Οι αναγνώστες ρωτούν οι γιατροί απαντούν

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Θυρεοειδής αδένας
και τροφές

Είμαι άνδρας 78 ετών, με πολλές ασθένειες. Yπάρχουν τροφές που επηρεάζουν τον θυρεοειδή αδένα; Το συμπλήρωμα διατροφής CO Q10 έχει παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό;

(Γιώργος)

Ο κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος δρ Δημήτρης Γρηγοράκης απαντά ότι στην καλή λειτουργία του θυρεοειδούς συντελούν το ιώδιο (θαλασσινά, φύκια, ιωδιούχο αλάτι), το σελήνιο (ξηροί καρποί, δημητριακά, μοσχάρι, αβγά, ψάρια, τόνος, καβούρια, αστακός), ο ψευδάργυρος (ψάρια, συκώτι, κρέας, αβγά, μανιτάρια, σύκα) και η τυροσίνη (ψάρια, κοτόπουλο, τρόφιμα ολικής αλέσεως, γαλακτοκομικά, μπανάνες, φασόλια, ξηροί καρποί).  Επίσης, οι βιταμίνες προστατεύουν τον θυρεοειδή από το οξειδωτικό στρες (κυρίως το β-καροτένιο σε πορτοκαλί-κίτρινα φρούτα και λαχανικά, η βιταμίνη C σε εσπεριδοειδή, φράουλες και πιπεριές και η βιταμίνη Ε σε ελαιόλαδο και ξηρούς καρπούς). Ακόμα, το σύμπλεγμα των βιταμινών Β συμμετέχει στη διαδικασία σύνθεσης της ορμόνης Τ4 του θυρεοειδούς αδένα. Σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού, το φθόριο, το βρώμιο και το χλώριο (θαλασσινά, εμπλουτισμένες τροφές) μπορεί να απορρυθμίσουν τους υποδοχείς ιωδίου στον θυρεοειδή αδένα. Στον υποθυρεοειδισμό επίσης ενισχύουμε την πρόσληψη βιταμίνης Β12 (κρέας, πουλερικά, ψάρια, αυγά, γιαούρτι) και σιδήρου (κρέας, συκώτι, πουλερικά). Φαίνεται ότι η γλουτένη συχνά «πυροδοτεί» αλλεργικές αντιδράσεις εναντίον του θυρεοειδούς στα άτομα που πάσχουν από θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Καλό θα ήταν λοιπόν να ακολουθούν διατροφή με περιορισμένη γλουτένη. Εχει αποδειχθεί, τέλος, ότι η έλλειψη βιταμίνης D αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης θυρεοειδίτιδας Hashimoto. Το συμπλήρωμα CoQ10 φαίνεται να είναι καλά ανεκτό από τον ανθρώπινο οργανισμό και να έχει χαμηλή τοξικότητα. Συνήθης δόση του συνένζυμου Q10 ορίζεται σε 90-200 mg την ημέρα. Οι δόσεις έως 500 mg είναι ιδιαίτερα ανεκτές από τον οργανισμό. Μελέτες έχουν έλλειψη παρενεργειών σε ακόμα υψηλότερες δόσεις. Μάλιστα, οι συμμετέχοντες ορισμένων μελετών δεν έδειξαν σημαντικές παρενέργειες, μετά τη λήψη ημερησίων δόσεων 1.200 mg για περίπου ενάμιση χρόνο. Εντούτοις, σε περίπτωση τυχόν παρενεργειών, προτείνεται να σπάσετε την ημερήσια δόση σε μικρότερες δόσεις μέσα στην ημέρα.

ΑΣΚΗΣΗ

Η προπόνηση
το καλοκαίρι

Είμαι άνδρας 63 ετών, υγιής. Κάνω συστηματικά άσκηση σε γυμναστήριο, πιλάτες και περπάτημα σε διάδρομο. Το καλοκαίρι πρέπει να διαφοροποιώ το πρόγραμμα της άσκησης, όσον αφορά τη διάρκεια, την ένταση και το είδος;

(Ν.Π.)

Ο φυσικοθεραπευτής, ειδικός στις αθλητικές κακώσεις και ερευνητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, δρ Γιώργος Παπαγιάννης απαντά ότι σύμφωνα με τις οδηγίες του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής, κάθε μορφή άσκησης συνιστάται με βάση τις αρχές «ένταση, διάρκεια και συχνότητα». Τους καλοκαιρινούς μήνες οι αθλούμενοι χάνουν μεγαλύτερες ποσότητες υγρών και ηλεκτρολυτών, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν μεγαλύτερη κόπωση κατά την άσκηση. Η κόπωση αυτή αναγνωρίζεται αρκετές φορές ως μεγαλύτερη αύξηση στους καρδιακούς παλμούς του αθλητή κατά την εκτέλεση της ίδιας προπόνησης. Γι’ αυτό, κατά τους θερινούς μήνες η ένταση και η διάρκεια της άθλησης θα πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα, συνήθως μειούμενη, έτσι ώστε να προκαλεί την ίδια αύξηση καρδιακών παλμών κατά τη διάρκεια της άσκησης και την ίδια κόπωση μετά την ολοκλήρωσή της, σε σχέση με τις άλλες εποχές. Ιδιαίτερα τις πολύ ζεστές ημέρες του καλοκαιριού είναι σωστό: 1) Να επιλέγετε ηπιότερες μορφές άσκησης, όπως η κολύμβηση, που αποτελεί ιδανικό τρόπο εκγύμνασης του μυικού συστήματος. 2) Να αποφεύγετε την ενδυνάμωση με αντιστάσεις (βάρη), που είναι πιθανόν να προκαλέσουν έντονη κόπωση, λόγω του αναερόβιου τρόπου που αναγκάζεται να εργαστεί το σώμα. Σημαντικό είναι να δίνετε ιδιαίτερη έμφαση στην ενυδάτωση πριν και μετά την άσκηση και να προσαρμόζετε τη διατροφή σας σύμφωνα με τις ανάγκες του οργανισμού σε ηλεκτρολύτες. Ισοτονικά ροφήματα ίσως είναι μια καλή επιλογή ενυδάτωσης ύστερα από μεγάλη απώλεια υγρών κατά την άσκηση.