Μαγκιές

Επειδή ακούω πολλά μπερδεμένα, να διευκρινίσουμε τα βασικά.

Κατ’ αρχάς τις χώρες τις κυβερνούν οι κυβερνήσεις. Οχι οι αντιπολιτεύσεις.

Αν η κυβέρνηση κάνει σωστά τη δουλειά της, ούτε που μας ενδιαφέρει τι κάνει η αντιπολίτευση. Η αντιπολίτευση αποκτά σημασία μόνο όταν η κυβέρνηση δώσει χώρο.

Επιπλέον κάθε κυβέρνηση και κάθε αντιπολίτευση πολιτεύονται μόνες τους και ιδία ευθύνη. Στο τέλος έρχεται ο λογαριασμός και για τις δύο!

Πάμε παρακάτω, λοιπόν. Η κυβέρνηση δεν χρειάζεται την άδεια της Γεροβασίλη για να στείλει σπίτι του όποιον στρατηγό βαρούσε παλαμάκια στον Τσίπρα.

Οπως επίσης η κυβέρνηση μπορεί να μεταφέρει την εποπτεία της ΕΡΤ, του ΑΠΕ ή της ΕΥΠ στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» ή στο Ασυλο Ανιάτων χωρίς να δώσει λογαριασμό σε καμία αντιπολίτευση.

Ετσι θέλει να κάνει τη δουλειά της, έτσι θα την κάνει και φυσικά θα κριθεί από τη δουλειά που έκανε.

Ακριβώς όπως η αντιπολίτευση έχει το δικαίωμα να κάνει την αντιπολίτευση που θα διαλέξει.

Ακούω διαφόρους να αναρωτιούνται «τι αντιπολίτευση θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ». Απορώ με την απορία.

Δηλαδή τι αντιπολίτευση περιμένουν να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Σκανδιναβικού τύπου; Ή μήπως ελβετικού;

Προφανώς θα κάνει μια αντιπολίτευση χωρίς όρια και κανόνες ώστε να φέρει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, ελπίζοντας κάποια στιγμή να πάρει τη θέση της.

Πότε θα συμβεί αυτό; Ενδεχομένως του Αγίου Ποτέ. Αλλά άλλο είδος αντιπολίτευσης δεν νομίζω να ξέρουν, ούτε ξέρω αν υπάρχει.

Από εκεί και πέρα, δικό τους θέμα.

Αν το τραβήξουν πολύ αριστερά, κινδυνεύουν να απομονωθούν. Αν πάνε προς το Κέντρο, μπορεί να σπάσουν τα μούτρα τους, διότι την κεντρώα ατζέντα τη μονοπωλεί σήμερα ο Μητσοτάκης. Αν κάνουν ακρότητες ή υπερβολές, θα τους μαζέψει ο Χρυσοχοΐδης με τις κλούβες.

Ολα αυτά όμως μικρή σημασία έχουν. Το βασικό ερώτημα είναι πάντα η κυβέρνηση. Διότι οι κυβερνήσεις είναι εκείνες που προκαλούν ή δεν προκαλούν ρεύματα απόρριψης.

Ο Τσίπρας έχασε επειδή δημιουργήθηκε ρεύμα εναντίον του, βρήκε χώρο ο Μητσοτάκης και τον εκμεταλλεύτηκε.

Κακώς, λοιπόν, αναρωτιόμαστε τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ας κάνει ό,τι θέλει και με όποια μέσα διαθέτει, που δεν είναι πολλά.

Ακούω βεβαίως να απειλεί θεούς ο Κουρουμπλής και να φοβερίζει δαίμονες ο εξάδελφος Τσίπρας. Καμία αντίρρηση. Καλές οι μαγκιές, αρκεί να μην σκίσουν κανένα καλσόν.

Μεταξύ μας, άλλωστε, δεν είναι πάντα εύκολο να κάνεις δυναμική αντιπολίτευση με μερικές δεκάδες υποθέσεις ανοικτές στη Δικαιοσύνη και ένα τσούρμο εισαγγελέων ή ανακριτών στο κατόπι σου.