Στο τραπέζι και η λήψη στοχευμένων μέτρων κατά της Αγκυρας

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε αργά χθες το βράδυ στις Βρυξέλλες τη θέση που είχαν διατυπώσει την περασμένη Τρίτη οι υπουργοί Εξωτερικών περί υποβολής των κατάλληλων μέτρων (κυρώσεων) εναντίον της Τουρκίας χωρίς καθυστέρηση, αλλά προχώρησε κι ένα βήμα παραπέρα κάνοντας αναφορά στο ενδεχόμενο λήψης και «στοχευμένων μέτρων» (targeted measures) – μία επισήμανση η οποία σύμφωνα με ευρωπαϊκή διπλωματική πηγή «φωτογραφίζει» το ενδεχόμενο να αποφασιστούν κυρώσεις εναντίον νομικών ή φυσικών προσώπων τρίτων χωρών.

Το κείμενο των συμπερασμάτων το οποίο τελικώς υιοθετήθηκε συνάντησε, αρχικά, την αντίδραση ορισμένων χωρών όπως η Γερμανία και η Γαλλία, αλλά τελικώς έγινε δεκτό. Πλέον, η… μπαγκέτα περνά στα χέρια της Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (EEAS), που θα πρέπει να παρουσιάσουν έκθεση και εναλλακτικές επιλογές σχετικά με τα μέτρα – κυρώσεις. Το πιθανότερο σενάριο είναι η έκθεση αυτή να συζητηθεί στο επόμενο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων που θα πραγματοποιηθεί στις 15 Ιουλίου. Δεν υπάρχει φυσικά κάποιος αυτοματισμός στη λήψη μέτρων, ενώ ευρωπαϊκές πηγές έλεγαν ότι ιδιαίτερα οι κυρώσεις εναντίον προσώπων δεν είναι εύκολη υπόθεση.

«Δεν είναι δυνατόν να παίρνουμε μέτρα και κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας για την Ουκρανία που δεν είναι μέλος της ΕΕ, εναντίον της Βενεζουέλας, της Βόρειας Κορέας και του Ιράν και να μην παίρνουμε όταν παραβιάζεται η κυριαρχία κράτους – μέλους της ΕΕ, δηλαδή η ευρωπαϊκή κυριαρχία» σημείωσε σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, που έχουν σοβαρά συμφέροντα που διακυβεύονται στην Ανατολική Μεσόγειο στην έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Τρεις κατηγορίες. Ουσιαστικά, τα μέτρα που φέρεται να εξετάζονται χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: πρώτον, το πάγωμα των διαφόρων χρηματοδοτικών εργαλείων, π.χ. των προενταξιακών κονδυλίων, δεύτερον, το πάγωμα των συζητήσεων για την αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ – Τουρκίας (οι οποίες όμως παραμένουν ούτως ή άλλως στάσιμες) και, τρίτον, η επιβολή κυρώσεων σε εταιρείες ή πρόσωπα που σχετίζονται με το τουρκικό γεωτρητικό πρόγραμμα.