Το βιβλίο της Ιβηρικής

H απόκτηση του Ζοσέ Σα; Δεδομένα η πρώτη μεγάλη μεταγραφική κίνηση του καλοκαιριού. Και κατ’ επέκταση: Αυτό που οι Αμερικανοί περιγράφουν ως «Λεφτά στην τράπεζα», αν αναλογιστεί κανείς τις δικλίδες ασφαλείας για έναν τερματοφύλακα που ήδη έχει καταθέσει σπουδαία δείγματα γραφής φορώντας τα κόκκινα γάντια.

Αντέχοντας την πίεση, αναδεικνύοντας πτυχές του ταλέντου του, ταιριάζοντας απόλυτα με αυτό το νέο και φιλόδοξο που με υπομονή χτίζεται από το περασμένο καλοκαίρι στο μεγάλο λιμάνι. Η καλύτερη δυνατή επιλογή. Και βέβαια το καλύτερο ξεκίνημα σε αυτό το πολύ σημαντικό καλοκαίρι, όπου ο Ολυμπιακός έχει ξεκάθαρη στόχευση. Να θωρακίσει ακόμη περισσότερο την ομάδα που δημιούργησε και να τη βοηθήσει με τις κατάλληλες μεταγραφικές κινήσεις ώστε να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο.

Κάπως έτσι λοιπόν… Σα. Και κάπως έτσι μόλις γράφτηκε ακόμη μια σελίδα στο βιβλίο από την… Ιβηρική που ο Ολυμπιακός το διατηρεί σε θέση περίοπτη. Οι Ερυθρόλευκοι που ουσιαστικά έχουν κάνει δική τους, μια «κεντρική ιδέα» σχεδιασμού την οποία την ακολουθούν εδώ και χρόνια επιλέγοντας από τις αγορές της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Κάποια από τα σημαντικότερα πρόσωπα της τελευταίας 10ετίας στο μεγάλο λιμάνι έρχονται από εκεί. Και μάλιστα με μια συγκεκριμένη πορεία, που από μόνη της παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Διότι σταδιακά η Πορτογαλία είναι εκείνη που έχει κυριαρχήσει στις επιλογές από τα μέσα της δεκαετίας και έπειτα. Στη μετά Μίτσελ εποχή, όπου διαδοχικά βρέθηκαν στον πάγκο της ομάδας ο Μάρκο Σίλβα, ο Βίτορ Περέιρα, ο Πάουλο Μπέντο και βέβαια ο Πέδρο Μαρτίνς.

Πορτογαλική κλίση

Η ισπανική αγορά είναι σπουδαία. Βρίσκεται όμως στην υψηλότερη δυνατή κλίμακα, κάτι που αυτομάτως δεν τη διατηρεί «συμβατή» με τις ελληνικές ανάγκες. Οχι σε ολόκληρο το βάθος της, αλλά σίγουρα στην κεντρική «σκηνή» της. Ακόμη και για τον Ολυμπιακό που σαφώς είναι ένα κλαμπ με δυναμική πάνω από τα εγχώρια «κυβικά». Τους Ερυθρόλευκους που έτσι για να κάνουμε μια σύνδεση με όσα ισχύουν; Εκεί βρήκε – στην υποβιβασμένη Ντέπορ – το διαμάντι με το όνομα Γκιγιέρμε. Δείγμα ότι τα ραντάρ του είναι πάντα ανοιχτά.

Αντίθετα οι Πορτογάλοι, με τη δεδομένη τους ποιότητα, σαφώς και είναι πιο κοντά σε μας. Στα μέτρα μας. Και ειδικά για τους Ερυθρόλευκους. Φτάνει να σκεφτεί κανείς πως μόλις αγόρασε από την Πόρτο (Σα), ότι πριν από έναν χρόνο έκανε δικό του ένα από τα μεγαλύτερα περιουσιακά στοιχεία της Σπόρτινγκ Λισαβόνας (Ποντένσε) και ότι τη φανέλα του φέτος φόρεσε ένας 23χρονος winger (Ζιλ Ντίας) που προ τετραετίας η Μονακό του Ζαρντίμ επένδυσε σε εκείνον μια μεταγραφή των 5 εκατ. ευρώ! Από εκεί το 2015 απέκτησε τον διεθνή Κολομβιανό Φελίπε Πάρντο (Μπράγκα) κ.λπ. Ο Ολυμπιακός εκεί συνδιαλέγεται με την ελίτ. Εχει μόνιμο σκάουτερ στη χώρα. Παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις. Και η επένδυσή του στου Ρέντη είναι χαρακτηριστική των προθέσεων. Πορτογάλος προπονητής, πορτογαλικό τεχνικό τιμ, Πορτογάλος και ο επικεφαλής στα τμήματα υποδομή (Ρικάρντο Πέρες).

Οι Πορτογάλοι είναι πρωταθλητές Ευρώπης. Εχουν σε επίπεδο υποδομής ίσως την πιο ενδιαφέρουσα «δομή» εθνικών ομάδων, παράγουν ασταμάτητα κάποιους από τους καλύτερους του football τόσο σε προπονητές όσο και ποδοσφαιριστές. Μια σχολή που εδώ και 15 χρόνια έχει ανεβάσει στον… ουρανό τη μετοχή της! Τα τελευταία δύο χρόνια η Μπενφίκα έκανε πωλήσεις 200 εκατ. ευρώ. Η Πόρτο 145 εκατ. ευρώ. H Σπόρτινγκ κάτι παραπάνω από 130. Ακόμη και η Μπράγκα πέρασε τα 50 εκατ. ευρώ. Περισσότερο από μισό δισ. από το 2017 και πέρα, παραχωρώντας ποδοσφαιριστές στο υψηλότερο επίπεδο. Σε ομάδες όπως η Σίτι, η Μπαρτσελόνα, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Μίλαν κ.λπ. Η μεγαλύτερη επιβεβαίωση της ποδοσφαιρικής τους «άνοιξης».

Ο Σα είναι – μόλις, για τερματοφύλακας – 26 ετών. Ο Ποντένσε ούτε 24. Ο Ολυμπιακός δεν είναι μόνο ότι έχει στο ρόστερ του δύο σπουδαίους ποδοσφαιριστές, αλλά και περιουσιακά στοιχεία που το καθένα ουσιαστικά κοστίζει «8 ψηφία» ποσά στο χρηματιστήριο του ποδοσφαίρου. Είναι η ομάδα που παράγει κορυφαίους έλληνες ποδοσφαιριστές (Μήτρογλου, Μανωλάς, Σάμαρης, Ρέτσος, Φορτούνης, Χολέμπας κ.λπ.). Εκείνη που άλλαξε την καριέρα προπονητών (Ζαρντίμ, Μάρκο Σίλβα ακόμη και του Ερνέστο Βαλβέρδε) αλλά και διεθνών που εδώ έφτιαξαν εκ νέου τις προϋποθέσεις (Μιραλάς, Μιλιβόγιεβιτς, Ρομπέρτο, Κάμπελ). Που μπορεί να ανακαλύπτει στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας, ευρήματα όπως ο Σισέ και ο Καμαρά.  Ο τρόπος των Ερυθρόλευκων – στην εποχή του Βαγγέλη Μαρινάκη – είναι μοναδικός. Παράδειγμα προς μίμηση για κάθε κλαμπ που θέλει να μεγαλώνει τον… ίσκιο του.