Ομολογία – σοκ για το φονικό τηλεφώνημα

Οι αλυσιδωτές και καίριας σημασίας ερωτήσεις της προέδρου του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας Μαρίας Λεπενιώτη, που οδήγησαν στην παραδοχή του κατηγορούμενου Ιωάννη Aγγου πως αυτός ήταν που έκανε το κρίσιμο τηλεφώνημα για την κινητοποίηση του «τάγματος εφόδου» το οποίο καταδίωξε τον Παύλο Φύσσα τη νύχτα της δολοφονίας του, κυριάρχησαν στη χθεσινή πρώτη μέρα των απολογιών στη δίκη για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής.

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της πολύκροτης δίκης και χθες έφθασε η ώρα των απολογιών των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Στο εδώλιο, έπειτα από πολύ καιρό, βρέθηκαν τόσο ο Γιώργος Ρουπακιάς, ο οποίος κατηγορείται για ανθρωποκτονία από πρόθεση, όσο και οι υπόλοιποι συγκατηγορούμενοί του που φέρεται ότι είχαν αξιόποινη συμμετοχική δράση στην εγκληματική ενέργεια εις βάρος του 34χρονου μουσικού, που είχε γίνει το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013, στο Κερατσίνι. Η παρουσία του φυσικού αυτουργού και των λοιπών κατηγορουμένων, προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, έντονη ταραχή στη μητέρα του Παύλου Φύσσα, Μάγδα, η οποία όμως, παρέμεινε στη δικαστική αίθουσα μέχρι τη λήξη της συνεδρίασης παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία που αφορά τη δολοφονία του παιδιού της. Ο Ιωάννη Αγγος αναφέρθηκε σε όσα συνέβησαν – σύμφωνα με τη δική του εκδοχή – το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013, όταν βρέθηκε στην καφετέρια Κοράλλι, δίπλα στην παρέα του μουσικού, μαζί με έναν ακόμα συγκατηγορούμενό του. Οπως περιέγραψε ο κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν μέλος της Τοπικής Οργάνωσης τη Χρυσής Αυγής, στη Νίκαια, φτάνοντας στην καφετέρια φόρεσε ανάποδα την μπλούζα του, γιατί αυτή είχε «στάμπα» σκύλου πιτ μπουλ, που – όπως είπε – την είχαν ταυτίσει με την Χρυσή Αυγή.

Στην καφετέρια, όπως υποστήριξε ο κατηγορούμενος, «ήταν μια παρέα που μας ενοχλούσε και μας έβριζε. Μας φώναζαν: “Θα σας σφάξουμε με τα κονσερβοκούτια και θα σας ρίξουμε στο Μελιγαλά”, “το Κερατσίνι είναι δικό μας”, “φασίστες το Κερατσίνι δεν χωράει”. Τα έλεγαν για να τα ακούσω. Δεν είπα ούτε κουβέντα» πρόσθεσε.

«Τάγμα εφόδου». Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε πως ήταν εκείνος που με το τηλεφώνημά του κινητοποίησε το «τάγμα εφόδου». Ωστόσο, έπειτα από το «σφυροκόπημα» της προέδρου του δικαστηρίου, παραδέχθηκε πως την ώρα που βρισκόταν στην καφετέρια είχε τηλεφωνική επικοινωνία με συγκατηγορούμενό του και ιεραρχικά ανώτερό του στην Τοπική πως τον παρενοχλούν. Ο κατηγορούμενος επιχείρησε μάλιστα να υποβαθμίσει το γεγονός ισχυριζόμενος πως τηλεφώνησε και σε άλλους συγκατηγορουμένους του, με τους οποίους μίλησε για άσχετα θέματα, επικαλούμενος συζητήσεις για τη δημιουργία Σωματείου στη Ζώνη του Περάματος.

«Του είπα ότι φεύγουμε γιατί μας ενοχλούν. Αυτό μόνο» είπε χαρακτηριστικά.

Πρόεδρος: «Είναι λίγο περίεργο να σας ενοχλούν, να κάνετε τρία τηλεφωνήματα και να μιλάτε για το Σωματείο…».

Κατηγορούμενος: «Δεν ήταν η πρώτη φορά που μιλάγαμε για άλλα θέματα».

Πρόεδρος: «Γιατί νιώσατε ανάγκη να γυρίσετε την μπλούζα σας;»

Κατηγορούμενος: «Δεν ξέρω, ήταν το μαγαζί… Την είχα αγοράσει από τα γραφεία μας» (σ.σ.: εννοεί από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής).

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε πως πριν ολοκληρωθεί ο ποδοσφαιρικός αγώνας που παρακολουθούσαν στο Κοράλλι, έφυγε και πήγε στο σπίτι του, από όπου και κατέβηκε όταν άκουσε τα ουρλιαχτά της κοπέλας του Φύσσα. «Ρώτησα τους αστυνομικούς και μου είπαν ότι μαχαίρωσαν ένα παλικάρι και έχουν πιάσει κάποιον Ρουπακιά… Γύρισα σπίτι και τηλεφώνησα στον επικεφαλής της Τοπικής Οργάνωσης της Νίκαιας για να τον ρωτήσω αν γνώριζε τι είχε συμβεί, καθώς ο Ρουπακιάς, όπως είπε, ήταν γνωστός του από την Τοπική της Νίκαιας».

Αναφερόμενος δε στο μαζικό μήνυμα που εστάλη από την Τοπική Νίκαιας με το οποίο καλούνταν τα μέλη της να παρουσιαστούν στο γραφείο, εκείνος παραδέχτηκε ότι το έλαβε αλλά δεν ανταποκρίθηκε. «Δεν ήταν η πρώτη φορά. Περιμέναμε μήνυμα για να πάμε να μοιράσουμε φυλλάδια» είπε.

Πρόεδρος: «Πώς εξηγείται το γεγονός ότι βρέθηκαν τόσα άτομα της Τοπικής της Νίκαιας εκεί;».

Κατηγορούμενος: «Δεν ξέρω πόσοι ήταν. Εγώ μόνο για τον Ρουπακιά έμαθα…».

Πρόεδρος: «Γιατί βρέθηκαν εκεί;».

Κατηγορούμενος: «Δεν ξέρω».

Πρόεδρος: «Δεν τους ρωτήσατε;».

Κατηγορούμενος: «Οχι»

Η απολογία του κατηγορουμένου συνεχίζεται σήμερα.