Η σημειολογία {LF}των μπλε φακέλων

Σε μια χώρα της οποίας το κράτος εξακολουθεί να αποτελεί, για ιστορικούς και όχι μόνο λόγους, τον κυρίαρχο οργανωτή της κοινωνίας και της οικονομίας της, ο τρόπος της διακυβέρνησής της είναι καθοριστικός όχι μόνο για την απαλλαγή της από τις διαχρονικές κακοδαιμονίες της, αλλά και για την ανάπτυξη του παραγωγικού δυναμικού της και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της.

Αν ο εκδημοκρατισμός του τρόπου διακυβέρνησης υπήρξε η μεγάλη κατάκτηση της Μεταπολίτευσης, ο εγκλωβισμός του στη λογική του πολιτικού κόστους, η υποταγή του σε αντιπαραγωγικές ισορροπίες αντικρουόμενων συμφερόντων και η ταύτισή του με τις παλαιοκομματικές πρακτικές της πελατειακής διαχείρισης της εξουσίας εμπόδισαν την αλλαγή του προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού της Δημόσιας Διοίκησης, της λειτουργικής σύνδεσής της με την καθημερινότητα των πολιτών της και της προσαρμογής της στις απαιτήσεις μιας πιο παραγωγικής οικονομικής ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά και υπήρξαν οδυνηρά για την ελληνική κοινωνία.

Με τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης, την επιστράτευση δοκιμασμένων τεχνοκρατών, τον διαχωρισμό του ρόλου τους από την αποστολή των πολιτικών προϊσταμένων τους, τον προκαθορισμό των αρμοδιοτήτων τους, την υπαγωγή τους σε ένα καλομελετημένο εκ πρώτης όψεως οργανόγραμμα με συγκεκριμένα στοχοδιαγράμματα και χρονοδιαγράμματα, τον έλεγχο του έργου τους από το πληροφορικό σύστημα «ΜΑΖΙ» και τα όσα είπε στο χθεσινό πανηγυρικό Υπουργικό του Συμβούλιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι το μεγάλο πρόβλημα – αποτυχία των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης ήταν η αδυναμία τους να μετατρέψουν τα πολιτικά τους προγράμματα σε επιχειρησιακά σχέδια με μετρήσιμους στόχους και αποτελέσματα.

Προφανώς με τη διανομή των μπλε φακέλων με τους στόχους κάθε υπουργείου για το επόμενο εξάμηνο θέλησε να αποτυπώσει σημειολογικά την επιθυμία του η κυβέρνησή του να μη είναι μια ακόμα κυβέρνηση, αλλά μια «άλλη κυβέρνηση». Μένει τώρα να αποδειχθεί αν, εκτός από διαφορετική, θα μπορέσει να είναι και ανθεκτική. Κυρίως απέναντι στις πιέσεις του πολιτικού συστήματος, του οποίου το κυβερνών κόμμα αποτελεί πλέον την πρώτη (και άρα πιεστικότερη) δύναμη.

Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός επιστήμονας – αναλυτής