Netflix

Σήμερα κλείνει μία εβδομάδα από τότε που ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ανέλαβε, για τέταρτη φορά στην πολιτική του σταδιοδρομία, τα καθήκοντά του στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Μέσα σε αυτές τις εφτά ημέρες απέσυρε έναν μεγάλο αριθμό αστυνομικών από τη φύλαξη VIP προσώπων ώστε να τους επανεντάξει στην ομάδα ΔΙΑΣ, διαχειρίστηκε επιχειρησιακά τη θεομηνία στη Χαλκιδική, επισκέφθηκε τη Μόρια, ενίσχυσε την παρουσία της Αστυνομίας γύρω από τον Πολυτεχνείο με αποτέλεσμα την περασμένη εβδομάδα, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, να μη γίνουν τα καθιερωμένα επεισόδια του Παρασκευοσάββατου. Και έδωσε, με τον τρόπο του, το σήμα ώστε να λήξει η κατάληψη του City Plaza. Επίσης, ζήτησε και έλαβε την παραίτηση του Αριστείδη Ανδρικόπουλου, του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ. που σύχναζε στα «πρώτα τραπέζια» των συγκεντρώσεων του ΣΥΡΙΖΑ.

Μέσα στην ίδια εβδομάδα ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης διαγράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ, κατηγορήθηκε από την προκάτοχό του Ολγα Γεροβασίλη για ρεβανσισμό, χρεώθηκε από τους μεν την υπαγωγή στο δικό του υπουργείο της μεταναστευτικής πολιτικής αλλά και της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής όπου υπάγονται οι φυλακές και από τους δε ότι δεν βρήκε και τόσο τραγική την κατάσταση στη Μόρια.

Και μόνο αυτή η εβδομάδα θα μπορούσε να είναι ο καμβάς – με φλας μπακ στο παρελθόν – πάνω στον οποίο θα γραφόταν ένα από τα δημοφιλή σίριαλ του Netflix. Μόνο που δεν θεωρώ ότι είναι η πιο συναρπαστική εβδομάδα στη ζωή του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ως επικεφαλής του συγκεκριμένου υπουργείου. Φαντάζομαι ότι οι μέρες του θα είχαν περισσότερο σασπένς τότε που εξάρθρωσε τη 17 Νοέμβρη. Ή όταν σκοτώθηκε μπροστά στα μάτια του ο στενός συνεργάτης του Γιώργος Βασιλάκης από έκρηξη βόμβας που προοριζόταν για τον ίδιο.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανέλαβε, φαντάζομαι εν πλήρη γνώσει του, ένα πόστο που για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν μία καυτή πατάτα την οποία ποτέ δεν έπιασε χωρίς προστατευτικά γάντια. Υπουργός στην πρώτη του κυβέρνηση ο εξωκομματικός πανεπιστημιακός Γιάννης Πανούσης που, από την αρχή, έβαλε στο στόχαστρο η νεολαία της παράταξης. Στη συνέχεια ανέλαβε ο Νίκος Τόσκας, ένας στρατηγός ε.α. προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ, μέλος της πολιτικής κίνησης ΠΡΑΤΤΩ, ο μόνος που, έστω και κομψά, αποπέμφθηκε σε όλο το διάστημα διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Και στην ουρά, η Ολγα Γεροβασίλη, μια «ανώδυνη» ακτινοδιαγνώστρια, με υφυπουργό όμως τη δεξιά – και σύζυγο στρατηγού ε.α. – Κατερίνα Παπακώστα. Α, ακόμη και ο Γιώργος Παπανδρέου, το 2009, είχε, αρχικά, προτείνει αυτό το υπουργείο στη Μαρία Δαμανάκη – που το αρνήθηκε.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης λοιπόν έβαλε, κατά κάποιον τρόπο, το κεφάλι του στον ντορβά αναλαμβάνοντας ένα «μοιραίο» υπουργείο. Γιατί; Διότι, πρώτα απ’ όλα, φαίνεται ότι το γουστάρει. Και επίσης διότι, όπως έγραφα και παραπάνω, είναι ένας πολιτικός με προδιαγραφές ήρωα του Netflix. Οχι «νέας γενιάς» αλλά, κατά τη γνώμη μου, σίγουρα «νέας τροχιάς».