Να φέρουμε ΕΜΑΣ {LF}τους ΚΑΤΩ, ΠΑΝΩ

Ψηφίζουμε ΚΚΕ γιατί δεν θέλουμε να συνθλίβουν το μυαλό και τη συνείδησή μας, παρουσιάζοντάς μας τα πάνω κάτω.

Γιατί, αντί να πουν στους μισθωτούς ότι θα δουλεύουν, βγάζοντας δουλειά για τρεις εργαζόμενους και θα πληρώνονται μισό μισθό, χωρίς ρεπό και ωράριο, λένε ότι «αυτή είναι η κανονικότητα στην εργασία και θα πρέπει να είσαστε κι ευγνώμονες».

Γιατί, αντί να πουν στους αυτοαπασχολούμενους ότι θα πρέπει να συμβιβαστούν με το να δουλεύουν χωρίς εισόδημα, δίνοντας ό,τι βγάζουν σε φόρους, την ίδια ώρα που απαλλάσσουν μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές, τους λένε «να στοχεύσετε στην καινοτομία» συνεχίζοντας μια ζωή με δάνεια, φόρους, υπερχρέωση, ολοκληρωτικά χαμένοι από τον ανταγωνισμό.

Γιατί, αντί να πουν στους φτωχούς αγρότες ότι τους βγάζουν απ’ τη μέση συγκεντρώνοντας όλη τη γη στους καπιταλιστές της αγροτικής οικονομίας, δίνοντάς τους όλες τις επιδοτήσεις, λένε στον αγρότη, που δεν μπορεί πια να ζήσει απ’ το χωράφι του και κάνει και το γκαρσόνι, για να συμπληρώσει εισόδημα, «θα βγεις απ’ το μητρώο», κόβοντάς τους επιδοτήσεις και άλλες παροχές.

Γιατί, αντί να πουν στο μικρομάγαζο που κινδυνεύει να κλείσει από τους φόρους, «τους πελάτες σου τους θέλει η πολυεθνική με τις αλυσίδες της και αυτό κάνουμε με την πολιτική μας», λένε: «αν είσαι έξυπνος θα γίνεις μεγαλοεπιχειρηματίας» και ας είναι ακατόρθωτο.

Γιατί, αντί να πουν στον μαθητή ότι «το σχολείο σου μειώνει τη μόρφωση για να μη μαθαίνεις και σηκώσεις κεφάλι μεγαλώνοντας», του μαθαίνουν την επιχειρηματικότητα και ότι με τον συμμαθητή του πρέπει να είναι ανταγωνιστής.

Γιατί, αντί να πουν στον φοιτητή ότι επειδή το σύστημα δεν μπορεί να του εξασφαλίσει δουλειά στο αντικείμενό του θα γίνει κακοπληρωμένος εργάτης ή και επιστήμονας, που θα αλλάζει εφ’ όρου ζωής δουλειά ανάλογη με τις ανάγκες των μονοπωλίων, του λένε ότι «πρέπει οι σπουδές σου να συνδέονται με την αγορά εργασίας μήπως βρεις δουλειά».

Γιατί, αντί να πουν στον συνταξιούχο που δούλεψε σαν σκλάβος 40 χρόνια, ότι θα δουλεύει μέχρι να πεθάνει γιατί είναι βάρος στον προϋπολογισμό του κράτους των επιχειρηματιών, του λένε «να δουλεύεις ως τον θάνατο για να μη βαραίνεις τη ζωή των νέων».

Γιατί, αντί να πουν στις γυναίκες, σας θέλουμε φτηνές και ευέλικτες και ταυτοχρόνως να υποκαταστήσετε στην οικογένεια τον ρόλο της κοινωνικής πρόνοιας, φροντίζοντας – εκτός από τα παιδιά γιατί δεν υπάρχουν παιδικοί σταθμοί – τους παππούδες που δεν τους φτάνει η σύνταξη να πληρώσουν γιατρούς και φάρμακα, λένε ότι «φροντίζουμε να ανταποκρίνεστε στα οικογενειακά καθήκοντα κι η ανεργία σας βοηθάει». Και η κάλπικη ισότητα είναι να παίρνουν σύνταξη στα 67 όπως και οι άντρες τους. Αν πάρουν ποτέ…

Γιατί δεν λένε ότι με τη δουλειά των εργαζόμενων πλουτίζουν οι λίγοι καπιταλιστές, ότι ο πλούτος που καρπώνονται οι μεγαλοεπιχειρηματίες ζώντας παρασιτικά, ανήκει στους εργαζόμενους. Που πρέπει να γίνουν ιδιοκτήτες του. Για αυτό παλεύει το ΚΚΕ.

Ψηφίζουμε ΚΚΕ γιατί το ΚΚΕ φέρνει ξανά την πραγματικότητα στη θέση της και μας λέει ότι όχι απλώς πρέπει στη συνείδησή μας να φέρουμε τα κάτω πάνω, αλλά να φέρουμε ΕΜΑΣ τους ΚΑΤΩ, ΠΑΝΩ:

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ.