Σπουδή

Εχω μια απορία. Δηλαδή η κυβέρνηση ξύπνησε ένα πρωί με μια τεράστια φαγούρα να ορίσει νέα ηγεσία στον Αρειο Πάγο;

Και μάλιστα αφού είχε φάει το μαύρο της ψυχής της και είχε ανακοινώσει ότι πάμε σε  εκλογές;

Να υποθέσω δηλαδή ότι ο «Ρασπούτιν», ο Φλαμπουράρης κι ο Τζανακόπουλος έχασαν ξαφνικά τον ύπνο τους στην ιδέα ότι η θητεία των σημερινών λήγει στις 30 Ιουνίου και οι επόμενοι θα οριστούν δέκα, δεκαπέντε μέρες αργότερα;

Παρόλο που η ίδια κυβέρνηση είχε αφήσει ακέφαλα τα ανώτατα δικαστήρια για πέντε μήνες χωρίς να χάσει ούτε μία ώρα ύπνο;

Εντυπωσιάζομαι. Διότι, αν και ολόφρεσκο, το αίσθημα θεσμικής συνείδησης της κυβέρνησης και (μερίδας) του κυβερνητικού Τύπου με συγκινεί. Εως τώρα μοναδική τους έγνοια ήταν αν θα πάρει άδεια ο Κουφοντίνας.

Η άλλη εξήγηση είναι ότι προσπαθούν να σκεπάσουν τις πομπές τους. Λάθος. Οχι επειδή δεν υπάρχουν πομπές, αλλά επειδή δεν σκεπάζονται.

Πάρτε τη Novartis. Δεν θα επαναλάβω όσα ανατριχιαστικά αποκαλύπτονται ή επιβεβαιώνονται για την κυβερνητική εμπλοκή στο στήσιμο της υπόθεσης.

Θα παραμείνω στο αυτονόητο. Η Novartis είναι είτε σκάνδαλο, είτε σκευωρία. Τρίτη εκδοχή δεν υπάρχει.

Αν είναι σκάνδαλο, πρέπει να πάνε μέσα όσοι εμπλέκονται στο σκάνδαλο. Πολιτικοί, γιατροί κι όποιοι άλλοι παράγοντες.

Αν είναι σκευωρία, πρέπει να πάνε μέσα όσοι έστησαν τη σκευωρία. Πολιτικοί, δικαστικοί, μάρτυρες και δημοσιογράφοι.

Να κυκλοφορούν ελεύθεροι και οι μεν και οι δε δεν γίνεται.

Προς το παρόν δεν έχουμε βρει κανένα στοιχείο για σκάνδαλο. Αντιθέτως έχουμε πολλά ονόματα και στοιχεία για τη σκευωρία.

Η νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου οφείλει να διασφαλίσει ότι η υπόθεση θα διαλευκανθεί πλήρως. Προς τη μια ή προς την άλλη κατεύθυνση. Και ότι οι εμπλεκόμενοι, είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση, θα προαυλίζονται με τον Κουφοντίνα.

Οχι σαν την κυρία Ξένη που έβαζε τις αναφορές των εισαγγελέων στο αρχείο.

Αλλά δεν είναι μόνο η Novartis. Οταν η προτεινόμενη για εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εμφανίζεται να υποστηρίζει σε πρόσφατη απόφαση του νομικού τμήματος του δικαστηρίου ότι η τρομοκρατική δράση αποτελεί ιδεολογία επί της οποίας «δεν χωρά σωφρονισμός», διότι στην έννοια του σωφρονισμού δεν περιλαμβάνεται η «ιδεολογική μεταστροφή», σηκώνω τα χέρια ψηλά.

Την άλλη φορά θα μας πει ότι η δράση της Αλ Κάιντα και του ISIS είναι ζήτημα θρησκευτικής ελευθερίας.

Ολα αυτά όμως δεν εξηγούν την άρνηση της αντιπολίτευσης. Εξηγούν τη σπουδή της κυβέρνησης.

Και θα κριθούν φυσικά στις εκλογές.