«Εφυγε» ο θρυλικός Σαμψών

Ο Σαμψών ήταν ένας θρύλος… Δεν είναι τυχαίο πως ακόμα και οι νεότερες γενιές γνωρίζουν τα κατορθώματα του «μικροσκοπικού γίγαντα», ο οποίος έδειχνε να είχε νικήσει τον πόνο κάθε φορά που έκανε ένα από τα γνωστά νούμερά του αφήνοντας άφωνους τους πιτσιρικάδες της εποχής. Ο Γιάννης Κεσκελίδης, όπως ήταν το πραγματικό όνομα του γνωστού «Σαμψών», έφυγε από τη ζωή στα 90 του χρόνια. Και κατά δήλωση των παιδιών του, ο πατέρας τους «έφυγε, όπως το επιθυμούσε, γρήγορα και ανώδυνα».

Ο Σαμψών, ο οποίος γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης καταγόταν από οικογένεια με παράδοση στην πάλη και για περισσότερα από 60 χρόνια έδινε παραστάσεις ανά τον κόσμο. Η πρώτη «πράξη» στην πολυετή καριέρα του γράφτηκε την περίοδο της Κατοχής, σε ηλικία μόλις 12 ετών. Τότε πάλεψε εναντίον ενός γερμανού αξιωματικού. Και ο μικρός Γιάννης δείχνοντας την κλίση και το ταλέντο του σε αυτό που θα τον έκανε «θρύλο» τα χρόνια που ακολούθησαν, νίκησε τον εκπαιδευμένο αξιωματικό.

Οσοι είχαν παρακολουθήσει τον Σαμψών, τον θυμούνται σαν τον άνθρωπο που αγνοούσε τον πόνο. Δεν καταλάβαινε από σπασμένα πλευρά και πόνο. Σε μικρή ηλικία κατέβηκε από την Καλαμαριά στην Αθήνα και το 1942 δούλευε σκληρά σε ανθρακωρυχεία για να επιβιώσει.

ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗΣ. Τελικά ενώ του άρεσε η πάλη, αφοσιώθηκε σε επιδείξεις δύναμης. Από τα πρώτα του νούμερα ήταν να σκίζει τράπουλες, να σπάει πέταλα αλόγων, τάβλες και να σπάει πέτρες στο στομάχι και στο κεφάλι του. Λόγω της εκπληκτικής του δύναμης στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός με το όνομα Σαμψών. Σε μία από τις συνεντεύξεις του είχε ισχυριστεί πως από τα πολλά χτυπήματα που είχε δεχθεί είχε κοντύνει οκτώ ολόκληρους πόντους. Από τα πιο αγαπημένα νούμερα του ίδιου αλλά και των οπαδών του ήταν το σπάσιμο των αλυσίδων.

Ο Γιάννης Κεσκελίδης γρήγορα εντάχθηκε στο δυναμικό του Πειραϊκού Συνδέσμου, ως αθλητής ελεύθερης πάλης και στα χρόνια που ακολούθησαν, διακρίθηκε σε πολλές διοργανώσεις εντός και εκτός Ελλάδας. Από τη δεκαετία του 1950 έκανε επιδείξεις της δύναμής του σε ανοικτούς χώρους, όπως πλατείες και πάρκα, δίνοντας παραστάσεις που τον κατέστησαν ιδιαίτερα δημοφιλή «λαϊκό ήρωα». Μαζί με τον Παναγή Κουταλιανό έγραψαν ιστορία ως μασίστες. Το 2014 είχε διοργανωθεί, μάλιστα, στη γειτονιά του, τη Νέα Ιωνία, λαϊκός αγώνας δρόμου «Ολύμπιος Σαμψών» προς τιμήν του. Ο Γιάννης Κεσκελίδης είχε δώσει το παρών, παραδίδοντας τα βραβεία στους νικητές.

Οπως λένε οι δικοί του άνθρωποι, τον Σαμψών τον σημάδεψε ο θάνατος της γυναίκας του. «Νιώθω μοναξιά… Από τότε που έχασα τη γυναίκα μου, το στήριγμά μου, αφέθηκα. Ζω για να ζω. Η μόνη παρηγοριά μου πλέον είναι τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Νοσταλγώ όσα έζησα όταν ο κόσμος με χειροκροτούσε στις αλάνες και τις πλατείες. Με αγάπησε ο κόσμος και τον αγάπησα πολύ. Ολα αυτά, όμως, είναι παρελθόν. Πλέον… σιωπή» είχε πει με τα μάτια του να δακρύζουν. Για τον Σαμψών το χειροκρότημα ήταν τα πάντα. Γύρισε όλη την Ελλάδα δεκάδες φορές, προσφέροντας θέαμα. Πόνεσε, μάτωσε, όμως άντεξε, όπως συνήθιζε να λέει, γιατί «έπρεπε να επιβιώσει η οικογένειά μου».