Γαργαντούες

Χωρίς τη συναίνεση της Φώφης Γεννηματά υπερψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία η τροπολογία για τα έργα στο Ελληνικό που είχε καταθέσει ο υπουργός Επενδύσεων και Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης. Κατά τον υπουργό, η τεχνικού χαρακτήρα τροπολογία είναι «ερμηνευτικού» χαρακτήρα, όλη κι όλη μια αναδιατύπωση του άρθρου 2 του Ν. 4062/2012. Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να είναι μια μεγάλη πονηριά, «κερκόπορτα» υπέρ των συμφερόντων του επενδυτή.

Την άποψη ότι, κρυφά, ευνοείται ο επενδυτής υιοθέτησε και η Φώφη Γεννηματά του ΚΙΝΑΛ. Μιλώντας στη Βουλή, είπε ότι «υπάρχει μείζον ζήτημα», ότι αλλάζουν οι όροι του νόμου και της σύμβασης, υιοθέτησε δηλαδή μια θεωρία συνωμοσίας αφήνοντας υπονοούμενα ότι κάτι κακό εξυφαίνεται το οποίο δεν μπορεί να ανεχτεί το κόμμα με την τόσο υπεύθυνη και την τόσο ακριβοδίκαιη αντιπολίτευση.

Το περιστατικό είναι μικρής σημασίας. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΚΙΝΑΛ μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις. Και μεγάλη σημασία έχει αυτή τη στιγμή το έργο στο Ελληνικό να τρέξει, για ουσιαστικούς (δημιουργία θέσεων εργασίας) και για συμβολικούς λόγους (ένα μήνυμα στους επενδυτές, ιδίως στους ξένους, ότι η Ελλάδα άλλαξε) – και γι’ αυτό η κυβέρνηση, όντως, φαίνεται ότι δεν χάνει χρόνο.

Πάντως, είναι εμφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, μολονότι ανοιχτά δεν μπορεί να πει και πολλά, θα κινείται σε μια στρατηγική κωλυσιεργίας και γκρίνιας. Η στρατηγική αυτή εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα, όπως ακούγεται; Νομίζω ότι πιο πολύ είναι το χούι της συγκεκριμένης Αριστεράς, που επιβάλλει την κωλυσιεργία.

Για το αριστερό κλισέ της ελληνικής μεταπολίτευσης, κάθε μεγάλη επένδυση είναι εχθρική. Από το αεροδρόμιο των Σπάτων μέχρι το μετρό της Αθήνας και το ξενοδοχειακό συγκρότημα Κόστα Ναβαρίνο της Μεσσηνίας, η Αριστερά πολεμούσε τις επενδύσεις. Διαδηλώσεις, συγκρούσεις, προπαγανδιστικό υλικό έλεγαν ότι θα καταστραφεί το περιβάλλον, θα πλουτίσουν κάποιοι κακοί σε βάρος μας, θα γίνει η ζωή μας αβίωτη.

Εσχάτως, με την επένδυση του Ελληνικού, η Αριστερά φόρεσε και τις στολές του αρχαιόπληκτου υπερασπιζόμενη, δήθεν, την εθνική κληρονομιά, τις αρχαιότητες, το τρισχιλιετές μεγαλείο. Κάπως έτσι το άσημο Χασάνι μεταμφιέστηκε ένα φεγγάρι σε φορέα μιας ασήκωτης κληρονομιάς.

Καλά ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά η Φώφη Γεννηματά τι σχέση έχει με αυτή την πρακτική της κωλυσιεργίας; Από πότε στο ΚΙΝΑΛ συμπεριφέρονται ακόμα και σε θέματα ζωτικά για τη χώρα, όπως η οικονομική επανεκκίνηση και η οριστική έξοδος από τη ζώνη της χρεοκοπίας, σαν να είναι ουρά του ΣΥΡΙΖΑ και των ιδεοληψιών του;

Τι λένε άραγε επ’ αυτών των ζητημάτων οι πραγματικοί μεταρρυθμιστές του κόμματος; Θα περιμένουν άβουλοι να τους καταβροχθίσουν στον ΣΥΡΙΖΑ οι Γαργαντούες – η Ξενογιαννακοπούλου και ο Ραγκούσης;