Ο «Μάρκο Πόλο» του ΣΥΡΙΖΑ

Αν μας το έλεγαν πριν από 5 χρόνια θα βάζαμε τα γέλια. Κι όμως, ο Τέρενς Κουίκ έγινε ΣΥΡΙΖΑ. Μοιάζει σαν χθες το 2012, η χρονιά που ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που έθεσε τον πύρινο πατριωτικό λόγο του στην υπηρεσία του Πάνου Καμμένου. Σήμερα, πιο ήρεμος και γλυκομίλητος από τότε, έχοντας κλείσει μερικά χρόνια στην πιο ζηλευτή δουλειά στην Ελλάδα, ο Τέρενς στάζει μέλι για τον Αλέξη Τσίπρα και αυτό το περίεργο πολιτικό πράγμα στο οποίο έχει εξελιχθεί η νέα του κομματική στέγη.

Ο Τέρενς Νικόλαος Σπένσερ Κουίκ δεν είναι ένα νέο πρόσωπο ή ένας διάττοντας αστέρας της κρίσης, από αυτούς τους δεκάδες που ξεπήδησαν από τα πάνελ και κατέληξαν αναλώσιμοι στα κοινοβουλευτικά έδρανα. Ο Τέρενς για πολλούς εκεί έξω είναι μια ολόκληρη γενιά. Για τον λόγο αυτό και μόνο ας μας συγχωρέσει αν μας ξεφεύγει καμιά φορά ο ενικός της οικειότητας.

Ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος τη δεκαετία του ’60, πριν από τη δικτατορία, και εξελίχθηκε μέσα από το αθλητικό ρεπορτάζ και ως ανταποκριτής αγγλικής εφημερίδας. Ο Τέρενς, όπως προδίδει το όνομά του, γεννήθηκε από ελληνίδα μητέρα και άγγλο πατέρα. Λένε ότι αγαπά πολύ το δεύτερο όνομά του, το ελληνικό, και ότι κερνάει γλυκά στις 6 Δεκεμβρίου. Πάντως, όχι, δεν είναι Εβραίος, όπως είχαν γράψει κάποτε κάποιοι συνωμοσιολόγοι ακροδεξιοί.

Ο Τέρενς εθίγη πάρα πολύ από τη φήμη αυτή και τη θεώρησε προσβολή, όπως, μαντεύουμε, ότι θα προσβληθεί και αν πούμε ότι η αντίδρασή του εκείνη σχολιάστηκε ως, εμμέσως πλην σαφώς, αντισημιτική. Πολύ πιο αρνητικά είχε σχολιαστεί η άποψη που διατύπωσε τηλεοπτικά ο μέλλων υφυπουργός Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας ενώ μετέδιδε ένα βίντεο από την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου: «Δεν φαντάζομαι ότι είναι πολλοί εκείνοι που πιστεύουν ότι οι Δίδυμοι Πύργοι κατέρρευσαν επειδή πήγαν και κουτούλησαν πάνω δύο αεροπλάνα; Εχουμε δει τα σχετικά ντοκιμαντέρ που λένε ότι ήταν μια υπονόμευση από μέσα».

Τη δεκαετία του ’80 ο Τέρενς Κουίκ ήταν ένας σταρ της δημόσιας τηλεόρασης, μαζί με τη Λιάνα Κανέλλη, την Ελλη Στάη, τον Νάσο Αθανασίου, με τον οποίο πλέον θα μπορούν να λέγονται και κομματικοί σύντροφοι. Οταν άνοιξε ο ΑΝΤ1, το κανάλι που μάθαμε ως «η μεγάλη οικογένεια», ο Τέρενς ήταν ένας από τους πατριάρχες της ως παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων για μια ολόκληρη δεκαετία, τόσο που είναι αδύνατον να μη θυμάται κάποιος που έζησε τα ελληνικά 90s τη χαρακτηριστική φωνή και εκφορά του. Ακολούθησαν περάσματα από το Star, το Alter και μια σύντομη επιστροφή στην κρατική τηλεόραση μέχρι την απότομη προσγείωση της κρίσης και το βραδινό πολιτικό μαγκαζίνο του Kontra Channel.

