Οι βιαστικές αποφάσεις πληρώνονται ακριβά

Κάθε φορά που ένας τενίστας κερδίζει ένα τουρνουά του Γκραν Σλαμ συνηθίζεται να δίνει μια συνέντευξη, που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της ΑΤΡ. Ο Ράφα Ναδάλ, μετά τον δωδέκατο τίτλο του στο Ρολάν Γκαρός τήρησε τη συνήθεια κι έδωσε μια συνέντευξη πιο θεαματική και από τα παιχνίδια του στο Παρίσι, στα οποία – κακά τα ψέματα – καλά καλά δεν είχε αντίπαλο. Ειδικά η περιγραφή των τελευταίων του μηνών είναι εντυπωσιακή και δραματική. Ο Ισπανός αποκάλυψε ότι έφτασε πολύ κοντά στο να παρατήσει τα πάντα!

Πόνος

«Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να πάρεις συγκεκριμένες αποφάσεις. Εχω ταλαιπωρηθεί πολύ από τραυματισμούς τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες. Δεν είναι μόνο το γόνατο που με κράτησε πίσω. Είχα πολλά πισωγυρίσματα. (…). Μετά το τουρνουά του Indian Wells ένιωσα πολύ άσχημα. Ιδέες και σενάρια υπήρχαν στο κεφάλι μου. Σκέφτηκα μέχρι και να ολοκληρώσω εκεί τη χρονιά μου για να δω αν το σώμα μου ξεκουραστεί και ξεπεράσει όλα αυτά τα προβλήματα. Η άλλη επιλογή ήταν να συνεχίσω να παίζω με πόνο και με φιλοδοξίες χαμηλές. (…) Ημουν απρόθυμος και διστακτικός να επιστρέψω εξαιτίας ενός ακόμη τένοντα που με ταλαιπώρησε στο γόνατο και εκτός από τη διαδικασία της αποθεραπείας και της αποκατάστασης, είχα να αντιμετωπίσω και τον πόνο. Αυτή τη φορά ήταν κάτι το διαφορετικό, δεν ήταν όπως τις προηγούμενες φορές. Τις προηγούμενες φορές γινόταν η διάγνωση, έκανα αποθεραπεία, έκανα προπονήσεις και έπαιζα με πόνο, σαν να μην είναι κάτι σοβαρό. Αυτή τη φορά, ήταν διαφορετικό και το ένιωσα και εγώ διαφορετικά. Ενιωσα κουρασμένος από όλο αυτό. Βαρέθηκα να πονάω συνέχεια. Εχω δεχθεί ότι ο ανταγωνισμός φέρνει πόνο. Ομως, είναι δύσκολο να έχεις τραυματισμούς, να τους αντιμετωπίζεις, να τους ξεπερνάς και μόλις επιστρέφεις να αποκτάς έναν άλλον τραυματισμό. Μετά το Indian Wells μού πήρε λίγο χρόνο να το κατανοήσω. Ενιωσα λίγο πιο αισιόδοξος στο Μόντε Κάρλο, όμως και πάλι ήμουν σε άσχημη κατάσταση και ελάχιστα θετικός. Αυτό που σκεφτόμουν ήταν να βρω χρόνο για να αναρρώσω. Δεν έχασα το κίνητρό μου για να παίζω τένις. Απλά έχασα τη δύναμη να αντιμετωπίζω κάθε πρόβλημα που ερχόταν σε καθημερινή βάση. Επρεπε να πάρω μια απόφαση. Στο τέλος δεν πήρα την πιο δραστική από όλες» είπε.

Μακριά

Δημοσίευσα το απόσπασμα γιατί ξεχειλίζει από ειλικρίνεια, αλλά και γιατί αποτελεί μια ωραία υπενθύμιση για τους φίλους του τένις: δείχνει πως ακόμα και για αυτούς τους απίστευτους νικητές, όταν τα χρόνια περνάνε, η στιγμή του αντίο δεν είναι ποτέ μακριά! Αυτό που λέει ο Ναδάλ είναι ότι κάποια στιγμή κουράζεσαι από τον ίδιο σου τον εαυτό και τότε φτάνει η στιγμή που προβληματίζεσαι για το τι αληθινά θέλεις. Ας το έχουμε υπόψη μας. Το επισημαίνω γιατί εύκολα όσα είπε ο Ναδάλ μπορεί να τα πει αύριο ο Φέντερερ που είναι ηλικιακά πιο μεγάλος, ή ο Τζόκοβιτς που είναι και πιο εύθραυστος. Και ας χαρούμε αυτούς ειδικά τους τρεις καταπληκτικούς αθλητές στο τένις γιατί η πιθανότητα να τους χάσουμε είναι μεγάλη. Και τόσο μεγάλους δεν θα ξαναδούμε πιθανότατα ποτέ…

