Ευρωεκλογές: δεν κατάλαβαν τίποτα!

Κύριε Διευθυντά,

Οπως προκύπτει από τις δηλώσεις που έκαναν μετά τις ευρωεκλογές, φαίνεται ότι τα κόμματα δεν κατάλαβαν τίποτε για τους λόγους που οδήγησαν στο αποτέλεσμα που υπήρξε.

Ο κύριος λόγος που ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε εκεί που έπεσε είναι η προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών και η αντιμετώπιση των άλλων εθνικών θεμάτων που έχουν να κάνουν με την παιδεία και τον αχαρακτήριστο κ. Γαβρόγλου, το Μεταναστευτικό, την προσωπικότητα του ατόμου με την κατάργηση του φυσικού του φύλου, την ασφάλεια, τη σχέση με τη θρησκεία και παρόμοια.

Ο κύριος λόγος που η ΝΔ δεν πέρασε το 40% και ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε το 20% είναι ότι δεν παρουσίασε ούτε και έχει παρουσιάσει κάποιο συγκεκριμένο και ρεαλιστικό πρόγραμμα γι’ αυτά, και κυρίως για τη Συμφωνία των Πρεσπών, για την οποία δέχεται ότι μας δεσμεύει, ενώ είναι άκυρη και παράνομη, και δεν διευκρινίζει πώς θα την καταργήσει, και για το Μεταναστευτικό που μας έχει πνίξει και κινδυνεύουμε με εξαφάνιση.

Αυτό που επηρέασε λιγότερο σε αυτές τις εκλογές, ενώ κατά τα άλλα είναι το σοβαρότερο, είναι το οικονομικό, γιατί όλα τα κόμματα ήταν διαχρονικά υπεύθυνα γι’ αυτό και κανένα δεν είχε κάποιο σαφές πρόγραμμα για την αντιμετώπισή του. Εδώ μάλιστα μπορώ να ισχυριστώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τελευταία είχε μπει στον σωστό δρόμο, και εάν δεν υπήρχαν τα άλλα θα μπορούσε να ήταν και πρώτο κόμμα.

Εάν επομένως η ΝΔ θέλει να αξιοποιήσει τη δυναμική που απέκτησε από τις ευρωεκλογές, να γίνει πρώτο κόμμα, και μάλιστα αυτοδύναμο στις εθνικές εκλογές που θα γίνουν και να εξαλείψει οριστικά την οδυνηρή παρένθεση του ΣΥΡΙΖΑ (που δεν ήταν παρένθεση αλλά ολόκληρο κεφάλαιο), θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να ασχοληθεί άμεσα με τα εξής:

α) Να παραδεχτεί τα λάθη της σε όσα αναφέρω παραπάνω και να καταρτίσει (γιατί δεν έχει) και να παρουσιάσει ρεαλιστικά προγράμματα για την αντιμετώπισή τους.

β) Να φροντίσει να γίνουν οι αλλαγές στο Σύνταγμα της χώρας, τις οποίες έχω επισημάνει σε προηγούμενα άρθρα μου που έχω αποστείλει τόσο και σε αυτήν όσο και στα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης.

γ) Για το οικονομικό και την αναγκαία ανάπτυξη θα πρέπει να συνδυάσει την κρατική με την ιδιωτική πρωτοβουλία για να γίνουν αναγκαίες επενδύσεις. Η κρατική επιχειρηματικότητα δεν είναι κατάρα ούτε η ιδιωτική από μόνη της είναι πανάκεια.

δ) Να εφαρμόσει την αξιοκρατία στον δημόσιο τομέα και να μην απολύσει μόνιμους ή νόμιμους αορίστου χρόνου υπαλλήλους του Δημοσίου, αλλά να τους αξιοποιήσει, έστω και σε άλλες θέσεις, χωρίς να τους εξουθενώσει.

ε) Τέλος, για το άρθρο αυτό, θεωρώ ότι ο νόμος Κατρούγκαλου πρέπει να παραμείνει, γιατί είναι δίκαιος, και να γίνει πιο ανταποδοτικός για τις υψηλότερες συντάξεις εφόσον αυτές έχουν προκύψει από υψηλές εισφορές. Η προσωπική διαφορά που έχουν όσοι είχαν σκανδαλωδώς ευνοϊκή μεταχείριση θα πρέπει να παραμείνει και να συμψηφίζεται με όσες αυξήσεις ή επιδόματα δοθούν στο μέλλον. Π.χ. στις τελευταίες παροχές του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να προβλεφθεί ότι για όσους έχουν προσωπική διαφορά αυτές συμψηφίζονται με αυτήν και τη μειώνουν ή την καταργούν εάν είναι μικρή. Ετσι θα εξομοιωθούν σταδιακά οι παλαιοί με τους νέους συνταξιούχους και θα προκύψει ένα βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα.

Προφανώς είναι και άλλα που πρέπει να κάνει και θα επανέλθω με άλλα άρθρα, εάν όμως δεν κάνει αυτά τα στοιχειώδη, δεν πρέπει να αποκλείουμε το γεγονός να έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις στις εθνικές εκλογές που θα γίνουν.

Ιωάννης Γ. Κουλούρης

Δρ Μηχ/γος Ηλ/γος ΕΜΠ.

Πέρασε ανεπιστρεπτί η εποχή των παραμυθάδων

Κύριε Διευθυντά,

Η πολιτική εικόνα τόσο στη χώρα μας όσο και στην Ευρώπη άλλαξε. Και άλλαξε από τις ευρωεκλογές. Σε όλες σχεδόν τις χώρες τα λεγόμενα «προοδευτικά» κόμματα σημείωσαν μια ιδιαίτερα αισθητή κάμψη. Ενώ από την άλλη μεριά τα ακροδεξιά κόμματα στις σημαντικότερες ευρωπαϊκές χώρες, κινήθηκαν ανοδικά. Γεγονός που σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί αντιμετωπίζουν με μία ολοένα αυξανόμενη δυσπιστία κυρίως τους αριστερούς λαϊκιστές. Την ίδια ακριβώς αίσθηση μας έδωσε και ο δικός μας λαός. Την αίσθηση ότι οι αριστερές πολιτικές δυνάμεις έπαψαν να γοητεύουν. Το συριζαϊκό πολιτικό κίνημα που τα τελευταία χρόνια κυριάρχησε στη πολιτική μας ζωή, όπως κατέδειξαν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, μάλλον πνέει τα λοίσθια. Οδηγείται νομοτελειακά σε διάλυση. Και σίγουρα τη θέση του στον δικομματισμό θα τη πάρει το Κίνημα Αλλαγής. Το οποίο διανύει μία περίοδο αυτοεξυγίανσης. Προκειμένου να απαλλαγεί από όλες τις αδυναμίες που το χαρακτήριζαν τα προηγούμενα χρόνια. Αλλά και η ΝΔ που πέτυχε και αυτόν τον εκλογικό θρίαμβο βρίσκεται σε μια φάση αναγέννησης. Και σίγουρα θα είναι η επόμενη κυβέρνησή μας. Σε ανακεφαλαίωση, οι πολιτικές δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως «προοδευτικές», την έχουν χάσει την ηθική τους αίγλη. Και την πολιτική τους δυναμική. Αυτές οι πολιτικές δυνάμεις έχουν τη μείζονα ευθύνη για όλη αυτή την οικονομική και κοινωνική κακοδαιμονία που μαστίζει τη χώρα μας. Οι πολιτικές πρακτικές που ακολούθησαν ήταν αλλοπρόσαλλες, αντιαναπτυξιακές και ιδιοτελείς. Και ας το καταλάβουν οι πάντες, ότι η εποχή που πούλαγαν οι πολιτικοί παραμυθάδες πέρασε. Και πέρασε ανεπιστρεπτί.