Η Ελλάδα είχε μπει στο Mνημόνιο και ο Τέρενς, που είχε πάρει συνεντεύξεις από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως τον Πασχάλη Τερζή, βρέθηκε να προλογίζει τον Δημήτρη Καζάκη και κάτι άλλους περίεργους κι αυτόκλητους «θεωρητικούς» της δραχμής και της ρήξης με τους δανειστές. Η μεταπήδηση στην πολιτική δεν προκάλεσε μεγάλη έκπληξη. Είχε άλλωστε δείξει το ενδιαφέρον του για τα κοινά από τότε που είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων με το ψηφοδέλτιο του Μιλτιάδη Εβερτ.

Τον Ιανουάριο του 2015 ανέλαβε τη θέση του υφυπουργού Επικράτειας. Το βράδυ που η κυβέρνηση αυτή πήρε το επίσημο βάπτισμα της δεδηλωμένης, ο Τέρενς Κουίκ, ως βουλευτής, μαζί με όλη την Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝΕΛ, έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στις προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, στις οποίες περιλαμβανόταν η επίλυση του ζητήματος του ονόματος της ΠΓΔΜ. Δεν το πρόσεξε; Δεν πίστεψε ότι το εννοούσε; Μόνο αυτός ξέρει.

Αξίζει κάποτε να γράψει ένα βιβλίο με τις εμπειρίες που αποκόμισε στη θέση που έχει ακόμη, αυτή του υφυπουργού Εξωτερικών για τον Απόδημο Ελληνισμό. Από τον Νοέμβριο του 2016 που ανέλαβε έχει πραγματοποιήσει, ως άλλος Μάρκο Πόλο, περίπου 100 ταξίδια στο εξωτερικό, με χρονιά – ρεκόρ το 2017 που έκανε 46. Από το Αμπιτζάν ως τη Μαπούτο κι από τη Μπάνια Λούκα ως την Καμπέρα, αν υπήρχε έστω κι ένας απόδημος Ελληνας κάπου ο Τέρενς θα τον έβρισκε εκεί.

Προσκύνησε και κατέθεσε στεφάνια, φωτογραφίστηκε με γιαγιάδες και παπάδες, φόρεσε παραδοσιακά αξεσουάρ άλλων τόπων ενώ ο αστικός μύθος λέει ότι χάρισε μανικετόκουμπα με χαραγμένη την προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε έναν φύλαρχο σε κάποιο από τα πολλά ταξίδια του στην αφρικανική ήπειρο.

Κανείς μας δεν μπορεί να πει ακριβώς πώς και πότε έγινε μέσα του εκείνο το τσαφ, εκείνη η στιγμή που το όνομα της Μακεδονίας, που έφερνε δάκρυα στα μάτια του και λυγμό στη φωνή του, έπαψε να είναι τόσο σημαντικό. Να ήταν οι ξένοι τόποι που είδε αρκετοί για να ξεπεράσει τη συγκίνηση που του προκαλεί ο δικός του;

Ο Τέρενς Κουίκ κατάφερε να εξελιχθεί από σταρ σε ένα ακόμη σύμβολο της εθνικής μας ματαίωσης. Ενας άνθρωπος που έλεγε πολλά, πάρα πολλά, για πολλά χρόνια, και τα ανέτρεψε σε μια στιγμή. Κάποιος που έμπαινε στο σπίτια του λαού από τις οθόνες των μικροαστικών σαλονιών μας και τελικά σκόρπισε σε κάποιον μακρινό ωκεανό προφανώς, όσους τον πίστευαν, μαζί με όσα έλεγε πως θεωρεί σημαντικά.