Οι ηλίθιοι των υπαινιγμών

Δείξτε μου μια κοινωνία χωρίς εγκληματικότητα να σας δείξω ένα αθλητικό γεγονός χωρίς διαφθορά.

Η ανοησία εξεπλάγη για το σκάνδαλο με τα στημένα στην Ισπανία. Είναι σαν να ξαφνιάζεται κάποιος όταν ακούει για ληστείες, δολοφονίες και απάτες.

Το ποσοστό των χειραγωγημένων ποδοσφαιρικών αγώνων σε σχέση με τις χιλιάδες αναμετρήσεις που διεξάγονται κάθε χρόνο είναι τόσο μικρό που σχεδόν μοιάζει αμελητέο.

Η χειραγώγηση αποτελεσμάτων απλώνεται σε ολο το φάσμα του αθλητισμού: από το μπάντμιντον μέχρι τη Φόρμουλα 1, ενώ τσουνάμι στημένων αγώνων έχει παρατηρηθεί στις μικρές κατηγορίες του επαγγελματικού τένις.

Το μπέιζμπολ είναι από τα αθλήματα στα οποία μπορεί πιο εύκολα να χειραγωγηθεί αποτέλεσμα, ενώ πολλά σκάνδαλα έχουν αποκαλυφθεί κατά καιρούς στην πυγμαχία, το μπάσκετ, το βόλεϊ, το κρίκετ, ακόμα και στο σνούκερ. Το γεγονός που θα έπρεπε να εντυπωσιάζει τη δημιουργική ανοησία που χορεύει τάνγκο με την ημιμάθεια είναι η άμεση αντίδραση όσων έχουν επωμισθεί τη διαφύλαξη της διαφάνειας και της αξιοπιστίας του ισπανικού ποδοσφαίρου.

Δεν περιορίστηκαν σε εκκωφαντικές παρασιωπήσεις που αργότερα θα μετατρέπονταν σε υπαινιγμούς ή ακόμα χειρότερα σε εκβιαστικά διλήμματα. Χωρίς τον παραμικρό δισταγμό ακρωτηρίασαν το άκρο που είχε προσβληθεί από τη γάγγραινα δίχως να υπολογίσουν το τεράστιο κόστος που έχει η αρνητική δημοσιότητα.

Γιατί η δράση τους μοιάζει περίπου με τις ανακλήσεις αυτοκινήτων. Μπορεί στην αρχή να μας κακοφαίνεται, να σκεφτόμαστε πως δεν έχει κάνει καλή δουλειά η αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά στο τέλος καταλήγουμε πως τελικά αυτές οι εταιρείες είναι οι πιο αξιόπιστες, γιατί δεν φοβούνται να παραδεχτούν και να διορθώσουν τα λάθη τους.

Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει αυτή η δαιμονοποίηση της αποκάλυψης της απάτης που συνοδεύεται από πολλά θαυμαστικά.

Είναι προδήλως ηλίθιο να πιστεύουμε πως υπάρχει ιδανική κοινωνία, πως ζούμε στον παράδεισο. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η εκμετάλλευση και η σπίλωση αντιπάλων τους οποίους προσπαθείς να συνδέσεις με την απάτη, για ίδιο όφελος.

Είναι η συριζαϊκή στρατηγική απέναντι στην ηθική των αντιπάλων η οποία διδάσκεται μόνο σε απολυταρχικά καθεστώτα και απ’ ότι φαίνεται βρίσκει πολλούς εκφραστές και στην ημεδαπή.