Μούσες {LF}και Χάριτες

Για τον σημαδιακό αριθμό επτά έγραφα την προηγούμενη εβδομάδα, ο οποίος δεσπόζει στην αρχαιοελληνική γραμματεία, αλλά κατ’ επέκταση και στη χριστιανική παράδοση  (επτά τα Θανάσιμα Αμαρτήματα, επτά και οι Χριστιανικές Αρετές).

Να, όμως, που οι Χάριτες ήταν μόνο τρεις (Αγλαΐα, Ευφροσύνη, Θάλεια) και οι Μούσες εννέα (Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Ουρανία, Πολύμνια, Καλλιόπη). Αναγκαία διευκρίνιση: άλλη η Θάλεια – Χάρις, κόρη του Δία και της Ευρυνόμης, και άλλη η Θάλεια – Μούσα, κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. Είναι, άλλωστε, γνωστό πόσο ζωηρούλης αλλά και καρπερός ήταν ο Δίας.

Και ας μην ξεχνάμε ποτέ τη συμβουλή του savoir vivre: «Για ένα πετυχημένο τραπέζι, οι καλεσμένοι να είναι πάντα περισσότεροι απ’ τις Χάριτες και λιγότεροι απ’ τις Μούσες». Εν ολίγοις, από τέσσερις έως (το πολύ) οκτώ.