Ιστορίες

Στο μεταξύ οι περιπέτειες της Εθνικής μάς βοήθησαν να ξεχάσουμε για λίγο ότι διανύουμε ένα καλοκαίρι που σε ό,τι αφορά τα μεταγραφικά δεν το λες (ακόμα) και σπουδαίο. Για την ώρα παρακολουθούμε κυρίως ιστορίες που φουντώνουν και σβήνουν. Ο Βράνιες π.χ. έμοιαζε έτοιμος να επιστρέψει στην ΑΕΚ και ξαφνικά χάθηκε από την επικαιρότητα. Για τον Μπεργκ πολλοί έλεγαν ότι απομένουν μόνο τα τυπικά για να συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό, αλλά το πράγμα πήγε πίσω. Στον Αρη οργάνωσαν και ταξίδι για να εξασφαλίσουν την υπογραφή και την επιστροφή του Ιντέγε, αλλά κι αυτή η ιστορία κάπου κόλλησε: για όλους και για όλα χρειάζεται υπομονή. Νομίζω ότι ο βασικός λόγος που αυτό συμβαίνει είναι γιατί οι ελληνικές ομάδες έχουν πληρώσει ακριβά τα τελευταία χρόνια βιαστικές κινήσεις και θέλουν να πάνε σε λύσεις μικρού σχετικά ρίσκου. Ο Ολυμπιακός π.χ. απέκτησε τον Βαλμπουενά ύστερα από αρκετές έρευνες που είχαν να κάνουν με την κατάστασή του, τη νοοτροπία του, τη σεζόν του κ.τ.λ. Οι καιροί που ένας παίκτης έπρεπε να περάσει μόνο τα ιατρικά τεστ έχουν περάσει, μάλλον ανεπιστρεπτί.

Αρχή

Κι έπειτα υπάρχει και κάτι άλλο: οι διοικήσεις των ομάδων συνηθίζουν πάντα στην αρχή της μεταγραφικής περιόδου να αφήνουν στους προπονητές περιθώρια να κάνουν τις δικές τους επιλογές – αν αυτοί δεν καταφέρουν να φέρουν τους παίκτες που θέλουν πιάνουν δουλειά οι τεχνικοί διευθυντές για να βρουν τους παίκτες που κατά περίσταση απαιτούνται. Νομίζω ότι αυτό τον καιρό ο Μαρτίνς στον Ολυμπιακό και ο νεοφερμένος Καρντόσο στην ΑΕΚ δουλεύουν υπερωρίες για να πείσουν τους ποδοσφαιριστές που θέλουν να τους ακολουθήσουν στην Ελλάδα. Και την ίδια στιγμή οι διοικούντες προσπαθούν κυρίως να ανανεώσουν συμβόλαια και να κρατήσουν παίκτες που ήδη υπάρχουν – στον ΠΑΟΚ προτεραιότητα ήταν η παραμονή του Βαρέλα, του Σάχοφ και του Κάνιας, ενώ στον Ολυμπιακό μετά την υπογραφή νέου συμβολαίου με τον Σα θα ήθελαν να γίνει κάτι τέτοιο και με τον Κώστα Φορτούνη, το συμβόλαιο του οποίου ωστόσο λήγει σε έναν χρόνο. Ο Ολυμπιακός αναμένει την όποια απάντηση σύντομα, κυρίως γιατί αν δεν υπάρξει συμφωνία με τον παίκτη, θα πρέπει να βρεθεί αγοραστής του ποδοσφαιριστή, αλλά και αντικαταστάτης του: ο Ολυμπιακός αποκλείεται να ρισκάρει να χάσει του χρόνου τον ποδοσφαιριστή χωρίς να πάρει χρήματα. Γενικά προτεραιότητα των ομάδων μοιάζει το πώς θα κρατήσουν τους καλούς τους παίκτες – για νεοφερμένους υπάρχει καιρός. Υπό αυτό το πρίσμα η φυγή του Πόνσε π.χ. που πέτυχε πέρυσι πάνω από 20 γκολ με τη φανέλα της ΑΕΚ είναι ένα πρόβλημα: δύσκολα μπορεί να βρεθεί σέντερ φορ να κάνει κάτι ανάλογο στην πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα.

Ταξίδι

Τέλος, θέλω να πω κάτι για τα μεταγραφικά του Ολυμπιακού. Σίγουρα το ταξίδι του μεγαλομετόχου του Βαγγέλη Μαρινάκη στο Οπόρτο, μαζί με τη γενική διευθύντρια του Ολυμπιακού Λίνα Σουλούκου και τον πάντα παρόντα Γιάννη Βρέντζο σηματοδοτεί εξελίξεις. Μου μοιάζει δύσκολο η μισή διοίκηση του Ολυμπιακού να πήγε στο Οπόρτο απλά για να παρακολουθήσει τον τελικό του UEFA Nations League: δεν μιλάμε και για τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου! Αν ταξίδεψαν εκεί και οι τρεις, κάποια ραντεβού είχαν κλειστεί και για αυτό η παρουσία όλων ήταν απαραίτητη. Θα μου έκανε μεγάλη εντύπωση να πήγαν ένα ταξίδι αναψυχής απλά για να δουν τον Κριστιάνο Ρονάλντο να σηκώνει ένα ακόμα κύπελλο…