Οι σεισμολόγοι ανησυχούν τώρα για τον Κορινθιακό

Μόλις βεβαιώθηκε πως ο σεισμός της περασμένης Παρασκευής προκλήθηκε από ένα κομμάτι στο δυτικό άκρο του ρήγματος της Πάρνηθας το όποιο δεν έσπασε στον σεισμό του ’99, τα βλέμματα των ειδικών έπαψαν να είναι στραμμένα στον εθνικό δρυμό και πλέον στρέφονται προς τον Κορινθιακό Κόλπο….

Πριν δημιουργηθεί η οποιαδήποτε ανησυχία, οι σεισμολόγοι είναι ξεκάθαροι (και καθησυχαστικοί): ο σεισμός της Παρασκευής δεν ενεργοποίησε τα γειτονικά ρήγματα, ούτε, όπως προαναφέρθηκε, βορειοδυτικά του Θριασίου, είτε βορειότερα προς τη Βόρεια Πάρνηθα αλλά και ούτε δυτικά προς τον Κορινθιακό.

Τίθεται έτσι εύκολα το ερώτημα: τότε γιατί οι ειδικοί έχουν τα βλέμματά τους στραμμένα στον Κορινθιακό; Αν και οι απαντήσεις στο ερώτημα αυτό είναι φειδωλές (και έχοντας υπόψη μας ότι οι σεισμολόγοι είναι υποχρεωμένοι να βλέπουν πολλά χρόνια μπροστά ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι επίκειται μεγάλος σεισμός), η κατάσταση έχει ως εξής: οι σεισμολόγοι γνωρίζουν ότι για περιοχές που είναι σεισμικά ήσυχες για μεγάλο διάστημα, προβλέπεται θεωρητικά η διέγερση περιφερειακών ζωνών αρκετά πριν από τους μεγάλους σεισμούς. Αυτός είναι και ο λόγος που το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο έχει εγκαταστήσει ειδικούς μετρητικούς σταθμούς και εκτελεί σειρά ερευνητικών προγραμμάτων στην περιοχή. Το «στοίχημα» για τους σεισμολόγους είναι να μην τους πιάσει στον ύπνο ένας μεγάλος σεισμός, όποτε κι αν γίνει αυτός.

Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο υπάρχουν και τα ντόνατς. Οχι, δεν πρόκειται για τα πιο γνωστά και ευρέως διαδεδομένα γλυκίσματα παγκοσμίως (είναι στρογγυλά και γεμιστά με μαρμελάδα ή κρέμες), αλλά για μια θεωρία (!). Ναι, για μια θεωρία (που λέει μέσες – άκρες) πως πριν αρχίσει να διεγείρεται σεισμικά μια περιοχή διεγείρονται οι γύρω από αυτήν. Και σε αυτό το πλαίσιο σκέψης, από τη μνήμη των ειδικών δεν έχουν σβήσει ο σεισμός μεγέθους 5,3 βαθμών που σημειώθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2018 στο Γαλαξίδι, ούτε αυτός με μέγεθος 4,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που σημειώθηκε στον Κορινθιακό Κόλπο τα ξημερώματα της τελευταίας ημέρας του 2017.

Κακή γειτονιά. Για πολλούς επιστήμονες – ιδίως – ο ανατολικός δεν είναι μια καλή γειτονιά (από σεισμολογικής άποψης) επειδή έχει μεγάλα ρήγματα. Και εκεί ας μην ξεχνάμε βρίσκονται οι Αλκυονίδες που έδωσαν τους τρεις καταστροφικούς σεισμούς του 1981. Πρόκειται για τη λεγόμενη ζώνη των Αλκυονίδων, και έχουν περάσει 38 χρόνια χωρίς να δώσει σοβαρό (σοβαρούς) σεισμό (σεισμούς).

Οι Αλκυονίδες αποτελούν ένα νησιωτικό σύμπλεγμα στο ανατολικό τμήμα του Κορινθιακού Κόλπου, του λεγόμενου κόλπου του Λειβαδάστρου, απέναντι από το ακρωτήριο Ολμιών στον Νομό Κορινθίας. Το νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα αποτελούν τέσσερα νησιά: η Ζωοδόχος Πηγή (νησίδα), το Δασκαλειό, το Γλαρονήσι και το Πρασονήσι. Και είναι γνωστό πως ο Κορινθιακός είναι η περιοχή με την υψηλότερη παραμόρφωση του φλοιού της Γης σε όλη την Ελλάδα. Επίσης είναι γνωστό πως η βόρεια και η νότια ακτή του Κορινθιακού απομακρύνονται μεταξύ τους με ετήσιο ρυθμό έως 15 χιλιοστών.

