Πρεμούρα στα όρια του πανικού

Κύριε Διευθυντά,
Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν… Αχ, τι θα γίνει ΤΩΡΑ το ΚΙΝΑΛ; «…Και εσκοτίσθη ο ήλιος και εσχίσθη το καταπέτασμα του ναού μέσον»(Ευαγγέλιο Λουκά). Και ξαφνικά κατέρρευσε το πολιτικό στερέωμα που βόλευε το ποσοστό του Κινήματος Αλλαγής, τη γνωστή Δεξιά – που ο λαός δεν ξεχνά – και τη Νεοδεξιά – που θα του μείνει αξέχαστη.
Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, που λέει ο λόγος. Η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής κυρία Φώφη Γεννηματά κάλεσε τον πρώην – δεν μου αρέσει το τέως – πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελο Βενιζέλο και του γνωστοποίησε ότι δεν θα είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας και να επιλέξει όποια εκλογική περιφέρεια θέλει για να θέσει υποψηφιότητα. Σωστά μέχρι εδώ; Σωστά, κοντολογίς όπως ελέχθη.
Ο κ. Βενιζέλος αρνήθηκε και πριν καλά καλά η πρόεδρος «φωνήσαι, τρις απαρνήση με», προχώρησε σε δηλώσεις με γαλατική ευγένεια: «Δεν της ευχήθηκα καλή επιτυχία σε ένα σχέδιο που καθιστά το ΚΙΝΑΛ ουρά του ΣΥΡΙΖΑ…».
Αποψή του, και στις δημοκρατίες πιστεύω είναι δικαίωμα η ελεύθερη έκφραση, είτε είσαι πολίτης είτε είσαι πολιτικός. Οπως δικαίωμα της δημοκρατικά εκλεγμένης προέδρου του ΚΙΝΑΛ από 212 και πλέον χιλιάδες ψηφοφόρους είναι να αποφασίζει με βάση την ευθύνη που της δίνει το καταστατικό.
Αυτό είναι λίγο – πολύ το «στόρι» και θα έλεγε κάποιος τρίτος ότι αυτό αφορά τα εσωτερικά του Κινήματος Αλλαγής και δεν του πέφτει λόγος. Ομως διαπιστώσαμε πως αυτό το κόμμα που αύξησε το ποσοστό του στο 7,5% στις πρόσφατες ευρωεκλογές με την κυρία Γεννηματά, από το 4,68% τον Ιανουάριο του 2015 στις εθνικές εκλογές με τον κ. Βενιζέλο, το αγαπούν πολύ περισσότεροι από αυτούς που το ψηφίζουν.
Ναι, μη σας κάνει εντύπωση. Ενας κόσμος ολόκληρος που αντλούσε την καταγωγή του από την προβληματισμένη Δεξιά μέχρι τους διανοητές των συλλογικοτήτων, έριχνε μαύρο δάκρυ για την εθελουσία αποχώρηση του κ. Βενιζέλου.
Τι να σας πω. Τόσος πόνος, τόσο κλάμα, τόσος αναστεναγμός, δεν σας κρύβω με συγκίνησαν. Απλά αναρωτήθηκα τι κατάλαβαν οι πολιτικοί μου αντίπαλοι που δεν κατάλαβα εγώ; Γιατί τους στενοχώρησαν τόσο πολύ οι όποιες εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ και ποιες ακατάληπτες ισορροπίες θα διατάρασσαν;
Εκεί όμως που ο κλαυθμός και οδυρμός ξεπέρασε σε στενοχώρια και έγινε μέχρι και απειλή είναι στο τηλεοπτικό ιερατείο ενημέρωσης αρκετών μεγάλων καναλιών που ως ταγοί της κοινής γνώμης επιχειρούν να διαμορφώνουν την εικόνα με εικονίδια επιλογής τους.
