Η Γηραιά {LF}Κυρία {LF}νεανίζει

Γιατί επέλεξε η Γιουβέντους τον Σάρι; Εναν προπονητή που βρίσκεται στο πλατύσκαλο της έβδομης δεκαετίας της ζωής του, με φτωχές περγαμηνές και φανατικό οπαδό της Νάπολι;

Γιατί τον Σάρι, τον προπονητή που επιδείκνυε το μεσαίο δάκτυλο στους οπαδούς της Γιουβέντους, που υποστήριζε πως για να πάρει πέναλτι η Νάπολι θα πρέπει να φορά ασπρόμαυρες φανέλες; Τον προπονητή που λέει πως όταν αποσυρθεί από τους πάγκους θα δηλώνει τη Νάπολι ως τη μοναδική ομάδα που προπόνησε;

Η πρώτη απάντηση που έρχεται στο μυαλό των Γιουβεντίνων είναι γνωστή τοις πάσι: γιατί δεν μπόρεσε η Γηραιά Κυρία να πείσει τον Πεπ Γκουαρντιόλα να συνεργαστούν. Η δεύτερη που έρχεται από αναλυτές της Γιούβε είναι πολυσύνθετη και έχει άμεση σχέση με την εξέλιξη του συλλόγου.

Η άφιξη του Σάρι στο Τορίνο αλλάζει την αντίληψη της Γιουβέντους για το ποδόσφαιρο.

Πριν από έξι μήνες ο πρόεδρος του συλλόγου, Αντρέα Ανιέλι, δήλωνε: «Η Γιουβέντους υποχρεούται να αλλάξει για να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις».

Στην υπηρεσία του κέρδους

Η εμμονική προσπάθεια για αλλαγές τα εννέα τελευταία χρόνια είναι αυτό που χαρακτηρίζει τον Ανιέλι. Από το λογότυπο που το μετέτρεψε σε πιο συνοπτικό με ένα απλό «J» μέχρι την αλλαγή στις φανέλες με την κατάργηση της ιστορικής μαύρης και άσπρης ρίγας.

Οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί θεωρούνται κοσμογονικές για έναν σύλλογο με τη συντηρητική νοοτροπία που είχε κάποτε η Γιουβέντους. Η κατασκευή νέου γηπέδου και το άνοιγμα στις αγορές της Μέσης Ανατολής και των Ηνωμένων Πολιτειών μετέτρεψαν τη Βέκια Σινιόρα σε μια από τις πιο προσοδοφόρους ομάδες στον κόσμο.

Ο σύλλογος δεν αλλάζει απλά – χτυπά την πόρτα της νέας εποχής. Της εποχής του κέρδους. Ο,τι δεν φέρνει χρήματα στα ταμεία δεν την ενδιαφέρει.

Η ανανέωση είναι τόσο βαθιά ώστε η παλιά Γιουβέντους αναγνωρίζεται πλέον μόνο στο γήπεδο.

«Δημιουργούμε ένα νέο brand με το βλέμμα στο μέλλον και όχι παρατηρώντας το παρελθόν. Δεν πρόκειται για αλλαγή αλλά για κατανόηση του κόσμου γύρω μας», δηλώνει στο περιοδικό Wired ο Σίλβιο Βιγκάτο, επικεφαλής του τμήματος καινοτομίας του συλλόγου. «Είμαστε αναγκασμένοι να αναπτύξουμε και να επεκτείνουμε το εμπορικό μας σήμα σε διάφορες αγορές και σε διάφορες περιοχές».

Το πρόγραμμα με τον κωδικό «Η νίκη είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία» απορρίπτει τον συνήθη πραγματισμό.

Το στυλ παιχνιδιού εργαλειοποιείται στην υπηρεσία του κέρδους.

Στα τέλη της δεκαετίας του 2010 σε κανέναν δεν αρέσει το αμυντικό παιχνίδι. Πριν από είκοσι χρόνια, όταν τα έσοδα των συλλόγων προέρχονταν από τους φανατικούς φίλους που γέμιζαν τα γήπεδα, η νίκη με οποιονδήποτε τρόπο ήταν το ζητούμενο. Σήμερα, στην εποχή των social media και της ταχύτητας της εικόνας, η νίκη πρέπει να συνοδεύεται και από θέαμα.

Δεν είναι απαραίτητο πως τα «χτυπήματα» και τα like για μια εντυπωσιακή προσπάθεια να προέρχονται αποκλειστικά από φίλους του ποδοσφαίρου. Είναι πολλοί αυτοί που ακολουθούν τη Λίβερπουλ ή την Μπαρτσελόνα γιατί τους προσφέρουν αγωνιστικό συναίσθημα μέσω της ταχύτητας του παιχνιδιού και των εντυπωσιακών γκολ.

Νεολογισμοί

Οι προσπάθειες της Γιουβέντους επικεντρώνονται στην ταύτισή της με κάτι σπουδαίο στο ποδόσφαιρο – όπως η Harley Davidson που ενσωματώνει την ιδέα της ελευθερίας.

Το στυλ του πραγματισμού, η νίκη πάση θυσία, δεν συγκινεί πια τις μάζες και επομένως δεν αποφέρει τα αναλογούντα έσοδα.

Η αλλαγή στην αγωνιστική στρατηγική κρίθηκε επιβεβλημένη. Πρώτα απομακρύνθηκε ο CEO Μπέπε Μαρότα για να αντικατασταθεί από τον Φάμπιο Παρατίτσι που έχει διαφορετική οπτική για το ποδόσφαιρο του μέλλοντος. Πρόκειται για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από τις μεταγραφές των Ρονάλντο, Κανσέλο και Ράμσι, παικτών που εκπροσωπούν το θέαμα και όχι τον συντηρητισμό. Ο Παρατίτσι φέρει επίσης την ευθύνη για την παραίτηση του Αλέγκρι και την αντικατάστασή του με τον Σάρι.

Ο τελευταίος, πρώην υπάλληλος τραπέζης, είναι ο εμπνευστής του κάθετου τίκι τάκα – έτσι το αποκάλεσε για πρώτη φορά η Εκίπ – και δημιουργός ενός κινήματος που περισσότερο είναι κοινωνικό και καλλιτεχνικό παρά αθλητικό, το «Σάρισμ», το οποίο προστέθηκε στην ιταλική εγκυκλοπαίδεια της επιστήμης, την Treccani το φθινόπωρο του 2018. Οταν μετακόμισε πέρυσι το καλοκαίρι στην Τσέλσι, έκανε την εμφάνισή του ο νεολογισμός «σάριμπολ».

Την τριετία που ήταν προπονητής της Νάπολι, οι οπαδοί του, οι «σαρίστας» είχαν δημιουργήσει σελίδες στο Facebook, δημοσίευαν βιβλία και οργάνωναν μίτινγκ για να συζητούν και να αναλύουν τις μεθόδους του ιταλού προπονητή.

Ο Σάρι διδάσκει τις ομάδες του να μην ικανοποιούνται από τη νίκη που εξασφαλίζεται από νωρίς στο παιχνίδι αλλά να κυνηγούν μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο το γκολ, παίζοντας γρήγορο, επιθετικό και μοντέρνο ποδόσφαιρο.

Ο ίδιος ο Σάρι εξηγεί τη διαφορά της φιλοσοφίας του με αυτή του Γκουαρντιόλα: «Είναι σημαντικό όχι μόνο να ανταλλάσσεις σωστά την μπάλα αλλά και στη σωστή ταχύτητα. Διαφορετικά κινδυνεύεις να έχεις κατοχή της μπάλας 75% χωρίς όμως να έχεις πετύχει γκολ ή να έχεις δημιουργήσει φάσεις».

Στις προπονήσεις ο Σάρι αφιερώνει 25 λεπτά για να εξηγήσει στους παίκτες του τις θέσεις που πρέπει να έχουν στη διάρκεια του αγώνα. «Πρέπει να πιέσεις εδώ, να αλλάξεις θέση εδώ». Ο απόλυτος έλεγχος. Στη Νάπολι χρησιμοποιούσε δεδομένα από τον δορυφόρο για να αναλύει τις θέσεις των παικτών του και κάτι αντίστοιχο πιθανόν να κάνει και στη Γιούβε.

«Η Γιούβε στη νέα εποχή» έγραφε ο ιταλικός Τύπος την επομένη της επισημοποίησης της συμφωνίας της Βέκια Σινιόρα με τον 60χρονο προπονητή.

Το πιο σωστό θα ήταν «Η Γιούβε σε μεταβατική εποχή», αφού θεωρείται κοινό μυστικό πως ο Σάρι αποτελεί την ενδιάμεση λύση μέχρι την άφιξη του ποδοσφαιρικού Μεσσία Πεπ Γκουαρντιόλα, ο οποίος αυτή τη φορά αρνήθηκε τα 20 εκατ. ευρώ που του πρόσφερε ετησίως η Βέκια Σινιόρα για να τιμήσει τον λόγο του στη Μάντσεστερ Σίτι. Σε δύο – τρία χρόνια όμως, όλα θα είναι διαφορετικά και η Γιούβε θα είναι εκεί για να ακούσει το «Si» από τον Καταλανό.