«Κρας τεστ» με το άσυλο

Της Μυρτώς Λιαλιούτη

Το νομοσχέδιο για την κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια αποτελεί το πρώτο κρίσιμο κρας τεστ για το Κίνημα Αλλαγής. Οχι γιατί από τις ψήφους των κεντροαριστερών βουλευτών κρέμεται το αν θα «περάσει» ο νόμος ή όχι, αλλά γιατί θα δείξει την κατεύθυνση του Κινήματος Αλλαγής στο νέο πολιτικό τοπίο, καθώς και το είδος της αντιπολίτευσης που θα ασκήσει. Η πρώτη αντιπαράθεση επί του θέματος έγινε ήδη, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη δευτερολογία του κατηγόρησε το Κίνημα Αλλαγής για αλλαγή στάσης και τη Φώφη Γεννηματά να απαντά σε έντονο τόνο πως ο Πρωθυπουργός πρέπει «να ακούει αυτά που λέμε εμείς μέσα στη Βουλή».

Παρότι η Γεννηματά, με την παραπομπή της στον νόμο του 2011 (που έμεινε γνωστός ως νόμος Διαμαντοπούλου) επί της ουσίας «έδειξε» τη στάση που θα κρατήσει ο φορέας, οι ομιλίες των βουλευτών δεν ήταν όλες στην ίδια γραμμή. Κυρίως, αυτή του Μιχάλη Κατρίνη και λιγότερο εκείνη του Γιώργου Καμίνη, έδειχναν πως η συζήτηση για το θέμα είναι υπαρκτή εντός του Κινήματος Αλλαγής. Οπως ήταν, άλλωστε, και το 2011, όταν, θυμίζουν έμπειρα στελέχη, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να περάσει την κατάργηση του ασύλου παρά την αντίδραση μερίδας της βάσης του. Οκτώ χρόνια μετά, το Κίνημα Αλλαγής βασίζει τη θέση του στον νόμο Διαμαντοπούλου, ο οποίος προέβλεπε πως ναι μεν κατοχυρώνεται η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών, αλλά παράλληλα «σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων των ΑΕΙ» εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία. Την τότε μεταρρύθμιση στην Παιδεία είχε στηρίξει και ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου – με τον κομματικό μύθο να τον θέλει ακόμα και ενάντια σε στελέχη του στενού του περιβάλλοντος.

Ολα δείχνουν πως το Κίνημα Αλλαγής δεν θα έχει αντίρρηση σε μια διατύπωση κοντά σ’ αυτή του 2011, με τις κατάλληλες νομοτεχνικές ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της εφαρμογής του – ο λόγος για τον οποίο ο νόμος δεν εφαρμόστηκε όταν ψηφίστηκε αφορά, σύμφωνα με τότε στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τη μη συνεργασία των πανεπιστημιακών αρχών. Πώς θα μπορούσε να επιστρέψει σε θέσεις πριν από αυτές του 2011; Αν κάτι τέτοιο συμβεί, τότε ο κεντροαριστερός φορέας θα βρεθεί απέναντι σε έναν ευρύτερο προβληματισμό, που θα έχει κυρίως να κάνει με τη χρησιμότητά του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η νεολαία έχει ήδη βγει στους δρόμους για την υπεράσπιση του ασύλου. Εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας υπάρχουν εκείνοι που τάσσονται υπέρ της κατάργησης, προτείνοντας ανά περιπτώσεις τη φύλαξη των πανεπιστημίων από τα ίδια τα πανεπιστήμια, αλλά και εκείνοι που εμφανίζονται πιο διστακτικοί απέναντι στο ζήτημα. Οι πληροφορίες θέλουν το νομοσχέδιο να έρχεται στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, επομένως, σε κάθε περίπτωση, η πρόθεση του κεντροαριστερού φορέα θα γίνει γρήγορα σαφής.

Τα πρώτα δείγματα γραφής, πάντως, στον ρόλο του τρίτου κόμματος ήταν σκληρά αντιπολιτευτικά, με την ίδια τη Γεννηματά να δηλώνει πως δεν θα σταματήσει να υπερασπίζεται «τις ίσες ευκαιρίες και την κατάργηση όλων των διακρίσεων και ανισοτήτων». Μένει να φανεί στην πράξη αν θα επιβεβαιωθεί και ο Κώστας Σκανδαλίδης, που κατά τις προγραμματικές δηλώσεις τόνισε πως ο κεντροαριστερός φορέας θα «αντιπολιτεύεται ό,τι φτωχαίνει τη χώρα και θα συμπολιτεύεται σε ό,τι θετικό επιχειρείται».