Αλλαγή{CR}

Το τελευταίο καλαμπούρι που ακούω από διάφορους ξενερωμένους οπαδούς του Τσίπρα είναι ότι ο Τσίπρας μπορεί να χάσει την Κυριακή, αλλά δεν θα πάθει τίποτα.
Διότι ο ίδιος είναι νέος και ταλαντούχος κι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει κάτι που λέγεται «δεύτερος πόλος» ή «δεύτερο κόμμα» ή «δεύτερο ημίχρονο». Η ήττα του δηλαδή δεν θα είναι «στρατηγική».
Επιτρέψτε μου να πω: κολοκύθια τούμπανα!
Υποψιάζομαι ότι ο Τσίπρας κυκλοφορεί στην αγορά κι ως ψευδαίσθηση. Κι ότι έχουμε να κάνουμε με νέα εκδοχή της πρόσφατης ανοησίας των ευρωεκλογών. Οταν οι ίδιοι (συνήθως) προέβλεπαν ότι «θα χάσει μόνο με δυο – τρεις μονάδες διαφορά» κι ότι «η ήττα του θα είναι διαχειρίσιμη».
Προφανώς δεν ξέρω τι θα συμβεί την Κυριακή. Εχω όμως τρεις παρατηρήσεις.
Πρώτον, η θεωρία ότι στην πολιτική μπορεί να χάνεις χωρίς να παθαίνεις τίποτα είναι για τα καλαμπούρια. Οταν χάσεις, έχασες.
Αν τώρα επιζήσεις της ήττας είναι ένα εντελώς άλλο ζήτημα το οποίο θα φανεί μόνο σε βάθος χρόνου – καλά να είμαστε…
Δεύτερον, η θεωρία της «διαχειρίσιμης ήττας» προκύπτει μόνο εκ του αποτελέσματος.
Ο Τσίπρας με 9,5 μονάδες διαφορά στις ευρωεκλογές, αναγκάστηκε ουσιαστικά να παραιτηθεί, άρα αποδείχτηκε ότι η ήττα δεν ήταν διαχειρίσιμη. Ποιος ξέρει τι θα είχε συμβεί αν η διαφορά ήταν πέντε, επτά ή δεκαεπτά μονάδες;
Τρίτον, η «στρατηγική ήττα» προκύπτει από τα πολιτικά συμφραζόμενα κι όχι από το ποσοστό του δεύτερου κόμματος.
Την απάντηση βεβαίως θα τη δώσουν οι κάλπες. Διότι το κρίσιμο ερώτημα της Κυριακής δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν μετά τις ευρωεκλογές, τους δήμους και τις περιφέρειες η ΝΔ πάρει και καθαρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Στην περίπτωση αυτή, ο Μητσοτάκης μπορεί να αλλάξει Σύνταγμα και εκλογικό σύστημα, να βγάλει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να διευρύνει το εκλογικό σώμα στους απόδημους Ελληνες και να διεκπεραιώσει με την ησυχία του την «αποσυριζοποίηση».
Θα έχει τη δυνατότητα να επιχειρήσει την ανόρθωση της οικονομίας και την αποκατάσταση της λειτουργίας του κράτους χωρίς πολιτικά εμπόδια. Να δουλέψει σε βάθος χρόνου.
Στη γλώσσα της δημοκρατίας, αυτό ονομάζεται «πολιτική αλλαγή». Και συνήθως οι πολιτικές αλλαγές εμπεριέχουν μονιμότερα χαρακτηριστικά ή συνοδεύονται από συσχετισμούς με βάθος και διάρκεια.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν μια «πολιτική αλλαγή» συνιστά «στρατηγική ήττα» του ηττημένου.
Εφόσον συντελεστεί, τότε την επόμενη τετραετία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα ασχολείται οριακά η «Αυγή». Και αν ο Τσίπρας επιβιώσει του αποτελέσματος, θα τον βλέπουμε σε καμία τηλεόραση.
Τυχαία νομίζετε έσπασε το εμπάργκο στον Σκάι;