Ο καθηγητής Σεισμολογίας και διευθυντής στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο Ακης Τσελέντης το λέει ξεκάθαρα απαντώντας σε σχετική ερώτηση των «ΝΕΩΝ». «Υπάρχει πιθανός κίνδυνος στις Αλκυονίδες» επισημαίνει. Οπως ο ίδιος αναφέρει, ο φόβος του έγκειται στο γεγονός πως αν γίνει ένας ανάλογος σεισμός με αυτούς του 1981, πολλά σπίτια δεν θα αντέξουν. «Από το 2000 έπρεπε να εξεταστούν από μηχανικούς 80.000 δημόσια κτίρια. Μέχρι σήμερα είναι ζήτημα αν έχουν εξεταστεί 17.000» υποστηρίζει.

Στο παρελθόν. Κατά τους ειδικούς, οι σεισμοί στις Αλκυονίδες το 1981 ήταν μια ακολουθία, αποτελούμενη από τρεις κύριους σεισμούς, οι όποιοι προκλήθηκαν το χρονικό διάστημα από τις 24 Φεβρουαρίου μέχρι τις 4 Μαρτίου του προαναφερόμενου έτους. Ενα λεπτό πριν από τις έντεκα το βράδυ της Τρίτης 24 Φεβρουαρίου σημειώθηκε ο πρώτος σεισμός, ο οποίος είχε μέγεθος 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές σε Λουτράκι, Περαχώρα, Αγ. Θεοδώρους, Κινέτα, Μέγαρα, Νέα Πέραμο, Ελευσίνα, Μάνδρα και Ασπρόπυργο.

Στη συνέχεια, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της Τέταρτης 25/2 ακολούθησε δεύτερος σεισμός, ο οποίος είχε μέγεθος 6,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και προκάλεσε ζημιές σε κτίσματα που είχαν πληγεί από τον πρώτο σεισμό. Το πρωί φάνηκαν οι τραγικές συνέπειες του σεισμού: το 10% των σπιτιών στα Μέγαρα δεν ήταν κατοικήσιμο, ενώ τεράστιες ήταν οι ζημιές σε Κόρινθο και Λουτράκι (όπου κατέρρευσαν δύο ξενοδοχεία που λόγω εποχής ήταν – ευτυχώς – άδεια από κόσμο).

Την Τετάρτη 4 Μαρτίου, ένα λεπτό μετά τις τέσσερις το απόγευμα σημειώθηκε και τρίτος σεισμός μεγέθους 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Από αυτόν τον σεισμό, οι μεγαλύτερες ζημιές προκλήθηκαν στην Ανθούπολη Περιστερίου. Αξίζει να σημειωθεί πως οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν για πολύ μεγάλο διάστημα, έως και τα μέσα του Σεπτεμβρίου 1981 (!).

Από αυτήν την ιδιαίτερα έντονη σεισμική ακολουθία, 20 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και γύρω στους 500 τραυματίστηκαν. Οι ζημιές ανυπολόγιστες: 22.500 (πάνω – κάτω) οικοδομές καταστράφηκαν ή υπέστησαν μη επισκευάσιμες βλάβες, πάνω από 11.000 οικοδομές έπαθαν σοβαρές βλάβες και άλλες 50.222 ελαφρότερες. Η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου 1983 δόθηκαν 60 δισ. δραχμές για την αποκατάσταση των σεισμόπληκτων.

Ζημιές σε πάνω από 700 σπίτια στη Φυλή

Περισσότερα από 700 σπίτια στον Δήμο Φυλής έχουν υποστεί μικροζημιές από τη σεισμική δόνηση της περασμένης Παρασκευής. Οπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος της πόλης, πρόκειται για ζημιές στην τοιχοποιία των σπιτιών. «Μιλάμε κυρίως για ραγίσματα και ρωγμές στους τοίχους. Οπως με έχουν ενημερώσει και οι αντιδήμαρχοι, υπολογίζεται πως η επισκευή των μικροζημιών αυτών κυμαίνεται από 2.000 – 3.000 ευρώ για κάθε σπίτι. Είναι ένα επιπλέον βάρος στον οικογενειακό προϋπολογισμό, αλλά θα πρέπει να φτιαχτούν. Πάλι καλά, όμως, που δεν είχαμε ανθρώπινες απώλειες και μεγαλύτερες ζημιές».