Ο πόλεμος των πυραύλων

Πόλεμος πυραυλικών συστημάτων διεξάγεται μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και ευρύτερα, με εμπλεκόμενες χώρες το Ισραήλ, τη Συρία αλλά και την Τουρκία, η οποία, υιοθετώντας την πολιτική του εκκρεμούς, δηλαδή άλλοτε με τη Μόσχα, άλλοτε με τη Δύση και δη το ΝΑΤΟ, ανάβει φωτιές. Στη Λευκωσία κινούνται με τη βεβαιότητα ότι η πρόθεση της Αγκυρας  για την αγορά και την εγκατάσταση των ρωσικών S-400 επί του εδάφους της και δη στα σύνορα με τη Συρία για να αποτρέπει, εκτός των άλλων, τις από αέρος ενδεχόμενες επιθέσεις του Ισραήλ, προκαλεί σειρά προβλημάτων.

Συγκεκριμένα, αναγκάζει τις ΗΠΑ να ενισχύσουν το Ισραήλ με το σύγχρονο αντιπυραυλικό σύστημα THAAD (Terminal High Attitude Air Defense). Το σκηνικό αυτό, όπως καταγράφεται και σε σχετικό δημοσίευμα της κυπριακής εφημερίδας «Σημερινή», δεν αφήνει ανεπηρέαστη την Κύπρο, καθότι δεν συνδέεται μόνο με power games, αλλά και με τα θέματα του αερίου και της ενέργειας γενικότερα, που δημιουργούν συνθήκες σχηματισμού συμμαχιών επί τη βάσει εθνικών συμφερόντων και ουχί συναισθηματισμών. Το εν λόγω αντιπυραυλικό σύστημα («υπερόπλο» το ονομάζουν) μπορεί να εντοπίζει στόχους στα 1.200 χλμ. και να τους εξουδετερώνει στα 200 χλμ. Καθ’ ύψος, οι THAAD μπορούν να κτυπούν πυραύλους ώς τα 150 χλμ., δηλαδή μπορεί να πλήττουν ό,τι βγαίνει από και ό,τι μπαίνει στην ατμόσφαιρα. Και το Ισραήλ βρίσκεται τόσο κοντά στην Κύπρο. Αλλωστε να μην ξεχνάμε τις συχνές κοινές στρατιωτικές ασκήσεις Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ. Το ισραηλινό αμυντικό πυραυλικό σύστημα έχει τη δυνατότητα να εξουδετερώνει τις σε βάρος του πυραυλικές επιθέσεις είτε από το Ιράν, που διαθέτει πυραύλους με βεληνεκές 700, 1.300, 2.000 και 3.000 χλμ., είτε από άλλες πηγές απειλών. Η Τουρκία διαθέτει μόνον τους πυραύλους Bora (Καταιγίδα), με βεληνεκές 250 χλμ. Εκτός από τους THAAD, οι Ισραηλινοί έχουν προμηθευτεί και τα F-35.

Ταυτοχρόνως, οι Ισραηλινοί διαθέτουν και τους Patriot (όπως και η Ελλάδα). Διατηρούν, δηλαδή, σαφή πλεονεκτήματα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και από αμυντικής αποτρεπτικής, αλλά και επιθετικής στρατηγικής άποψης. Επιπλέον το Ισραήλ κατασκευάζει τους πυραύλους Ιεριχώ 1, 2 και 3. Οι τελευταίοι φέρουν πυρηνικές κεφαλές, χωρίς ποτέ να αποδεχθεί το Τελ Αβίβ κάτι τέτοιο. Οι Ιεριχώ 1 σε συμβατικό επίπεδο έχουν βεληνεκές που φτάνει τα 500 χιλιόμετρα και οι Ιεριχώ 2 τα 3.300 χιλιόμετρα, ενώ το βεληνεκές των Ιεριχώ 3 είναι μεταξύ 4.600 και 6.500 χλμ. Εξ αφορμής της ανεύρεσης του φυσικού αερίου και της συνεργασίας με την Κύπρο και την Ελλάδα, το Ισραήλ έχει από αέρος επεκτείνει τον ζωτικό του χώρο σε μια περιοχή που καλύπτει το FIR Λευκωσίας, ώς την Κρήτη.

ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Η Κύπρος διαθέτει τους ρωσικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους TOR-M1 και Buk. Οι τελευταίοι έχουν βεληνεκές 40 χιλιόμετρα. Καλύπτουν μάλιστα και τις βρετανικές βάσεις, οι οποίες δεν διαθέτουν αντιαεροπορικά αντιπυραυλικά συστήματα. Βεβαίως, υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές αμύνης μέσω του νατοϊκού στόλου που βρίσκεται στην περιοχή. Ούτως ή άλλως, οι Ισραηλινοί, στο πλαίσιο των κοινών ασκήσεων με την Κύπρο και την Ελλάδα, χρησιμοποιούν τους TOR M-1, τους Buk και τους S-300 που βρίσκονται στην Κρήτη, για να εξοικειωθεί η αεροπορία τους με τα ρωσικά αντιπυραυλικά συστήματα.

Η όποια εγκατάσταση των S-400 στην Τουρκία με ραντάρ που εντοπίζει στόχους στα 600 χλμ. και διαθέτει μέγιστο βεληνεκές τα 400 χλμ. δεν στρέφεται κατά τρόπον αποτρεπτικό μόνον εναντίον της Ελλάδας ή της Συρίας αλλά, σύμφωνα με αμερικανικές και ισραηλινές εκτιμήσεις, κυρίως σε βάρος του Ισραήλ, που έχει σαφές, στον αέρα, πλεονέκτημα. Γίνεται, δε, αντιληπτόν ότι η Μόσχα επιδιώκει, διά των S-400, να οικοδομήσει ένα δίκτυο αεράμυνας σε κρίσιμες από στρατηγικής σημασίας περιοχές.