Υπήρξε μια πρεμούρα που άγγιζε τα όρια του πανικού: τι θα απογίνει ο κ. Βενιζέλος, θα χαθεί αυτό το μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο, θα χαθεί η νομική του συμβολή, θα, θα…; Οσο κι αν φαίνεται περίεργο, κανείς δεν χάνεται εύκολα στον μάταιο τούτο κόσμο. Πόσω μάλλον ο κ. Βενιζέλος με την πληθωρική προσωπικότητά του, με την επιστημονική του επάρκεια, με τον Κύκλο Ιδεών του.
Υπήρξε μια άλλη πρεμούρα. Τι θα γίνει το Κοινοβούλιο χωρίς τη φωνή και τις παρεμβάσεις του κ. Βενιζέλου; Ενημερωτικά και με όλο τον σεβασμό, να τολμήσω να πω ότι το Κοινοβούλιο είναι φορέας λαϊκής εντολής, όσο κι αν τους διαφεύγει, και αυτός ο ανυπότακτος λαός ενισχύει από το στέρημά του την επιστημονική μέριμνα της Βουλής. Και πρεμούρας συνέχεια με σπαραγμό καρδιάς. Τι θα κάνει πλέον το ΚΙΝΑΛ; Τι…;
Εδώ οι κασσάνδρες είχαν έτοιμους τους χρησμούς, άλλοτε με τη μορφή απαξιωτικών ερωτήσεων – του τύπου «Θα πάρει στις επικείμενες εθνικές εκλογές 5%;», «Μάθαμε ότι φεύγουν πέντε υποψήφιοι βουλευτές από τα ψηφοδέλτιά του;», «Τελικά με ποιον θα συνεργαστεί, με τη Νέα Δημοκρατία ή με τον ΣΥΡΙΖΑ;» – και άλλοτε με διαπιστώσεις απορρόφησης, διάλυσης, εξαέρωσης από το πολιτικό σκηνικό όχι μόνο του Κινήματος Αλλαγής αλλά και ενός κόσμου που εξακολουθεί να αντιστέκεται και να το ακολουθεί εις πείσμα των καιρών.
Ελεος, μη μας νοιάζεστε τόσο πολύ. Μη μας συμπαθάτε τόσο. Ειλικρινά, μας πληγώνει η αγάπη σας και αυτό το έκδηλο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, που αδιαφορεί για την πολιτική σύνθεση Ιδεών και περιορίζεται στην προβολή προσώπων.
Ομως αγνοείτε έναν λαό ολόκληρο που διαμόρφωσε τη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου μας με το ΠΑΣΟΚ. Εναν λαό που εμπνεύστηκε από τις αρχές και τις αξίες της 3ης Σεπτέμβρη και συνεχίζει μέσα σ’ έναν πολιτικό αμοραλισμό να εμπιστεύεται τις Ιδέες της.
Αυτός ο λαός, να ξέρετε, θα είναι πάντα το ανάχωμα που θα υπερασπίζεται τις Ιδέες ως θέσεις του και όχι τα πρόσωπα ως θέση.
Και όπως είπε και ο Λένιν, οι ιδέες είναι σαν τα καρφιά. Οσο τις χτυπάς τόσο βαθύτερα μπαίνουν.
Μαγκλάρας Βασίλης

Φιλανθρωπία με κλεμμένα

Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Η{ARX} ενέργειά μου αυτή έρχεται σε αντίθεση με την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια που με διέκριναν σε όλη μου τη ζωή.
Ομως η αδικία, το ψέμα, η υποκρισία, η διαστρέβλωση, η ταπείνωση, η λήθη, ακόμη και ο χλευασμός με εξόργισαν…
Σε μια γυναίκα ογδόντα τριών ετών, με βαριά αναπηρία, χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο, μου κόψανε το ΕΚΑΣ και την αναπηρική σύνταξη εδώ και ενάμιση χρόνο και με άφησαν με 330 ευρώ, από τα οποία τα 200 ευρώ για ενοίκιο και με τα 130 θα πληρώσω όλα τα έξοδα του σπιτιού, τα φάρμακα, ταξί, διότι κινούμαι με δυσκολία, και τα προς το ζην.
Στα χαρτιά που μου απέστειλαν ότι μου έκοψαν την αναπηρική σύνταξη και με διέγραψαν από τους καταλόγους, μου ανέφεραν ότι για να βρω το δίκιο μου πρέπει να προχωρήσω σε ένσταση και δικηγόρο. Ελπίζοντας ότι κάποιος επιτέλους θα θελήσει να με βοηθήσει, προχώρησα στις ενστάσεις με την αρρωστημένη γραφειοκρατία, ικετεύοντας και περιμένοντας μήνες. Αποτέλεσμα, οι ενστάσεις απορρίφθηκαν και φτάσαμε σε δικηγόρο… Ευτυχώς που η δικηγόρος είναι πρώτα απ’ όλα «Ανθρωπος του Θεού» και μετά δικηγόρος και την ευχαριστώ. Εψαξε την υπόθεση και δεν προχώρησε διότι αντιλήφθηκε τον αργό θάνατο στον οποίο μας σπρώχνει το δίδυμο (Κατρούγκαλος – Τσίπρας).
Κύριε Τσίπρα, έγιναν πόλεμοι, δικτατορίες και τόσα άλλα δύσκολα σε αυτήν τη χώρα, κανείς τους όμως δεν τόλμησε να απλώσει χέρι και να κλέψει τις χήρες, τα ορφανά, τους ανάπηρους και τους ηλικιωμένους σε αυτόν τον τόσο ευαίσθητο και πονεμένο τομέα, που ήλθατε εσείς σαν σωτήρες, σαν φιλάνθρωποι, φιλεύσπλαγχνοι, προστάτες των φτωχών και των αδυνάτων!!! και τα ισοπεδώσατε… Το σύστημά σας είναι να κάνετε τον αδύναμο άνθρωπο να μην μπορέσει ποτέ να σηκώσει κεφάλι, να είναι πάντα δούλος σας και να λέει ευχαριστώ για το κατάστημά του!!! Οπως με αυτά που μας κλέβετε κάθε μήνα για να μας δώσετε, λέτε, τρίτη σύνταξη και απαιτείτε να σας πούμε ευχαριστώ!!!
Τη φιλανθρωπία σας, κύριε Τσίπρα, την κάνατε με τα κλεμμένα απ’ όλους μας, στον στρατό των ψηφοφόρων σας που φτιάξατε γύρω σας.
Καταλάβατε πόσο χαμηλά πέσατε, κύριε Τσίπρα, με τον τρόπο που κυβερνάτε τεσσεράμισι χρόνια; Βάλατε τα ασήμαντα πρώτα και τα σημαντικά δεύτερα… Κύριε Τσίπρα, «Ελλην ίσον φως!.. στα πέρατα του κόσμου». Δυστυχώς, δεν το γνωρίζετε. Και για τα Μνημόνια που λέτε ότι εσείς μας βγάλατε, εδώ γελάνε… Φέρατε το μεγαλύτερο και χειρότερο Μνημόνιο για εκατό χρόνια, ξεπουλώντας και καταστρέφοντας τη χώρα… Και για την καραμέλα που πιπιλήσατε, ότι οι άλλοι κυβέρνησαν σαράντα χρόνια και καταχρέωσαν τη χώρα, μέσα ήσασταν όλοι, και πρώτη από όλους η Αριστερά, σε όλα τα κακά που έγιναν. Η Δεξιά χτίζει και η Αριστερά κατεδαφίζει. Αν, κύριε Τσίπρα, κυβερνούσατε εσείς σαράντα χρόνια τη χώρα όπως κυβερνάτε τώρα, δεν θα είχε μείνει στην Ελλάδα ούτε πέτρα όρθια… Θα κάνει πολλά χρόνια τώρα η Ελλάδα μας να ξαναβρεί τον ρυθμό της ζωής… του κάποτε…
Λαμπρινή Κρητικάκη