Ανατροπή

Tην περασμένη εβδομάδα, η δημοτικότητα του προέδρου Πούτιν έπιασε πάτο: σύμφωνα με δημοσκόπηση του κρατικού ινστιτούτου VTsIOM, τον εμπιστευόταν μόνο το 30,5% των Ρώσων. Την Πέμπτη, το Κρεμλίνο ζήτησε από τους κοινωνιολόγους εξηγήσεις. Είκοσι τέσσερις ώρες αργότερα, νέα δημοσκόπηση από το ίδιο ινστιτούτο τοποθετούσε το ποσοστό εμπιστοσύνης προς τον ρώσο πρόεδρο στο 72,3%.

Τι συνέβη; Επί 13 χρόνια, το συγκεκριμένο κέντρο ερευνών ζητούσε από τους πολίτες να κατονομάσουν τους πολιτικούς που εμπιστεύονταν. Μετά την επίθεση του Κρεμλίνου, η ερώτηση τέθηκε διαφορετικά: «Εμπιστεύεστε τον πρόεδρο Πούτιν, ναι ή όχι;». Δεν ξέρουμε αν μαζί με την απάντηση ο πολίτης υποχρεωνόταν να πει και το ονοματεπώνυμό του.

Κρίμα που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόλαβε να αντιγράψει εγκαίρως τέτοιες υπερσύγχρονες μεθόδους και αναγκάστηκε να προσφύγει σε κάτι ερασιτεχνικά κόλπα που μόνο γέλιο προκαλούσαν. Κρίμα επίσης που δεν είχε χρόνο να διδαχθεί από το παράδειγμα της Κίνας, όπου το καθεστώς γνωρίζει τι κάνει ανά πάσα στιγμή κάθε πολίτης και λαμβάνει τα μέτρα του για να προλάβει οποιαδήποτε αρνητική αντίδραση.

Είναι σωστό όμως να την πληρώσει ο Χριστόφορος Βερναρδάκης; Οχι. Ο άνθρωπος έκανε μέχρι την τελευταία στιγμή ό,τι μπορούσε για να εμφυσήσει ελπίδα και αισιοδοξία. Ωραία, έλεγε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ενισχύσει τις δυνάμεις του στις αυτοδιοικητικές εκλογές και ότι η ΝΔ θα έπρεπε να ανησυχεί με το «δήθεν δημοσκοπικό της προβάδισμα». Διαβεβαίωνε επίσης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές – αρκεί να «μην είμαστε απρόσεκτοι». Αλλά μήπως κι ο Πρωθυπουργός δεν έλεγε ότι οι ευρωεκλογές είναι ντέρμπι και ότι δεν υπάρχει «ούτε μια περίπτωση στο εκατομμύριο τις εθνικές εκλογές να τις κερδίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης»;

Εξίσου άδικο είναι να απομακρυνθεί από τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου ο Δημήτρης Τζανακόπουλος και να τρέχει να μαζεύει σταυρούς σαν οποιοσδήποτε πολιτευτής, που θα έλεγε κι ο Βενιζέλος. Εδώ έρχονται πια τα πάνω-κάτω. Ο Μπίστης υμνεί τη Φώφη επειδή με την εκδίωξη του Βενιζέλου «κάτι άρχισε να κινείται», ο Θανάσης Καρτερός τηρεί ανησυχητική σιωπή και ο Πολάκης αφήνει τον Στουρνάρα και στρέφει τα δηλητηριώδη του βέλη εναντίον της… Ελένης Αρβελέρ.

Αυτές είναι ενδείξεις ηττοπάθειας. Κι όμως υπάρχει άλλος δρόμος. Ο Τσίπρας λέει στον Βερναρδάκη περασμένα – ξεχασμένα και τον στέλνει επειγόντως στη Μόσχα για να συναντηθεί με τα σαΐνια του κρατικού ινστιτούτου δημοσκοπήσεων. Ο αδικημένος γκουρού επιστρέφει με μια μαγική συνταγή που σε είκοσι τέσσερις ώρες ανατρέπει το σκηνικό: νέα δημοσκόπηση δείχνει τον ΣΥΡΙΖΑ να καλπάζει και τον Τσίπρα καταλληλότερο Πρωθυπουργό. Ο αδικημένος ηγέτης βγάζει τότε ένα διάγγελμα όπου εξηγεί ότι η δυσαρμονία στην οποία είχε αναφερθεί μετά τον πρώτο γύρο δεν υφίσταται πλέον, άρα οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους.

Και τον Σεπτέμβριο, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ κατεβαίνουν με κοινά ψηφοδέλτια και σύνθημα «όχι στον νεοφιλελευθερισμό».