Για πάντα «δικοί μας»

Τους έβλεπες και τους χαιρόσουν. Πραγματικά. Ναι, ο Δημήτρης Ιτούδης απέσπασε τα κολακευτικότερα των σχολίων για τις επιδόσεις του ως κόουτς της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ωστόσο ποιος αμφισβητεί και την αξία των στρατιωτών του; Βέβαια, εδώ ακόμη ένα παράσημο πρέπει να το πάρει ο έλληνας κόουτς, γιατί κατάφερε επί σειρά ετών να συμβιώσει με ισχυρούς χαρακτήρες, να αντέξει ίσως απρόσμενες ήττες, να ξεπεράσει πικρίες και να κάνει καλό κουμάντο στα αποδυτήρια. Ούτε εύκολο ήταν αυτό, πολύ περισσότερο μάλιστα, ούτε δεδομένο. Υψηλός βαθμός, λοιπόν.

Πέρα από τον Ιτούδη, ο θαυμασμός πήγε σε τρία παιδιά που πέρασαν από τον Πειραιά και για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν συνέχισαν στο ΣΕΦ την καριέρα τους. Ολοι τους, όμως, τιμήθηκαν ως αντίπαλοι στην επιστροφή τους, αποδεικνύοντας πως η διοίκηση του Ολυμπιακού και ο κόσμος, αναγνωρίζουν και τιμούν τις αξίες.

Ο Κάιλ Χάινς, ένας σέντερ… τσέπης, εδώ εκτόξευσε τις μετοχές του. Ηρθε άσημος, κατέκτησε κορυφές τα δύο χρόνια που φόρεσε τα κόκκινα και έδειξε τον δρόμο για το μπάσκετ του μέλλοντος. Ενας ψηλός που μάλλον είναι κοντός για το άθλημα, καταθέτει πείσμα και πάθος στο παρκέ, ενώ έφτασε να γίνει και αρχηγός της πάμπλουτης ΤΣΣΚΑ. Μιας ομάδας που ψωνίζει συχνά από το Λιμάνι, γιατί δεν πρέπει να λησμονούμε ότι και στο παρελθόν χτύπησε κέντρο στόχου με τον Τεόντοσιτς. Ο Χάινς είναι η καρδιά της ομάδας, ο χαρακτήρας της, όπως πολύ εύστοχα λέει ο Ιτούδης. Ο Οθέλο Χάντερ στον αντίποδα, είναι κάτι διαφορετικό. Οχι τόσο εξωστρεφής, σίγουρα όμως δυναμικός και πολύ αξιόπιστος όταν παίρνει την μπάλα στη ρακέτα. Λίγες προσπάθειες και παράλληλα ελάχιστα λάθη, σοβαρός στον τομέα του, αφήνει το στίγμα του όταν του δοθεί η ευκαιρία, κάτι που έκανε και στον Ολυμπιακό. Και τέλος ο Χάκετ… Αυτός ο τόσο εκρηκτικός παίκτης, με την απίστευση σύνδεση και σχέση με την εξέδρα. Τον λάτρεψε ο κόσμος. Ανταπέδωσε τα συναισθήματα ο άσος με τη μεγάλη καρδιά. Η μοίρα έφερε τις δύο πλευρές να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους, αλλά ο πολυπράγμων γκαρντ δεν κρύβει πως έχει αφήσει κάτι στη μέση. Το ΣΕΦ ελάχιστες φορές έχει δονηθεί για ξένο όπως συνέβη για τον Χάκετ, ενόσω φορούσε τη φανέλα του Ολυμπιακού. Στην Ισπανία ήταν καταλύτης. Ισως όχι παίκτης στην πρώτη γραμμή των ακριβοθώρητων άσων της ΤΣΣΚΑ, ασφαλώς όμως εξαιρετικός στον ρόλο του. Ακόμη και μόνο στην Ευρώπη, αξίζει να βλέπει κάποιος παίκτες που έχουν κάτι να «πουν» στο παρκέ.