Οι αναδουλειές του νεκροθάφτη στο Τορόντο…

Και παθός και μαθός, αυτό δεν λένε;

Ε, αυτό ακριβώς βροντοφώναξαν χθες τα ξημερώματα στο Τορόντο οι Γουόριορς: έπαθαν πριν από τρία χρόνια, έμαθαν και τώρα προσπαθούν οι δόλιοι να γυρίσουν το ίδιο έργο από την ανάποδη πλευρά!

Στους τελικούς του 2016 οι λεγάμενοι προηγήθηκαν με 3-1, αλλά είδαν προς θλίψιν τους και προς γενικήν κατάπληξιν (διότι αυτό δεν είχε ξαναματαγίνει) τους Καβαλίερς να πετυχαίνουν τρεις απανωτές νίκες και να κατακτούν τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία τους…

Τώρα ήταν η σειρά των Ράπτορς να προηγηθούν με 3-1 και να έχουν να ξοδέψουν τρία… κανονάκια για να ανέβουν στον θρόνο, αλλά το πρώτο απεδείχθη άσφαιρο. Σε πείσμα της μειονεξίας τους στο σκορ, του μειονεκτήματος έδρας, του γεγονότος ότι βρέθηκαν στο -6 τρία λεπτά πριν από τη λήξη και της κακοδαιμονίας που μαστίζει τον Ντουράντ, οι Dubs έσωσαν την παρτίδα χθες και προσπαθούν να την κερδίσουν, έστω κι αν οι πιθανότητες και η στατιστική δεν συμμαχούν μαζί τους…

Αυτά τα παλικάρια όμως (σε αντίθεση με εκείνα της ατάκας του Αγγελου Αναστασιάδη) μπορούν. Μπορούν και… παραμπορούν! Το υποδηλώνει και συνάμα το στοιχειοθετεί και το τεκμηριώνει κιόλας με εμφατικό τρόπο το όνομά τους: λέγονται Warriors, πάει να πει πολεμιστές που δεν το βάζουν κάτω και μάχονται μέχρι τελικής πτώσεως…

Τις προάλλες, όταν οι Γουόριορς ισοφάρισαν τη σειρά στο 1-1, ο Στεφ Κάρι έκανε λόγο για το DNA της ομάδας και δεν είχε άδικο. Αυτό το γενετικό πλεονέκτημα τους όπλισε και χθες και συνάμα τους φώτισε τον δρόμο για να βγουν από το σκοτεινό τούνελ και να αποδείξουν ότι πουλάνε ακριβά το χρυσόμαλλο τομάρι τους…

Ή – για να επικαλεσθώ μια ελληνική αγοραία έκφραση – οι εξάκις πρωταθλητές του ΝΒΑ βροντοφώναξαν από το Τορόντο στον νεκροθάφτη που τους περίμενε με το φτυάρι ανά χείρας ότι δεν θα πεθάνουν. Οχι ακόμα τουλάχιστον…