H χρονιά σε rewind

Σεζόν ήταν και… πάει λοιπόν. Αύριο στη Λάρισα ο Ολυμπιακός ολοκληρώνει τη διαδρομή 2018-2019. Ενα ταξίδι που ξεκίνησε στις 9 Αυγούστου και μέσα σε 238 νύχτες χώρεσε 49 επίσημες αναμετρήσεις, σε τρεις διαφορετικές διοργανώσεις, για τον Πέδρο Μαρτίνς και τους ποδοσφαιριστές του.

Αν έπρεπε σώνει και ντε να καταγράψουμε τη γεύση; Πιθανότατα γλυκόξινη, για όλους εκείνους τους λόγους που καταλαβαίνει κάθε προσεκτικός παρατηρητής. Σε ένα σύντομο rewind: Οι Ερυθρόλευκοι έφτιαξαν μια ομάδα από την αρχή, έπαιξαν σπουδαίο ποδόσφαιρο, ανέδειξαν μια σειρά από πρωταγωνιστές, γέμισαν ασφυκτικά το Γεώργιος Καραϊσκάκης, έφτασαν στο σημείο να αποκλείσουν κοτζάμ Μίλαν από το Γιουρόπα Λιγκ! Την ίδια στιγμή όμως έμειναν για δεύτερη σερί αγωνιστική περίοδο δίχως τίτλο – αυτό για έναν οργανισμό εθισμένο στις κούπες δεν γίνεται να μην καταγραφεί.

Φυσικά η κουβέντα πάει στα επόμενα και ήδη το ενδιαφέρον είναι μεγάλο για τις μεταγραφικές επιλογές και για τον τρόπο που ο Ολυμπιακός θα επιχειρήσει να εξελίξει τη φετινή του εικόνα. Θεωρητικά η φετινή αποστολή του είναι ευκολότερη από την περσινή. Εχει ήδη σχηματισμένη τη βάση. Πρακτικά; Αυτά τα πράγματα στο ποδόσφαιρο είναι πάντα σχετικά. Εκτός αν κάποιος διαθέτει κρυστάλλινη μπάλα για να μπορέσει να προβλέψει το μέλλον. Ποιος θα πίστευε, για παράδειγμα, ότι στη σεζόν που ολοκληρώνεται δεν θα κατάφερνε να συνεισφέρει το παραμικρό ο Γιάγια Τουρέ;

Ενα ιδιαίτερο πρότζεκτ

Ο νέος Ολυμπιακός είναι πραγματικά ένα πολύ ιδιαίτερο project, που πιστώνεται σε εκείνους που το οραματίστηκαν και το τόλμησαν. Με βάση την εικόνα στο χορτάρι πρόκειται μάλλον για ό,τι πιο σύγχρονο εμφανίστηκε στο ελληνικό ποδόσφαιρο από την εποχή του Βαλβέρδε. Μια ομάδα με πλούσιο επιθετικό ρεπερτόριο και με διάθεση να κρατά το πόδι πατημένο στο γκάζι. Δεν έχει εκρήξεις. Στέκεται σταθερά σε υψηλό τέμπο. Μια ταχύτητα πάνω από όλους. Αυτή η διαφορά για… Ελλάδα είναι σχεδόν απερίγραπτη. Ασχέτως αν στην εποχή της «Εξυγίανσης» φαίνεται πως δεν φτάνει, όχι για το ταξίδι, αλλά για τον… προορισμό.

Δεν προέκυψε τυχαία το σερί των Ερυθρολεύκων στη Σούπερ Λίγκα. Οι 15 νίκες στα τελευταία 16 ματς. Δεν προέκυψε τυχαία και ότι από τις 21 Οκτωβρίου και έπειτα έκαναν μόνο μία ήττα (αυτή από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, που αναμφίβολα ήταν «ειδικών συνθηκών»). Ηρθε μέσα από τη διαρκή βελτίωση ενός συνόλου με μεγάλες ικανότητες. Το να σε κυνηγούν θεοί και δαίμονες και εσύ την ίδια στιγμή να έχεις μία ήττα σε 195 νύχτες είναι κάτι που πραγματικά προκύπτει μόνο όταν διαθέτεις περισσότερα αγωνιστικά κυβικά από όσα προβλέπει η… κατηγορία σου. Ενα ποδοσφαιρικό «πλεόνασμα» που οι Ερυθρόλευκοι θα πρέπει να βρουν τον τρόπο να το διατηρήσουν. Γιατί καταπώς φαίνεται δεν θα αλλάξει κάτι ούτε την επόμενη αγωνιστική περίοδο. Ο Ολυμπιακός πάλι την ίδια αντιμετώπιση θα έχει από τους «θεσμούς»!

Τα τελευταία δύο πρωταθλήματα τα πήραν η ΑΕΚ (2018) και ο αήττητος ΠΑΟΚ (2019). Και τα δύο προέκυψαν… κόντρα σε μια βασική ποδοσφαιρική αρχή. Οτι τους τίτλους σε έναν μαραθώνιο τους δίνει ως επί το πλείστον η επίθεση. Η Ενωση πέρυσι σκόραρε μόλις 50 γκολ σε 30 αγωνιστικές. Δέχθηκε όμως 12 και αυτό έκανε τη διαφορά. Αντίστοιχα ο ΠΑΟΚ φέτος έχει παθητικό 14 γκολ σε 29 αγωνιστικές. Καμία από τις δύο σεζόν ο τίτλος δεν κατέληξε στην ομάδα με την καλύτερη επίθεση. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ακόμη… καινοτομία α λα Σούπερ Λίγκα. Πέρυσι ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη επίθεση (60 γκολ) αλλά η άμυνά του τον πρόδωσε (28 γκολ παθητικό). Φέτος έχει πάλι την καλύτερη επίθεση (66 γκολ) και την άμυνά του αισθητά βελτιωμένη (17 γκολ παθητικό).

Για να πάρει το πρωτάθλημα θα πρέπει να διατηρήσει την καλύτερη επίθεση. Θα πρέπει να βάλει ως στόχο να έχει και την καλύτερη άμυνα. Και αν χάσει και το επόμενο πρωτάθλημα έχοντας την καλύτερη άμυνα και την καλύτερη επίθεση (που δεν αποκλείεται στην Ελλάδα της «Εξυγίανσης»), τότε τουλάχιστον θα κερδίσει μια θέση στις ποδοσφαιρικές σελίδες των ρεκόρ Γκίνες!