Καμπάνιες {CR}

Οι δημοσκόποι το επαναλάμβαναν μονότονα, όλα θα κρίνονταν την τελευταία προεκλογική εβδομάδα. Το έλεγαν εξαιτίας του «ρευστού τοπίου» που έβλεπαν στις έρευνες. Του τοπίου που δεν επέτρεπε σε εκείνους να πουν κάτι με σιγουριά και επέτρεπε στους δύο εκπροσώπους του δικομματισμού να πλασάρει ο καθένας το δικό του αφήγημα. Στους μεν συριζαίους να μιλούν για μια ψαλίδα που κλείνει. Στους δε γαλάζιους να επιμένουν πως η διαφορά θα είναι τέτοια που θα δώσει το μήνυμα της πολιτικής αλλαγής. Κάπως έτσι όλες τις προηγούμενες μέρες τα κόμματα εφάρμοσαν ένα από τα SOS των εγχειριδίων πολιτικού μάρκετινγκ: Εριξαν πάνω στους αρχηγούς τους τον προβολέα. Στο φίνις ο Τσίπρας βγήκε πολύ στο μπαλκόνι και μοίρασε χρήμα. Ο Μητσοτάκης ανέβαινε σχεδόν καθημερινά στο πόντιουμ μιας συγκέντρωσης και επέλεξε να επιστρέψει ο αντιπολιτευτικός του λόγος πιο κοντά στο δικό του μετριοπαθές ύφος. Αν έπρεπε, λοιπόν, να κάνει κάποιος έναν απολογισμό της προεκλογικής καμπάνιας των δύο, τώρα που είναι νωπό το αποτέλεσμα, τι θα έλεγε;

Απολογισμός

{ARXMEG}Θεωρητικά αμφότεροι πέτυχαν κάποιους στόχους τους, μιας και ο δικομματισμός βρέθηκε περίπου στο 57% – όταν το 2014 ήταν στο 49,28%. Σε δεύτερη ανάγνωση, όμως, οι πολιτικοί αντίπαλοι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διακρίνουν ορισμένα «κενά» στην επιτυχία των δύο. Η ΝΔ, π.χ., αποπειράθηκε να δώσει έμφαση στη θετική της ατζέντα. Επομένως, θα μπορούσε κανείς να εικάσει πως επιβραβεύθηκε χθες για την επιλογή της. Αυτό τουλάχιστον λένε οι γαλάζιοι. Ωστόσο, η αίσθηση έμπειρων κεντροαριστερών είναι πως η Κεντροδεξιά παρά το εννιάρι της ψαλίδας «δεν έχει ρεύμα». Εννοούν πως εκμεταλλεύτηκε, ως είθισται στο ελληνικό πλαίσιο, την τάση των ψηφοφόρων να καταψηφίζουν την κυβέρνηση. Η κυβερνώσα Αριστερά, από την άλλη, πήγε την πελατειακή πρακτική στην άκρη της. Μοίρασε επιδόματα και συντάξεις ελάχιστες μέρες πριν από το παραβάν. Κι όμως, «οι πληρωμές» σύμφωνα με τις παραπάνω πηγές «δεν την ξεπλήρωσαν». Για την ακρίβεια, βλέποντάς το με το φως της επόμενης της κάλπης ημέρας, η προεκλογική ρητορική και πρακτική Τσίπρα ήταν που τον ανάγκασαν τελικά να πάει σε εκλογές{ARXMEG}.