Συνέντευξη με έναν υποψήφιο πρωθυπουργό{CR}

Δεν θέλει και μεγάλη πολιτική διορατικότητα για να καταλάβει κανείς ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης τρέχει τα τελευταία μέτρα του εκλογικού Μαραθωνίου με αντίπαλο το χρονόμετρο.

Μεταφορικά, προφανώς. Το ζητούμενο είναι όχι μόνο ο τερματισμός στην πρώτη θέση, αλλά και ο χρόνος. Απλώς στην προκειμένη περίπτωση η αριθμητική αποτύπωση της επίδοσης γίνεται σε ποσοστά και βουλευτικές έδρες. Στην τελική ευθεία είναι καταφανές ότι η διπλή νίκη στις ευρωπαϊκές και δημοτικές εκλογές έδωσε στον πρόεδρο της ΝΔ αέρα, όγκο και ανάστημα. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στην πολιτική οι νίκες τρέφουν τους αρχηγούς. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επωφελήθηκε από τα σφάλματα του αντιπάλου του – αλλά τα λάθη του άλλου είναι κι αυτά μέρος της πολιτικής.Με τελευταίο και κορυφαίο την αποσύνδεση των βουλευτικών εκλογών από τις ευρωεκλογές, στις οποίες τελικά ο Τσίπρας σύρθηκε παραζαλισμένος όταν έχασε τις ευρωεκλογές – όπως παρεμπιπτόντως είχε εκτιμήσει ο Μητσοτάκης…

Κυρίως όμως ο Μητσοτάκης επωφελήθηκε από τη βασική επιλογή του να ενσαρκώσει την επιστροφή στην κανονικότητα, όπως κι αν την εννοεί ο καθένας.

Να κλείσει δηλαδή πίσω του την πόρτα στη δεκαετή κρίση που αποδιάρθρωσε την ελληνική οικονομία, την κοινωνία και το πολιτικό μας σύστημα. Μια κρίση που γέννησε παρεμπιπτόντως φαινόμενα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι (και πριν ακόμη κερδίσει στις κάλπες) υπερίσχυσε στο επίπεδο της προσδοκίας.

Φυσικά, τον τελευταίο λόγο τον έχει ο ελληνικός λαός. Θα του δώσει τα μέσα να ασκήσει την πολιτική που υπόσχεται; Αυτό θα το ξέρουμε το βράδυ της 7ης Ιουλίου. Κι από κει και πέρα βέβαια το ερώτημα είναι αν θα σταθεί κι ο Μητσοτάκης στο ύψος των προσδοκιών που έχουν επενδυθεί πάνω του. Οταν συζητάς μαζί του, δείχνει προετοιμασμένος κι αποφασισμένος. Αλλά, όπως έλεγαν κι οι παλιοί σοφοί, «αρχή άνδρα δείκνυσι».