Μαθήματα Ιστορίας

Στις 26 Ιουλίου 1945 ο ψυχικός κάματος είχε λυγίσει τον Ουίνστον Τσόρτσιλ. Κρατώντας ένα τεράστιο ποτήρι που αγκάλιαζε μια μεγάλη ποσότητα κονιάκ Hine ατένιζε το κενό. Μόλις είχε πληροφορηθεί και επίσημα πως είχε χάσει τις εκλογές με διαφορά 11,6% από τον ηγέτη των Εργατικών Κλέμεντ Ατλι.

Πριν καταλαγιάσει ο αχός της πολέμου και στεγνώσει το μελάνι της παράδοσης άνευ όρων της Γερμανίας, οι Βρετανοί έστρεψαν την πλάτη τους στον «πατέρα της νίκης».

Ο Τσόρτσιλ δεν ήταν ο πρώτος ούτε βέβαια ο τελευταίος που βίωσε το σκληρό πρόσωπο της ετυμηγορίας του λαού ύστερα από μια μεγάλη επιτυχία.

Στην Ελλάδα του 1920 μια παρόμοια απογοήτευση έζησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Με νωπή ακόμα τη συμφωνία των Σεβρών και σύμφωνα με τη Βουλή «άξιον της Ελλάδος ευεργέτην και σωτήρα της πατρίδος» ο κρητικός πολιτικός έχασε τις εκλογές και ο ίδιος απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής.

Το εντυπωσιακό σε εκείνες τις εκλογές ήταν πως η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις που είχε ως κύριο σύνθημά της την επιστροφή των στρατιωτών από τη Σμύρνη αλλά έκανε ακριβώς το αντίθετο – κάτι μας θυμίζει – έλαβε λιγότερους ψήφους από τους Φιλελεύθερους του Βενιζέλου – 49,36% έναντι 50,31% – αλλά κέρδισε 260 από τις 370 έδρες λόγω του εκλογικού νόμου.

Αν ο πολιτικός ναρκισσιστής Αλέξης επέλεγε να μελετήσει Ιστορία αντί να παπαγαλίζει τσιτάτα και ανεφάρμοστες πολιτικές θεωρίες της Αριστεράς, πιθανόν να είχε αντιληφθεί έγκαιρα την ευκολία με την οποία η βούληση του λαού δίνει κλωτσιές στα οπίσθια των ηγετών ακόμα κι όταν αυτοί κερδίζουν πολέμους ή υπογράφουν συμφέρουσες συνθήκες.

Πόσω μάλλον σε πολιτικούς νάνους ευρισκόμενους σε μόνιμη φάση εφηβείας και χαμόγελου αλαζονείας, που αγνοούν τη βούληση του λαού σε κρίσιμα εθνικά θέματα, που δεισιδαιμονοποιούν την αντίθετη γνώμη, εργαλειοποιούν τους θεσμούς, ψεύδονται ασυστόλως, διχάζουν και τιμαροποιούν τους πολίτες.

Ο Αλέξης Τσίπρας και οι συνεργάτες του αποδεικνύεται πως δεν διαθέτουν την πολιτική ωριμότητα για να ερμηνεύσουν σωστά τα αποτελέσματα της κάλπης, θεωρώντας βραδύνοες τους πολίτες που δεν κατάλαβαν το μήνυμα που τους έστειλαν με τα ψίχουλα που μοίρασαν.

Αντίθετα φαίνεται πως έλαβαν το μήνυμα του λαού κάποια λεβέντικα και αψίκορα κρητικά παλικάρια που πυροβολούν πινακίδες και νιώθουν ρίγη στα παντελόνια και κρύφτηκαν πίσω από ποδιές.