Καλύτερος

Μπορεί ο κόσμος να θεωρεί τον Ζουράρι αστείο, αλλά καμία φορά από τους αστείους μαθαίνεις την αλήθεια.

Προ διημέρου ο Ζουράρις ανακήρυξε τον Τσίπρα «καλύτερο Πρωθυπουργό της Ελλάδας μετά τον Ελευθέριο Βενιζέλο», αλλά πρόσθεσε ότι βαριέται να εξηγήσει γιατί.

Θα συμπληρώσω λοιπόν εγώ την αξιολόγηση.

Τέσσερις πρωθυπουργοί έως τώρα έχουν μεγαλώσει γεωγραφικά τη σύγχρονη Ελλάδα.

Πρώτος ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος με την προσάρτηση της Θεσσαλίας και της Αρτας το 1881.

Δεύτερος ο Ελευθέριος Βενιζέλος που έφερε τη Μακεδονία, τη Θράκη, την Ηπειρο, την Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου.

Τρίτος ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης που υποδέχθηκε τα Δωδεκάνησα, το 1946.

Και τέταρτος ο Αλέξης Τσίπρας που διόρθωσε τον αιγιαλό και μεγάλωσε την ελληνική γη μπροστά στις πισίνες της Παναγοπούλου.

Φυσικά οι άλλοι πρωθυπουργοί έφεραν στην Ελλάδα ολόκληρες περιοχές και νησιά.

Ο Τσίπρας αντιθέτως προσέθεσε 200 τετραγωνικά με το ζόρι. Οσα δηλαδή χρειάζονταν για να νομιμοποιηθούν οι πισίνες της κυρίας Κατερίνας ώστε να πάει κι εκείνος διακοπές με το Φερέτι.

Και μάλιστα για καλό σκοπό.

Διότι αν ο Πρωθυπουργός πάρει το Φερέτι και φύγει, τι διακοπές θα κάνει η κυρία Κατερίνα; Θα μείνει να ιδρώνει στην Αθήνα; Είναι δυνατόν να μην έχει δυο πισίνες να δροσίσει το κορμάκι της;

Ενδεχομένως τα 200 τετραγωνικά να φαίνονται λίγο μισή μερίδα και γι’ αυτό υποθέτω ο Ζουράρις θεωρεί (στην υπερβολή ή στην ανοησία του) ότι ο Βενιζέλος παραμένει καλύτερος του Τσίπρα.

Πρέπει να το ξανασκεφτεί. Διότι σε αντίθεση με τον Βενιζέλο, ο Τσίπρας μεγάλωσε την Ελλάδα χωρίς να πέσει ούτε τουφεκιά. Αναίμακτα. Απλώς με την υπογραφή ενός συριζαίου «Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτή η μπαλαφάρα…) ονόματι Κοκκινάκης.

Ετσι αν ο Τσίπρας αποδεικνύεται Βενιζέλος, ο Κοκκινάκης αναδεικνύεται τουλάχιστον σε ναύαρχο Κουντουριώτη.

Τελικά ένα πράγμα με προβληματίζει. Δεν υπάρχει άραγε ένας σοβαρός άνθρωπος δίπλα στον «καλύτερο Πρωθυπουργό» (μετά τον Βενιζέλο) να τον εμποδίσει να εξευτελίζεται;

Και δεν εννοώ μόνο την αξιοθρήνητη περιφορά του στα κανάλια που έως τώρα έβριζε, ούτε τις ταπεινές συγγνώμες στις εταιρείες δημοσκοπήσεων που έως τώρα κατηγορούσε, ούτε που από τον Βελουχιώτη πήγε ξαφνικά στην Παναγία.

Δεν μιλάω καν για τους νεκρούς στο Μάτι που αποκάλεσε «άτυχη στιγμή».

Εννοώ την εικόνα ενός ανθρώπου που καταφανώς έχει χάσει την ψυχραιμία του. Τρέχει δεξιά κι αριστερά αλλοπρόσαλλα χωρίς κατεύθυνση, γραμμή και στόχους.

Μια αλαφιασμένη κότα που βρυχάται.

Να με θυμηθείτε. Ετσι όπως πάει, σε λίγο θα παραγγείλει και Domino’s pizza την Κυριακή!