Ανοχύρωτη από τις φωτιές

«Δέκα μήνες μετά την πολύνεκρη τραγωδία της πυρκαγιάς στο Μάτι κι έναν μήνα μετά την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, η χώρα μας εξακολουθεί να είναι ανέτοιμη απέναντι στον κίνδυνο των δασικών πυρκαγιών». Αυτό υποστηρίζει η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς, η οποία σε χθεσινή ανακοίνωσή της τονίζει πως «θα περίμενε κανείς ότι η αύξηση και η ένταση των φυσικών καταστροφών τα τελευταία χρόνια, οι χιλιάδες καμένες εκτάσεις (193.816 στρέμματα το 2018) και το τραγικότερο όλων, η απώλεια των 102 πολιτών, που στιγμάτισε το περσινό καλοκαίρι, θα σηματοδοτούσαν τη ριζική αλλαγή του συστήματος δασοπροστασίας».

ΚΕΝΑ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ. Ενδεικτικό των ελλείψεων και των κενών είναι, κατά το WWF Ελλάς, το γεγονός ότι οι επικίνδυνες περιοχές της χώρας για την εκδήλωση πυρκαγιών, έχουν να επικαιροποιηθούν από το 1984! Επιπλέον:

• Διαπιστώνεται παντελής απουσία τοπικών σχεδίων πρόληψης των δασικών πυρκαγιών που να περιλαμβάνουν μέτρα για τη διαχείριση καύσιμης ύλης, προτάσεις για αντιπυρικά έργα και υποδομές, αναγνώριση κινδύνων κ.ά.
• Καταγράφεται χρηματοδότηση περίπου 17 εκατ. ευρώ για γενικούς σκοπούς πυροπροστασίας για τους 332 δήμους της χώρας χωρίς, ωστόσο, να υπάρχει επαρκής έλεγχος χρήσης για τον σκοπό που προορίζονται.
• Συνεχίζεται η μείωση των πιστώσεων στη Δασική Υπηρεσία για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών (3 εκατ. ευρώ το 2012, 2,5 εκατ. το 2013, 1,6 εκατ. το 2019), που σήμερα μετά βίας καλύπτουν το 10% των αιτούμενων ετήσιων αναγκών και κατά κανόνα αποδίδονται αργοπορημένα, λίγες μέρες πριν από την έναρξη της αντιπυρικής (για εφέτος στις 10 Απριλίου 2019).
• Δεν έχει προχωρήσει ακόμη στην πράξη η διαχείριση της καύσιμης ύλης σε δάση και δασικές εκτάσεις με την ολοκλήρωση του Σχεδίου Στρατηγικής Ανάπτυξης της Δασοπονίας.
• Δεν υπάρχει σε εθνικό επίπεδο επανεκτίμηση/επικαιροποίηση του κινδύνου πυρκαγιάς σε δασικές εκτάσεις, ώστε να υπάρχει κατάλληλος σχεδιασμός δράσεων πρόληψης πυρκαγιών, αλλά και στρατηγική ιεράρχηση των δράσεων και ενεργειών πρόληψης. Οι επικίνδυνες περιοχές της χώρας για την εκδήλωση πυρκαγιών έχουν να επικαιροποιηθούν, όπως προαναφέρθηκε από το 1984, οπότε και είχαν θεσμοθετηθεί για πρώτη φορά.
• Δεν υπάρχει συστηματική διερεύνηση των αιτιών των πυρκαγιών και ανάλυση των σχετικών δεδομένων και τάσεων σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας ή Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει και η απαραίτητη διαμόρφωση μέτρων για την αντιμετώπισή τους σε τοπικό επίπεδο.
• Δεν υπάρχει η κατάρτιση μιας εθνικής, ενιαίας εκστρατείας για τη διαρκή ενημέρωση του κοινού και συγκεκριμένων ομάδων – στόχων για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, σε συνεργασία με όλους τους αρμόδιους κρατικούς φορείς.

Σύμφωνα με το WWF Ελλάς, χαρακτηριστικό παράδειγμα ασυνέχειας και αναποτελεσματικότητας, είναι η αδυναμία πλήρους αξιοποίησης του Ευρωπαϊκού Αριθμού Εκτακτης Ανάγκης 112.