Τσάμικο

Ομολογώ ότι τόσο παραζαλισμένη κυβέρνηση δεν έχω συναντήσει ξανά. Πέρασαν τέσσερα εικοσιτετράωρα από τις εκλογές και επιμένουν μονότονα να θέτουν ερωτήματα στα οποία ο ελληνικός λαός έχει απαντήσει από την Κυριακή.

Το τσάμικο άνοιξε πρώτος ο ίδιος ο Τσίπρας.

Τι είπε προχθές; Οτι ο ψηφοφόρος καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε μια κυβέρνηση «με τον Μητσοτάκη, τον Γεωργιάδη, τον Βορίδη και πρόθυμους ακροδεξιούς» και σε μια κυβέρνηση «προοδευτική με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ».

Δεν θέλω να τον στενοχωρήσω, αλλά δεν βλέπω πολλούς ψηφοφόρους να ανησυχούν με το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης της ΝΔ. Ενώ ούτε διέκρινα και στα αποτελέσματα της Κυριακής ιδιαίτερο ενθουσιασμό για μια κυβέρνηση «προοδευτική με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ» – το αντίθετο!

Η απάντηση είναι λοιπόν απλή. Η Δεξιά δεν φοβίζει ενώ η Αριστερά απωθεί.

Ακολούθησε στον χορό ο Τζανακόπουλος – από τους βασικούς πρωτεργάτες της επικράτησης της ΝΔ…

Με το γνωστό συμπαθητικό ύφος τούρκου χωροφύλακα που διαθέτει, ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα κάνει εκλογές όποτε γουστάρει και μέσα στην προεκλογική περίοδο θα ορίσει νέα ηγεσία στον Αρειο Πάγο διότι έτσι γουστάρει.

Συνέχισε ο Σκουρλέτης. Την Παρασκευή δήλωνε «ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος και με διαφορά», ενώ την Τρίτη επιχειρηματολογούσε ότι «το αποτέλεσμα είναι αναστρέψιμο».

Την άλλη φορά ελπίζω να μας δώσει και τα νούμερα του Τζόκερ!

Το τσάμικο της ανοησίας έκλεισε (προσωρινά) ο Παππάς. «Δεν φτάνει να κάνει τη μία γκάφα μετά την άλλη ο αντίπαλος» αποφάνθηκε.

Υπονοούσε (υποθέτω) ότι υπάρχει κάποιος που τους έριξε 9,5 μονάδες κατακέφαλα παρόλο που κάνει «τη μία γκάφα μετά την άλλη». Σκέψου να μην έκανε και γκάφες.

Τα τέσσερα αυτά παραδείγματα στοιχειοθετούν τους τέσσερις βασικούς λόγους της ήττας τους. Είναι ο αναχρονισμός, το θράσος, η αναξιοπιστία και η έπαρση.

Προφανώς δεν είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν τροπάρι. Ξέρετε γιατί; Επειδή δεν ξέρουν άλλο τροπάρι.

Θα συνεχίσουν λοιπόν να πολιτεύονται στη Χώρα του Ποτέ, όπου τα παιδιά δεν μεγαλώνουν, οι κουρσάροι κάνουν πάρτι και οι Ινδιάνοι τραγουδούν χορεύοντας.

Αντιθέτως στην Ελλάδα τα πράγματα είναι κομματάκι πιο δύσκολα.

Εδώ δεν υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι ο Μητσοτάκης θα οργανώσει εργασιακό σκλαβοπάζαρο, ότι οι ακροδεξιοί θα ανοίξουν τα ξερονήσια και ότι μόνο ο Τσίπρας φροντίζει τους πολλούς που δεν χωράνε στο κότερο της Παναγοπούλου.

Αλλά οι εκλογές εξ όσων γνωρίζω θα γίνουν στην Ελλάδα.

Ενώ, αν γίνονταν στη Χώρα του Ποτέ θα κατεβάζαμε τον Πίτερ Παν που πετάει καλύτερα κι από πρωθυπουργικό αεροσκάφος.