Σταυρούλα Παγώνα

Δύσκολα μπορώ να σκεφτώ ένα «μέσο» Σαββατοκύριακο. Το κάθε ένα είναι τελείως διαφορετικό από το προηγούμενο και όλα εξαρτώνται από τη χρονική στιγμή. Αν όμως πρέπει να επιλέξω κάποια στοιχεία που είναι κοινά στα περισσότερα, θα κρατούσα τα εξής τρία: οικογένεια, βιβλία και γράψιμο.

Από Δευτέρα έως Παρασκευή μένουμε στα Νέα Μουδανιά και τα πρωινά μου στο You in Europe, τον οργανισμό μέσω του οποίου υλοποιούμε προγράμματα κινητικότητας και εθελοντισμού για νέους είναι πολύ γεμάτα. Από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ είμαι full time mommy, οπότε το Σαββατοκύριακο είναι η μόνη ευκαιρία να βάλω το γράψιμο σε προτεραιότητα. Οποια ιδέα, φράση, λέξη και ρίμα μαζεύω σπυρί – σπυρί μέσα στην εβδομάδα, το Σαββατοκύριακο ζητάει να πάρει σάρκα και οστά… να γίνει κάτι! Και τότε εκτιμάς πραγματικά την εφεύρεση που λέγεται  «παππούς και γιαγιά!». Τα περισσότερα Σάββατα, λοιπόν, περιλαμβάνουν μίνι μετακομίσεις στη Θεσσαλονίκη, όπου όσο ο μικρός απολαμβάνει τη συντροφιά των παππούδων του, η μαμά σκαρώνει ιστορίες και στίχους, γράφει, σβήνει, σβήνει, γράφει και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί και το κάθε πολύτιμο nanosecond.

Σφύριγμα λήξης το μεσημέρι. Ολη η οικογένεια σμίγει για φαγητό και για να βρεθεί όσο προλαβαίνει, μέχρι το σφύριγμα έναρξης. Αυτή τη φορά του αγώνα βόλεϊ του μπαμπά μας. Οσο εκείνος κοουτσάρει την ομάδα του στο γήπεδο, μαμά και γιος τον καμαρώνουν στις κερκίδες (αν ο αγώνας είναι εύκολος, η μαμά κρυφοδιαβάζει και λίγο…).

Και τι γίνεται όταν πρέπει να τρέξεις ταυτόχρονα και την παρουσίαση του βιβλίου σου; Και πάλι μιλάμε για οικογενειακή υπόθεση… Στην παρουσίαση του «Αποστολή Τερατέξ», εγώ αφηγούμαι την ιστορία με κουκλοθέατρο και ο Μανώλης (ο σύζυγος) συνοδεύει με την κιθάρα. Ο μικρός πλέον έχει δει την παρουσίαση τόσες φορές, που συνοδεύει σε ρόλο… ταραξία! Αγαπημένη του στιγμή όταν αποκαλύπτει τις απαντήσεις στους γρίφους που βάζω στα παιδιά! Ακόμα κι έτσι όμως, μου αρέσει που πηγαίνουμε «μπουλούκι». Ετσι δημιουργούνται οι αναμνήσεις.

Αν η παρουσίαση είναι σε βιβλιοπωλείο ή σε κάποια βιβλιοθήκη της επαρχίας, η υπόθεση μετατρέπεται σε οικογενειακή εκδρομή. Είναι ωραίο να ταξιδεύεις για να γνωρίσεις ανθρώπους με μεράκι και όρεξη για το βιβλίο, που με ελάχιστα μέσα προσπαθούν να κάνουν το κάτι παραπάνω στον τόπο τους, ειδικά σε τόσο δύσκολους καιρούς. Είναι από τις εμπειρίες που απολαμβάνω πραγματικά – και από αυτές παίρνω ελπίδα.

Οι Κυριακές μας είναι αρκετά πιο χαλαρές και εκεί καταλαβαίνεις τα υπέρ της περιφέρειας. Στα Νέα Μουδανιά όπου κατοικώ, η βόλτα στη θάλασσα είναι η πιο απλή υπόθεση. Μέσα στην εβδομάδα την επισκέπτομαι πολύ συχνά για περπάτημα και για να πάρω μικρές δόσεις χαλάρωσης. Τις Κυριακές όμως είναι όλη δική μου! Εκεί ηρεμώ, ρεμβάζω, διαβάζω, γράφω, βάζω τις σκέψεις μου σε τάξη… Σχεδόν όλα τα τραγούδια που περιέχονται στο cd «Νησί της Φαντασίας» τα εμπνεύστηκα εκεί.

Στην περίπτωση πάλι που έχω φορτώσει αρκετά την εβδομάδα μου, δεν έχω καμία απολύτως ενοχή αν όταν έρθει Κυριακή καθίσω ολημερίς στο κρεβάτι με ένα βιβλίο στο χέρι ή κάνοντας ταβανοθεραπεία. Οσο απολαμβάνω να κάνω χίλια δυο πράγματα, άλλο τόσο απολαμβάνω και την «αγρανάπαυση».

Στο τέλος της Κυριακής, η εβδομάδα θα κλείσει με κάτι χαλαρό: με φίλους στο σπίτι, ακούγοντας μουσική, διαβάζοντας ή γράφοντας. Πάνε χρόνια από τότε που θυμάμαι τα απογεύματα της Κυριακής μου να είναι μελαγχολικά. Ισως από την εποχή του σχολείου. Ή από τη στιγμή που αποφάσισα να κάνω στη ζωή μου, τα πράγματα που αγαπώ πραγματικά.