8 Ιουλίου στο Αιγαίο

Οι γκρίνιες και τα κλάματα θα κρατήσουν για καιρό στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς αύριο το βράδυ απομακρύνεται ηχηρά, όπως φαίνεται, από την εξουσία. Ομως το αντίστροφο δύσκολα θα συμβεί: οι χαρές στη ΝΔ θα έχουν μικρότερη διάρκεια. Θα είναι υποχρεωμένη, είτε μόνη είτε όχι, να αναμετρηθεί με λίαν δυσεπίλυτα ζητήματα, κάποια εκ των οποίων επικίνδυνα, με κορυφαίο τα ελληνοτουρκικά. Οι σχέσεις της Ελλάδας και της Κύπρου με την Αγκυρα βρίσκονται σε κακό σημείο. Ομως το ζήτημα δεν είναι αυτό: είναι οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.

Αν και όλα εξακολουθούν ακόμα να παραμένουν ανοικτά, μετά την Οσάκα διεφάνη το νέο ενδεχόμενο μίας “ενδιάμεσης” στάσης των ΗΠΑ για τους S400: η “ειρηνική εγκατάσταση”. Δηλαδή, η πρόσκτηση και το “κλείδωμα” των πυραύλων. Ουσιαστικά το μοντέλο που ακολουθήθηκε με τους S300 του Ανδρέα Παπανδρέου. Σε αυτή την περίπτωση, ο Πούτιν πούλησε, ο Τραμπ απέτρεψε, ο Ερντογάν πλήρωσε για… διακόσμηση. Κυρίως όμως, αν συμβεί αυτό, θα πάρει τα F35 και θα επανακάμψει το πραγματικό σοβαρότατο επιχειρησιακό πρόβλημα στο Αιγαίο. Πάντως, η κοινή φωτογραφία τους στο G20 με τους δύο πρώτους να ανταλλάσσουν χειραψία και τον τρίτο πλάι να γελούν και τα μουστάκια του, τον εμφανίζει σαν να έχει μόλις κλείσει τα μέτωπά του με τις δύο υπερδυνάμεις. Αν ισχύει, Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται ερήμην τους μπλεγμένες στα γρανάζια τριών αυτοκρατοριών του 21ου αιώνα. Το Πεντάγωνο, όμως, μετά την Οσάκα, ξεκαθάρισε εκ νέου ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στην αμερικανική στάση. Και ο Ερντογάν άρχισε πάλι, ενώ πριν γελούσε, να απειλεί και να φωνάζει.

Ταυτόχρονα, οι παραβιάσεις έχουν ξεπεράσει κάθε όριο, οι ενέργειες στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστούν ένα νεοπαγές είδος εισβολής, ενώ επιτείνεται η απειλή και στην ελληνική ΑΟΖ. Το «Γιαβούζ» βρέθηκε σε τουρκικά νερά αλλά πολύ κοντά στο Καστελλόριζο. Και περιμένει. Οσο περί Λωζάννης, έχουν βαρεθεί πια και οι ίδιοι να τα λένε. Τέλος, η ιταμή προσωπική επίθεση που εξαπέλυσε προ ημερών ο Ερντογάν στον γάλλο πρόεδρο Μακρόν για την Ανατολική Μεσόγειο, έμεινε δια μακρόν αναπάντητη.

Σε αυτό το διεθνές περιβάλλον ήρθε μία δήλωση του απερχόμενου υπουργού Εξωτερικών Κατρούγκαλου, που προφανώς η «Μακεδονία» δεν του έγινε μάθημα. Ωρες πριν αποχωρήσει η κυβέρνηση, έσπευσε, χωρίς ορατό λόγο, να μιλήσει αυτοβούλως για δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο. Και να στρέψει το βλέμμα σε συνδιαχείριση. Είναι προφανές ότι η δήλωση δεν έγινε τυχαία ή επιπόλαια. Αν λέει κάτι για την επόμενη ημέρα, η ΝΔ (που πάντως δεν απαίτησε επαρκώς εξηγήσεις) οφείλει να μείνει μακριά από τέτοιες «ιδέες». Η Τουρκία ασφαλώς και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει. Το αντίθετο: θα κλιμακώσει. Εμείς οφείλουμε να είμαστε γνήσια αποφασισμένοι, διπλωματικά ενεργοί και συνεχώς έτοιμοι για τα δυσχερέστερα σενάρια. Πάντως, ο επικίνδυνος «πειρασμός» μιας τέτοιας αυτοκτονικής δήθεν «λύσης» πρέπει να βγει αμέσως από το μυαλό όποιων, όπως ο Κατρούγκαλος, ίσως τον έχουν. Και υπάρχουν…