηκε στα δύο και πλέον, την ερχόμενη Τρίτη, ο ΠΑΟΚ θα επιδιώξει την υπέρβαση: βασικά θα επιδιώξει τη νίκη ή μια ισοπαλία η οποία φαντάζει υπερβολική, αλλά οι δυο ομάδες την έχουν στο… μητρώο τους από τον μεταξύ τους αγώνα στις 4 Αυγούστου του 2010 στην Τούμπα, που έληξε με 3-3!

Η αποκαλούμενη προϊστορία δεν παίζει μπάλα και προφανώς για όλα τα πράγματα στη ζωή υπάρχει μια πρώτη φορά, αλλά πλάκα πλάκα ο ΠΑΟΚ δεν έχει φύγει ποτέ ηττημένος από το Αμστερνταμ! Απλώς τώρα το 1-1 που άρπαξε στις 28 Ιουλίου του 2010 και στις 26 Ιουλίου του 2016 δεν του φτάνει…