Η φούσκα του ποδοσφαίρου

Η διαφορά του νεόπλουτου από τον πλούσιο είναι πως ο πρώτος έχει ανάγκη από επενδύσεις στο «φαίνεσθαι» για να καταφέρει να αφαιρέσει το πρώτο συνθετικό του ορισμού του.

Στο ποδόσφαιρο μια τέτοια επένδυση προκαλεί απορρύθμιση της αγοράς και φαινόμενα φούσκας. Ο επικεφαλής της ισπανικής λίγκας, Χαβιέρ Τέμπας, αλλά και μεγάλα παραδοσιακά κλαμπ που πνέουν μένεα κατά της Παρί Σεν Ζερμέν, είχαν προειδοποιήσει για τις επιπτώσεις. Από το verba volant περάσαμε πια στο scripta manent και στα τρελά συμβόλαια νεαρών ποδοσφαιριστών που δεν ανταποκρίνονται στην οικονομική και ποδοσφαιρική πραγματικότητα.

Η απόφαση της Παρί να πληρώσει πριν από δύο χρόνια στην Μπαρτσελόνα τα 222 εκατ. ευρώ της ρήτρας του Νεϊμάρ και λίγο αργότερα να δώσει 180 εκατ. ευρώ στη Μονακό για τον Εμπαπέ άνοιξε ουσιαστικά τον ασκό του Αιόλου στην ποδοσφαιρική αγορά.

Οι μεγάλοι κερδισμένοι απ’ αυτή την ιστορία είναι οι μάνατζερ και, προς το παρόν, μια χούφτα ποδοσφαιριστές.

Η μεταγραφή του Ζοάο Φέλιξ από την Μπενφίκα στην Ατλέτικο έναντι 126 εκατ. ευρώ είναι σοκαριστική. Ο μάνατζερ του παίκτη, ο Ζόρζε Μέντες, ίσως ο κορυφαίος χειραγωγός της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής οικονομίας, πήρε υπό την προστασία του τον Ζοάο Φέλιξ στα 16 του χρόνια, όταν ακόμα κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την εξέλιξή του, και πριν καλά καλά παίξει σε έναν ολόκληρο αγώνα με την Μπενφίκα, διπλασίασε τη ρήτρα του από τα 60 στα 120 εκατ. ευρώ.

Ο 19χρονος Πορτογάλος δεν είναι ούτε Πελέ, ούτε Μαραντόνα, ούτε Μέσι. Η διαφορά του ωστόσο με τα ιερά τέρατα είναι το όνομα του χρυσοπληρωμένου μάνατζερ. Στα 36 εκατ. ευρώ θα φτάσει η «προμήθεια» του Μέντες. Οχι άσχημα για την πώληση ενός νεαρού ποδοσφαιριστή με άδηλο μέλλον. Οπως άδηλο είναι πλέον και το μέλλον της ποδοσφαιρικής οικονομίας που φουσκώνει επικίνδυνα.