Ο «κινέζος Banksy» αποκάλυψε {LF}την ταυτότητά του

Ενας από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς πολιτικούς σκιτσογράφους στην Κίνα, ο Μπαντιουκάο, εδώ και χρόνια απέκρυπτε την ταυτότητά του. Χθες όμως, ανήμερα την 30ή επέτειο της Σφαγής της Πλατείας Τιενανμέν στο Πεκίνο, αποκάλυψε τα στοιχεία του δημοσίως. Ο Μπαντιουκάο δημοσιεύει τα σκίτσα του κυρίως μέσω Διαδικτύου, ενώ όταν χρειαζόταν να εμφανιστεί στο κοινό, κάλυπτε το πρόσωπό του με σκούφο μπαλακλάβα. Ορισμένα από τα πιο δημοφιλή του έργα απεικονίζουν τον βραβευμένο με Νομπέλ Ειρήνης κινέζο αντιφρονούντα συγγραφέα και υπέρμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Λιου Σιαομπό, που πέθανε στερούμενος την ελευθερία του το 2017, καθώς και τον κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ να κρατάει ένα τουφέκι δίπλα στη σορό του αρκούδου της Disney, Γουίνι το αρκουδάκι.

Μιλώντας για την απόφασή του να αποκαλυφθεί, ο Μπαντιουκάο δήλωσε ότι, παρά τις απειλές των κινεζικών Αρχών ασφαλείας που αντιδρούν σε κάθε δηκτικό σατιρικό σχόλιο το οποίο κατακρίνει την πολιτική ηγεσία για κατάχρηση εξουσίας, δεν μπορεί να ζει άλλο στη σκιά.

Ο κινέζος σκιτσογράφος, που από πολλούς είχε χαρακτηριστεί ως «ο κινέζος Banksy» αποκάλυψε την ταυτότητά του σε ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του με τίτλο «O επιδέξιος αντιφρονών της Κίνας» (China’s Artful Dissident) που προβλήθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο ABC χθες. Σε αυτό εμφανίζει το πρόσωπό του μπροστά στην κάμερα και για πρώτη φορά αφηγείται ότι υποχρεώθηκε να ακυρώσει πέρυσι έκθεσή του στο Χονγκ Κονγκ ύστερα από απειλές που δέχθηκαν οι αγαπημένοι του, καθώς παρά τις προφυλάξεις του οι κινεζικές Αρχές, πιθανότατα μέσω ηλεκτρονικής παρακολούθησης, είχαν ανακαλύψει την ταυτότητά του.

«Βρισκόμουν μπροστά σε αυτή τη μεγάλη απόφαση: να σιωπήσω για πάντα ή να αντεπιτεθώ, να αναμετρηθώ πρόσωπο με πρόσωπο με αυτήν την κατάσταση» δήλωσε στο πρακτορείο Reuters από τη Μελβούρνη όπου ζει τώρα, υποστηρίζοντας ότι για την αποκάλυψή του «δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη στιγμή από την επέτειο της Σφαγής της Τιενανμέν».

Ηταν το 2007, όπως αναφέρουν οι «New York Times», όταν ο Μπαντιουκάο και οι τότε συμφοιτητές του στη νομική σχολή παρακολούθησαν, κυριολεκτικά κατά λάθος, ένα ντοκιμαντέρ για τη Σφαγή της Πλατείας Τιενανμέν, η οποία έπνιξε στο αίμα την εξέγερση των κινέζων φοιτητών, αλλά ουδέποτε ώς τώρα αναγνωρίστηκε από το κινεζικό καθεστώς. Η «πειρατική» ταινία που παρακολουθούσαν ξαφνικά διακόπηκε και άρχισε να προβάλλεται το ντοκιμαντέρ που προφανώς είχε μονταριστεί κρυφά στο ψηφιακό αρχείο της ταινίας.

Το τρίωρο ντοκιμαντέρ ξεκινούσε με πλάνα από τις πολυπληθείς διαδηλώσεις των κινέζων φοιτητών που κρατούσαν πανό υπέρ της δημοκρατίας και συνεχίστηκε με εικόνες στρατιωτικών φορτηγών και τανκς να εισβάλλουν στην πόλη και με εικόνες στρατιωτών να ανοίγουν πυρ κατά του πλήθους. Οπως διηγείται ο Μπαντιουκάο, οι τέσσερις συγκάτοικοι, όλοι τους σε ηλικία περίπου 20 ετών, μετά το τέλος του ντοκιμαντέρ παρέμειναν στο σκοτάδι άφωνοι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Μπαντιουκάο θυμάται τον εαυτό του ως ακόμα έναν απολιτίκ νεαρό μιας οικογένειας της εργατικής τάξης της Σαγκάη. «Αισθάνθηκα σαν να ρίχνομαι από τον παράδεισο στην κόλαση. Γιατί δεν είχα ακούσει για όλα αυτά νωρίτερα; Εχουν συμβεί στ’ αλήθεια; Ποια είναι τα ονόματα των θυμάτων;

Πάντα μας έλεγαν ότι πλέον βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή, ότι έχουμε αφήσει την Ιστορία πίσω και πως έχουμε μια καλή ζωή» συμπληρώνει. «Παρακολουθώντας όμως το ντοκιμαντέρ άρχισα να πιστεύω ότι η Κίνα παραμένει η ίδια και όσο βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Κομμουνιστικού Κόμματος, δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ».