Στόχος η εμπειρία
Ο Ολυμπιακός με την επιλογή Βαλμπουενά έδειξε την κεντρική ιδέα του σχεδιασμού για τη σεζόν που έρχεται
Ανάμεσα σε δύο εκλογικές Κυριακές και μια τρίτη ανάλογη διαδικασία που ήδη προκηρύχτηκε, κατάφερε να πετύχει… αυτοδυναμία. Με τη μια. Και μάλιστα Δευτέρα απόγευμα. Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για χάρη του έξω από τα γραφεία της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Ισα για να τον υποδεχθούν. Για εκείνο το «καλώς όρισες» που με έναν τρόπο στη γλώσσα του ποδοσφαίρου μεταφράζεται σε έρωτα με την πρώτη ματιά. Και ενώ ο – περί ου ο λόγος – Ματιέ Βαλμπουενά ήδη επέστρεψε στη βάση του, ανανεώνοντας το ραντεβού του με τον Πειραιά στις αρχές του Ιούνη όταν και ξεκινά η προετοιμασία για τη νέα χρονιά, οι Ερυθρόλευκοι πρέπει στα αλήθεια να νιώθουν δικαιωμένοι. Διότι μόλις έκλεισαν ίσως τον σημαντικότερο «ανοιχτό λογαριασμό» του μεταγραφικού τους σχεδιασμού.
Οχι, δεν πρόκειται για κάποιο αυθαίρετο συμπέρασμα. Εφτανε μόνο η προσεκτική παρατήρηση των τελευταίων εβδομάδων της σεζόν που ολοκληρώθηκε για να αντιληφθεί κανείς τα… επόμενα. Από την πρώτη στιγμή που ο Πέδρο Μαρτίνς κάθισε γύρω από το ίδιο τραπέζι με τον Κριστιάν Καρεμπέ και τον Φρανσουά Μοντέστο προέκυψε κοινός παρονομαστής στα δύο μεγάλα κεφάλαια της ίδιας συζήτησης. Σε εκείνο του απολογισμού και το επόμενο του σχεδιασμού. Στο τι έλειψε τη χρονιά που πέρασε και στο ποια είναι η μεγαλύτερη «ανάγκη» για την επόμενη. Στη σεζόν που ξεκινά από τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ άρα με πολύ μεγάλες απαιτήσεις από την πρώτη στιγμή. Και που με την προσθήκη των πλέι-οφ του τίτλου για τη Σούπερ Λιγκ, θα ανοίξει τις υποχρεώσεις σε έναν κύκλο μεγαλύτερο των 55 αναμετρήσεων σε μια χρονιά: 36 για το πρωτάθλημα, 6 στα προκριματικά της Ευρώπης και άλλα τόσα αν προκύψει η πρόκριση σε όμιλο διοργάνωσης. Ισως και κάτι παραπάνω αν ο Ολυμπιακός φανεί συνεπής στο ραντεβού του Φλεβάρη. Συν το Κύπελλο.
Και οι τρεις συμφώνησαν πως αν τέλος πάντων δεν είχε κάτι ο Ολυμπιακός 2018-19 αυτό – πέρα από τον αστάθμητο παράγοντα της τύχης – ήταν η «εμπειρία» σε καθοριστικές στιγμές στο χορτάρι. Λογικό όταν ο μέσος όρος ηλικίας της 11άδας περνούσε με το ζόρι τα 25 χρόνια.
Στις βασικές επιλογές υπήρχαν παίκτες που για πρώτη χρονιά λειτούργησαν υπό το πρίσμα του αναντικατάστατου (Σα, Ποντένσε), άλλοι που έρχονταν από… άλλο ποδοσφαιρικό κόσμο (Καμαρά, Μεριά, Μασούρας). Υπήρχαν παιδιά που μέσα από αυτή τη σεζόν άλλαξαν όχι μόνο το παιχνίδι τους αλλά τις ίδιες τις δυνατότητες τους (Κούτρης, Μπουχαλάκης, Σισέ). Και έμπειροι που για διαφορετικούς λόγους δεν έφτασαν στον… προορισμό: Ο Βούκοβιτς που σπατάλησε την ευκαιρία, ο Λάζαρος που καταταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, ο Νάτχο που δεν έγινε ποτέ «σημείο αναφοράς», ακόμη και ο Τουρέ που σα να μη γύρισε ποτέ. Ο πιο έμπειρος του πραγματικού ρόστερ πρώτης γραμμής, έμελλε να είναι ο 27χρονος Ομάρ. Και ίσως δεν είναι τυχαίο πως τον Φλεβάρη ο Ολυμπιακός εκτροχιάστηκε σε όλες τις διοργανώσεις, με τον Νορβηγό να βλέπει από την κερκίδα τραυματίας. Στο ίδιο χρονικό σημείο που ο δεύτερος πιο έμπειρος, ο Φορτούνης, έπαιξε όλα τα ματς τραυματίας!
Τίποτα τυχαίο
Η κεντρική ιδέα του σχεδιασμού, λοιπόν, για τη σεζόν που έρχεται, έφερε στην κορυφή της λίστας την εμπιστοσύνη και διατήρηση της ομάδας που ήδη δημιουργήθηκε και δοκιμάσθηκε στην πρώτη σεζόν του project επανεκκίνησης. Εφερε ψηλά όμως και την ανάγκη για προσθήκη «εμπειρίας» σε αυτόν τον απόλυτα νεανικό κορμό. Με πρωταγωνιστές. Με πρόσωπα της «ηγετικής ομάδας». Κάποιον ή κάποιους που θα έρχονται από διαδοχικές γεμάτες σεζόν σε υψηλότερο επίπεδο, άρα θα μπουν εύκολα στον ρυθμό. Με κάποιους που θα έχουν την προσωπικότητα, τις παραστάσεις να οδηγήσουν τους άλλους στην πρόκληση του Τσάμπιονς Λιγκ. Και βέβαια κάποιους με ποδοσφαιρικό εγωισμό να δείξουν και να αποδείξουν πως μπορούν όντως να κάνουν αυτή τη δουλειά.
Δεν μπήκε τυχαία στην κουβέντα το όνομα του Ματιέ Βαλμπουενά, που τα οικονομικά προβλήματα της Φενέρ θα μπορούσε να τον… βγάλουν στον αφρό της ελεύθερης αγοράς. Δεν «δούλεψε» τυχαία για εβδομάδες αυτή την υπόθεση το ερυθρόλευκο τιμ. Ο Βαλμπουενά επί 12 σερί σεζόν σε τέσσερις διαφορετικές ομάδες (Μαρσέιγ, Ντιναμό Μόσχας, Λιόν, Φενέρ) και τρεις διαφορετικές χώρες (Γαλλία, Ρωσία, Τουρκία) έχει μίνιμουμ 30 συμμετοχών! Μετρά 93 παρουσίες στα Κύπελλα Ευρώπης (O Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς έφτασε στο… ταβάνι του Ολυμπιακού με 83 σε ολόκληρη την καριέρα του). Ηταν και στην Τουρκία ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της ομάδας του. Μοιάζει το τέλειο συμπλήρωμα μεσοεπιθετικά στην ευθεία της δημιουργίας με Φορτούνη και Ποντένσε σχηματίζοντας μια τρόικα μεγάλης προσδοκίας. Μπορεί να γίνει «συμπαίκτης» του προπονητή στην προσπάθεια να βελτιώσει ακόμη περισσότερο μια σειρά από νεότερους ποδοσφαιριστές που δεν έχουν… ανακαλύψει τα όριά τους. Να γίνει μια ακόμη εμβληματική φυσιογνωμία στα αποδυτήρια. Δεν έγινε τυχαία ο υπ’ αριθμόν 1 στόχος του καλοκαιριού.














