Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Εκ του αποτελέσματος (είσοδος στην τετράδα και τη ζώνη των μεταλλίων) οι έφηβοι του Γιώργου Βλασσόπουλου φεύγουν επιτυχημένοι από το Ευρωμπάσκετ U18 του Βόλου.

Ομως το μεγάλο τους κέρδος ήρθε πριν μπουν στις κορυφαίες ομάδες του τουρνουά, από τη σχέση που δημιούργησαν με τον κόσμο αυτές τις μέρες, στο «κόσμημα του Παγασητικού» όπως πολύ εύστοχα αποκαλούν την πανέμορφη αυτή πόλη.

Αυτά τα παιδιά είναι τα κοσμήματα του μέλλοντος για το ελληνικό μπάσκετ και ήταν ιδανικό που δημιούργησαν τέτοιες σχέσεις ιδιαίτερα με το νεανικό κοινό που κατέκλυσε το Κλειστό της Νέας Ιωνίας όλες αυτές τις μέρες.

Ο Νικολαϊδής, ο Ρογκαβόπουλος, ο Γεωργαλάς, ο Καράμπελας, ο Κάδρας, ο Καλόγηρος, ο Κλωνάρας, ο Κουρτίδης, ο Ματσάγγος, ο Σταυρακούκας, ο Σωτηρίου και ο Τσάμης αποτέλεσαν πρότυπα για νέα παιδιά και έδειξαν τον ενάρετο δρόμο του αθλητισμού, ιδιαίτερα στην περιφέρεια, και το πόσα καλά μπορεί να προσφέρει σε αντίθεση με τις προσιτές παγίδες της εποχής για τη νεολαία.

Οσο για τους ίδιους τους παίκτες της εθνικής μας ομάδας, το πραγματικό μετάλλιο που θα έχει και μεγάλη αξία θα είναι να βρουν τον ρόλο τους και (κυρίως) τον χρόνο συμμετοχής τους στις ομάδες τους, αποδεικνύοντας άλλωστε με τον καλύτερο τρόπο ότι η στήριξη σε έλληνες παίκτες και την εποχή της κρίσης είναι η καλύτερη επένδυση για τους ελληνικούς συλλόγους.

Από την άλλη πλευρά, και οι ίδιοι (όπως και οι γονείς τους) θα πρέπει να διαθέτουν ίσως την πιο σημαντική αρετή (που πάντα επισημαίνει ο Παναγιώτης Γιαννάκης), την υπομονή, και να μη βιάζονται, πριν καλά καλά αποχωριστούν τον καθηγητή τους στο λύκειο, να βρουν… ατζέντη.

Εκεί η ισορροπία της οικογένειας είναι κομβική για την εξέλιξη του παιδιού – ταλέντου ώστε να μη χαθεί στον δρόμο και να βρει το σωστό μονοπάτι της ζωής.

Χαρές και πίκρες, όπως οι νίκες και οι ήττες σε αυτό το (απόλυτα επιτυχημένο και από οργανωτικής πλευράς) Ευρωμπάσκετ του Βόλου, θα συναντούν συχνά – το θέμα είναι η σωστή διαχείριση του ίδιου τους του εαυτού.