Τάκης Σουβαλιώτης

Χαλανδρίτσα Πατρών

Κοινωνικά φρονήματα και φόβοι…

Κύριε Διευθυντά,

Το Νοέμβριο του 1952 που έγιναν εκλογές, έχασε ο Πλαστήρας από τον Παπάγο και ανήλθε στην εξουσία η μισαλλόδοξη Δεξιά επιβάλλοντας το επικατάρατο χαρτί των κοινωνικών φρονημάτων χωρίζοντας τους έλληνες πολίτες σε Ελληνες και μη Ελληνες, καθιστώντας τον χωροφύλακα σκιάχτρο στο νου και την ψυχή του κάθε έλληνα δημοκράτη. Ευδόκησε να έρθει αργότερα στην εξουσία ο Γεώργιος Παπανδρέου, μέγας πολιτικός ρήτορας που με τους λόγους του συνάρπαζε τα πλήθη και ξεσήκωνε θύελλα συγκινήσεων, λέγοντας: «Φίλοι και αντίπαλοι θα εκφράζουν ελεύθερα το φρόνημά τους», κάτι το οποίο οι ιθύνοντες της αντίπαλης παράταξης του το είχαν στερήσει. Οποιος τυχόν διαφωνήσει, θα αδικήσει τον εαυτό του από έλλειψη ιστορικής μνήμης και δημοκρατικής συνείδησης. Τον καιρό τής τότε μισαλλόδοξης Δεξιάς, ο πατέρας του γράφοντος όποτε πήγαινε στην Πάτρα και επιστρέφοντας στο χωριό του, έφερνε μαζί του την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», την οποία είχε κρυμμένη στον κόρφο του. Κάποια φορά αυτό έγινε αντιληπτό από κάποιους ή κάποιον δεξιό και τον ανέφερε στο σταθμαρχείο της τότε λεγόμενης Βασιλικής Χωροφυλακής που βρισκόταν σε ένα χωριό παρακείμενο στο χωριό του γράφοντος. Ο ενωμοτάρχης του σταθμαρχείου τον κάλεσε να προσέλθει ενώπιόν του, όπως και έγινε. Ο ενωμοτάρχης καθ’ έξιν δουλικά προσκείμενος στη μοναρχία και πειθήνιο όργανο της Δεξιάς, τον επέπληξε σκαιότατα. Πάνω που ήταν να τον αφήσουν ελεύθερο, του είπαν: «Αν μάθουμε ότι συνεχίζεις να διαβάζεις την εφημερίδα αυτή, θα υποστείς δυσάρεστες συνέπειες», κάτι το οποίο καταδεικνύει ότι η τότε Βασιλική Χωροφυλακή, δεν λειτουργούσε σε πλαίσια συνταγματικής νομιμότητας, αλλά ως παρακράτος της Δεξιάς και της επικατάρατης μοναρχίας, από την οποία η χώρα υπέστη πλείστα όσα δεινά.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα σε κάθε δεξιό: «Θα ξεχνούσες μία τέτοια ταπεινωτική μεταχείριση που προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αν την είχε υποστεί ο δικός σου πατέρας;». Μόνο αν κάποιος έχει διανοητική καθυστέρηση για να μην είχε επίγνωση του συμβάντος, οπότε δεν χρειάζεται να ερωτηθεί.

ΥΓ: Ο γράφων ψηφίζει μόνο ΠΑΣΟΚ. Δεν ψηφίζει Δεξιά, ούτε Τσίπρα, τον οποίον άλλωστε δεν έχει ψηφίσει ποτέ, αφού δεν είναι αριστεροκομμουνιστικών πεποιθήσεων, του οποίου ο πατέρας από τα νεανικά του χρόνια (1920) υπήρξε μαχητικά βενιζελικός. Αργότερα με τον Πλαστήρα και τον Σοφοκλή Βενιζέλο. Τέλος, από το 1956 επί συστάσεως Ενωσης Κέντρου, ήταν παπανδρεϊκός. Πρόλαβε και ψήφισε Ανδρέα Παπανδρέου το 1975 πριν αποβιώσει το 1976.

Κωνσταντίνος Παπανδρέου

Φαραί Πατρών Αχαΐας