«Ερημος, βαρύς και μόνος»

Σε πλήρες στρατηγικό αδιέξοδο βρίσκεται ο πρόεδρος Τσίπρας, πληροφορούμαι εξ εγκύρου, όπως πάντα, πηγής (ο άνθρωπός μου στο Μέγαρο Μαξίμου με ενημέρωσε χθες το μεσημέρι με χίλιες προφυλάξεις από ένα σταθερό τηλέφωνο, εικάζω περιπτέρου – υπάρχουν ακόμη;! Φοβάται πολύ τελευταία…). Κατά την πηγή μου, το αδιέξοδο του προέδρου είναι τόσο διάχυτο και εμφανές, ώστε να παραμένει την επομένη της συντριπτικής ήττας των εκλογών, Δευτέρα, επί ώρες κλεισμένος στο γραφείο του, αρνούμενος να δεχθεί συνεργάτες, αλλά και να συνομιλήσει στο τηλέφωνο.

Η επίσημη δικαιολογία του ιδιαίτερου γραφείου του – πάντα κατά τον άνθρωπό μου – αναφορικά με την επιλογή του κ. Τσίπρα να παραμείνει κλεισμένος στο γραφείο και στις σκέψεις του, ήταν ότι «προετοιμαζόταν για την απογευματινή ομιλία στα στελέχη» (πρόκειται για την ομιλία που εκφώνησε την περασμένη Δευτέρα σε κεντρικό ξενοδοχείο σε υπουργούς, μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και στελέχη της λεγόμενης Προοδευτικής Συμμαχίας).

Ωστόσο πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι αρνήθηκε κάθε συνεργασία και ειδικά από τους δυο θεωρούμενους ως κύριους υπεύθυνους για την ήττα, τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δ. Τζανακόπουλο και τον υπουργό Επικρατείας Χρ. Βερναρδάκη – ο τελευταίος δέχεται τα πυρά του συνόλου σχεδόν των κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Τον κατηγορούν ότι με τις λανθασμένες εκτιμήσεις του για το εκλογικό αποτέλεσμα, την επιθετικότητα που επέδειξε κατά της Κεντροαριστεράς («το ΚΙΝΑΛ κινδυνεύει να μην εισέλθει στη Βουλή») και τις επικοινωνιακού χαρακτήρα ακρότητες που έκανε με βάση τα δήθεν έγκυρα «αποτελέσματα» μετρήσεων που διέθετε, αποκοίμισε τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση!

Ο μόνος που φέρεται να συνομίλησε με τον «έρημο, βαρύ και μόνο» Πρωθυπουργό τη «μαύρη Δευτέρα» της 27ης Μαΐου είναι ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης, με τον οποίο ο κ. Τσίπρας έχει μία σχέση ανάλογη εκείνης πατέρα με γιο. Ο κ. Φλαμπουράρης λέγεται ότι συνέστησε στον Πρωθυπουργό «να ηρεμήσει», να αξιοποιήσει το ταξίδι στις Βρυξέλλες «για να σκεφθεί ψύχραιμα», και επιστρέφοντας να πάρει αποφάσεις με «κρύο αίμα».

Υποστηρίζεται εγκύρως ότι παρά τις ενέσεις ηθικού από τον κ. Φλαμπουράρη, ο κ. Τσίπρας είναι σε ιδιαίτερα άσχημη ψυχολογική κατάσταση η οποία επιτείνεται από τους φόβους ότι το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου θα είναι ακόμη χειρότερο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τις ίδιες πηγές, οι φόβοι του κ. Τσίπρα έχουν να κάνουν με την πιθανότητα να κατηγορηθεί μελλοντικά ότι κατέστρεψε με τις επιλογές του την πρώτη σοβαρή και ουσιαστική δυνατότητα που δόθηκε στην Αριστερά να κυβερνήσει τη χώρα.

Κατά κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος με το οποίο συνομίλησα χθες, λίγο πριν από την έναρξη της ταραχώδους συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας αισθάνεται «να πέφτει στους ώμους του βαρύ ιστορικό φορτίο αναφορικά με την τύχη όχι τη δική του, αλλά της Αριστεράς στην Ελλάδα». Και υποστήριξε ότι «σε αυτά τα τέσσερα χρόνια που κυβερνήσαμε τη χώρα, γνωρίζω ότι άλλη μία φορά αισθάνθηκε ανάλογα. Ηταν όταν αποχώρησε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης με την Αριστερή Πρωτοβουλία. Ενιωσε βαθιά υπεύθυνος έναντι της ιστορίας για τη διάσπαση του κόμματος, και είχε τότε, τον Αύγουστο του 2015, στενοχωρηθεί αφάνταστα. Μήνες έκανε να το ξεπεράσει, αν το ξεπέρασε ποτέ».

Οι αναφορές αυτές συμπίπτουν απολύτως με πληροφορίες από άλλες πηγές ότι το βράδυ της Κυριακής η ψυχολογική κατάσταση του κ. Τσίπρα ήταν τόσο άσχημη, που κατά την αποχώρησή του από την Κουμουνδούρου διατυπώθηκαν ώς και ερωτηματικά για το αν θα μπορούσε να αντέξει ψυχολογικά το βάρος της συντριπτικής ήττας του στις εκλογές…

Οι φόροι και η επέτειος

Στο μεταξύ ανάγεται πλέον στα όρια της μεταφυσικής η επιμονή του Πρωθυπουργού, του «άχαστου» Αλέξη, να πραγματοποιηθούν οι πρόωρες εκλογές την 7η Ιουλίου. Και αυτό παρά το γεγονός ότι ήδη θα έχουν επιδοθεί στους φορολογούμενους τα εκκαθαριστικά για να πληρωθεί η πρώτη δόση της φορολογίας εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2018, και άρα οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν σε δυσμενέστερο του υπάρχοντος κλίμα για την κυβέρνηση. Πληροφορίες που συνέλεξα από διάφορες πηγές, αναφέρουν ότι η απόφαση δεν συνδέεται τόσο με τις επιχειρούμενες παρεμβάσεις στην ηγεσία της Δικαιοσύνης, και ό,τι αυτό συνεπάγεται, αλλά στην προσπάθεια, λέει, του «άχαστου» Αλέξη να ανασυνθέσει τη σχέση του με την Αριστερά!

Πώς θα γίνει αυτό, δεδομένου ότι από όλες τις αριστερές κινήσεις και κόμματα χαρακτηρίζεται ως «νέα Δεξιά»; Με τη διοργάνωση μιας μεγάλης λαϊκής συγκέντρωσης στην Πλατεία Συντάγματος την 5η Ιουλίου προπαραμονή, ώστε μαζί με την τελική ομιλία του για τις βουλευτικές εκλογές να γιορταστεί και η επέτειος του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015!!!

Ο κ. Τσίπρας, αναφέρουν οι ίδιες πηγές, θα επιχειρήσει να κινητοποιήσει τα αντιδεξιά σύνδρομα των πολιτών που ψήφισαν Οχι στο δημοψήφισμα (ανεξάρτητα από το τι έπραξε εκείνος στη συνέχεια…) για να αποτραπεί η παλινόρθωση της Δεξιάς στη διακυβέρνηση της χώρας. Οπως μου ελέχθη δε, θεωρεί ότι με την προσωπική του γοητεία και τον λόγο του θα το επιτύχει…

Δίκοπο μαχαίρι

Κανείς βέβαια δεν πέθανε από αισιοδοξία – το αντίθετο. Αλλά όλο αυτό μοιάζει δίκοπο μαχαίρι. Γιατί μπορεί εκείνος να επιχειρήσει να ξαναφέρει κοντά του τους ψηφοφόρους που του γύρισαν την πλάτη (και δεν ήταν λίγοι – ένα εκατομμύριο), αλλά είναι βέβαιος ότι θέλει πραγματικά να το κάνει; Διότι η 5η Ιουλίου είναι η επέτειος της μεγαλύτερης κυβίστησης που έκανε εν μια νυκτί πρωθυπουργός της χώρας εδώ και πολλές δεκαετίες (κυβίστηση=κωλοτούμπα, στην καθομιλουμένη). Και μετά – εξ αυτού του λόγου – γνώρισε την αποθέωση διεθνώς, καθώς η απίθανη, δίκην Ιωάννη Μελισσανίδη, του ολυμπιονίκου, κυβίστηση καθιερώθηκε στην παγκόσμια διεθνή ορολογία ως kolotoumba!

Θεός…

Προεδρικό στοπ

Με ρωτούν πολλοί και διάφοροι τι θα κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αν η κυβέρνηση του στείλει πακέτο με το διάταγμα για τις αλλαγές στην ηγεσία του Αρείου Πάγου – ορίσει δηλαδή νέο πρόεδρο και νέο εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου (ενημερωτικά αναφέρω ότι υφίσταται ισχυρή πιθανότητα οι επιλογές της κυβέρνησης να είναι δύο κυρίες…) στη θέση των αποχωρούντων λόγω ορίου ηλικίας κ. Πέππα και κυρίας Δημητρίου.

Μετά λόγου γνώσεως, τους παρέπεμψα στα όσα είχαν λάβει χώρα τον Ιούνιο του 2016, όταν η σπουδή της κυβέρνησης να αποκαθηλώσει την τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη, για να τοποθετήσει στη θέση της την έχουσα τη στήριξη του «ιερατείου» της Δικαιοσύνης Πολυξένη Δημητρίου. Η κυβέρνηση (διά του απίθανου εκείνου Παρασκευόπουλου, πατρός του γνωστού νόμου για τα πανηγύρια) επιχείρησε να απαλλάξει των καθηκόντων της την κυρία Κουτζαμάνη, μία εβδομάδα πριν από την ολοκλήρωση της θητείας της, στις 30 Ιουνίου. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνήθηκε να συναινέσει σε αυτό το θεσμικό παράδοξο, δεν υπέγραψε το Προεδρικό Διάταγμα του ορισμού της κυρίας Ξένης Δημητρίου, παρά μόνο την 1η Ιουλίου αφού είχε λήξει κανονικά η θητεία της κυρίας Κουτζαμάνη.

Τώρα πώς αυτά τα «παιδιά», και ειδικά ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Καλογήρου, που τότε κατείχε τη θέση του γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου (και γνωρίζει εκ των πραγμάτων άριστα το πώς λειτούργησε ο Πρόεδρος Προκόπης), αποπειρώνται να επιβάλουν πραξικοπηματικά τη νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου όντας κυβέρνηση σε αποδρομή, είναι να απορείς. Αλήθεια…