Το νέο ξεκίνημα της Ιμβρου

Οι παιδικές φωνές, τα εγκαίνια μικροεπιχειρήσεων και τα άλλοτε ξερά χωράφια που γέμισαν καλλιέργειες μαρτυρούν την εν εξελίξει «αναγέννηση» του νησιού των 279 τετραγωνικών χιλιομέτρων στην είσοδο των Δαρδανελίων. Τίποτα στην Ιμβρο του σήμερα με τους τουλάχιστον 500 Ελληνες δεν είναι όπως παλιά, όταν σύμφωνα με μαρτυρίες, κυριαρχούσαν η ανασφάλεια και η ερημιά. Το ελληνικό στοιχείο ενισχύεται όλο και περισσότερο, ιδίως μετά την επαναλειτουργία των σχολείων (το 2013 άνοιξε το δημοτικό και το 2015 το γυμνάσιο – λύκειο) ενώ Τούρκοι και Ελληνες συνυπάρχουν χωρίς εντάσεις. Το νέο «ξεκίνημα» της Ιμβρου (Γκιοκτσέαντα στα τουρκικά) με την επιστροφή οικογενειών στις κατοικίες των προγόνων τους δεν ακολουθεί πάντως η Τένεδος (Μποζτσάντα). «Εκεί δυστυχώς έμειναν οι τελευταίοι των τελευταίων. Η Τένεδος ωστόσο είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός» περιγράφει ο 80χρονος Ιμβριος Γιώργος Ζαρμπουζάνης, ιδιοκτήτης οινοποιείου και ταβέρνας στα Αγρίδια.

ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ. Ο ίδιος μεταφέρει το αίσθημα ελπίδας που έχει ζωντανέψει στον τόπο του, όπως λέει, τόσο χάρη στους Ελληνες που ξαναχτίζουν εκεί τη ζωή τους όσο και σε μορφωμένους Τούρκους που εγκαθίστανται στα χωριά. Ενδεικτικά είναι όσα μεταφέρει στα «ΝΕΑ» για ό,τι συνέβη στην Ιμβρο μετά τη δολοφονία του 86χρονου Ζαφείρη Πινάρη στην αγροικία του έξω από το χωριό Ευλάμπιο (Yenimahalle) στις 13 Μαΐου. «Παγώσαμε όλοι, αλλά η ψυχραιμία δεν χάθηκε. Ακόμα και τούρκοι κάτοικοι ήταν έτοιμοι για ξεσηκωμό και προειδοποιούσαν ότι, αν δεν βρεθούν οι δολοφόνοι γρήγορα, θα κάνουν ολονύκτιες συγκεντρώσεις στις πλατείες με αναμμένα κεριά! «Η βαρβαρότητα πρέπει να εξιχνιαστεί. Βρείτε τους ενόχους», έλεγαν και μας συλλυπούνταν». Τελικά η τουρκική αστυνομία προχώρησε προχθές σε έξι συλλήψεις για τη ληστεία μετά φόνου του μοναχικού υπερήλικου. «Φανταστείτε ότι από το 1964 και ύστερα από το «πρόγραμμα διάλυσης» έχουν δολοφονηθεί 12 άνθρωποι και μόνο μια φόνισσα είχε συλληφθεί. Η κατάσταση άλλαξε, αυτήν τη στιγμή οι οποιεσδήποτε εντάσεις κρατιούνται στο μίνιμουμ» περιγράφει ο μπαρμπα-Γιώργος, όπως τον γνωρίζουν στο νησί.

Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ. Στο χωριό του, τα Αγρίδια, ο ελληνικός πληθυσμός έχει τριπλασιαστεί: «Ακόμα και μέσα στον χειμώνα παραμένουμε 80 Ελληνες». Η απασχόληση ωστόσο παραμένει η μεγαλύτερη αγωνία για τους Ιμβριους που επιθυμούν να επιστρέψουν. «Το σπίτι του παππού ή δέκα ελαιόδεντρα και μερικά χωράφια δεν αρκούν για να συντηρηθεί μια οικογένεια» εξηγεί ο διευθυντής του γυμνασίου – λυκείου Ιωακείμ Καμπουρόπουλος και προσθέτει: «Θα χαιρόμασταν αν υπήρχε μια προοπτική επενδύσεων, ίσως στον τουριστικό τομέα, αφού η Ιμβρος έχει τεράστια εξέλιξη σε επίπεδο επισκεπτών και υποδομών. Βεβαίως δεν έχουμε φτάσει σε επίπεδο Τενέδου, που θα τολμούσα να πω ότι είναι η Μύκονος της Τουρκίας. Παράλληλα ελπίζουμε και η Μητρόπολη να ανοίξει θέσεις εργασίας».

Γεμίζουν πάλι τα σχολεία του νησιού
Με 50 μαθητές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (ακόμα και στο νηπιαγωγείο) αναμένεται να γεμίσουν τα σχολεία της Ιμβρου την επόμενη χρονιά, σύμφωνα με τον διευθυντή του γυμνασίου – λυκείου Ιωακείμ Καμπουρόπουλο. Το άνοιγμα των σχολικών μονάδων, ύστερα από «λουκέτο» μισού αιώνα, έγινε αποκλειστικά με χορηγίες (χάρη σε αυτές εξακολουθούν να λειτουργούν) ενώ σηματοδότησε την καινούργια αρχή για το νησί: «Οταν ξεκίνησε η προσπάθεια, δεν μπορούσα να πω όχι. Γιατί σκοπός ήταν να δημιουργήσουμε ξανά ζωή. Οι διαδικασίες προχώρησαν αργά και βασανιστικά αλλά τα καταφέραμε και η πλέον αναγέννηση συνεχίζεται πέρα και από τις προσδοκίες μας. Κακά τα ψέματα, αρχικά όλοι ήμασταν επιφυλακτικοί και υπήρχε αγωνία». Ο ίδιος, γέννημα θρέμμα Ιμβριος, στις δύο πρώτες τάξεις του δημοτικού ήταν μαθητής του σχολείου στο οποίο σήμερα είναι διευθυντής: «Οταν απαγορεύτηκε η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, η οικογένειά μου μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη. Αποφοίτησα από το Ζωγράφειο Λύκειο και έπειτα από σπουδές στη Θεσσαλονίκη εργάστηκα για 25 χρόνια στην Ελλάδα».