Τεχνητή βαλβίδα και στένωση αορτής

Σήμερα στην καρδιολογία οι αντικαταστάσεις των φυσικών βαλβίδων με τεχνητές αποτελούν μια πραγματικότητα. Συχνότερα επιχειρούνται κυρίως αντικαταστάσεις της αορτικής βαλβίδας και της πνευμονικής βαλβίδας. Ομως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εστιάζεται στην αορτική βαλβίδα λόγω του μεγαλύτερου αριθμού αρρώστων με στένωση της αορτής.

Το 2002 ο γάλλος καθηγητής Gribier επιχείρησε και επέτυχε να αντικαταστήσει τη στενωμένη βαλβίδα της αορτής με τεχνητή βαλβίδα χωρίς εγχείρηση με τη συνηθισμένη διαδικασία του καθετηριασμού της καρδιάς. Η μέθοδος αυτή έγινε αποδεκτή παγκόσμια και εφαρμόζεται μέχρι σήμερα ως μέθοδος εκλογής για τους αρρώστους με στένωση αορτής στους οποίους λόγω της γενικής κατάστασής τους η εγχείρηση της καρδιάς είναι επικίνδυνη για την ίδια τους τη ζωή. Οι άρρωστοι αυτοί είναι συνήθως υπερήλικες με σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω κακής λειτουργίας ζωτικών οργάνων όπως οι νεφροί, το συκώτι, το αιμοποιητικό σύστημα και ο εγκέφαλος.

Πράγματι είναι μεγάλο επίτευγμα να αντικαθίσταται μια κατεστραμμένη βαλβίδα της καρδιάς χωρίς εγχείρηση, χωρίς νάρκωση, χωρίς πόνο κατά την ώρα του καθετηριασμού. Ομως μέχρι σήμερα οι ενδείξεις αντικατάστασης περιορίζονται στα άτομα υψηλού κινδύνου. Ο λόγος είναι ότι δεν έχει ακόμα αποδειχθεί ότι ο χρόνος ζωής της βαλβίδας αυτής είναι συγκρίσιμος με τις βαλβίδες που τοποθετούνται με την κλασική εγχείρηση ανοικτής καρδιάς με εξωσωματική κυκλοφορία.

Ομως, μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JACC, το επίσημο περιοδικό του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας, φαίνεται να ανοίγει νέους δρόμους στο θέμα αυτό. Συγκεκριμένα παρακολουθήθηκαν 241 ασθενείς στους οποίους αντικαταστάθηκε η αορτική βαλβίδα με τεχνητή βαλβίδα χωρίς εγχείρηση από 5-10 χρόνια. Το αποτέλεσμα της παρακολούθησης χαρακτηρίστηκε ως εξαιρετικό, δεδομένου ότι το ποσοστό καταστροφής της τεχνητής βαλβίδας ήταν μικρότερο του 1%, ενώ στο 91% των ασθενών η τεχνητή βαλβίδα δεν εμφάνισε σημεία εκφύλισης και καταστροφής. Εάν τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιωθούν από μεγαλύτερες μελέτες, αναμφισβήτητα ανοίγει ο δρόμος για αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας χωρίς εγχείρηση.

Λαμβανομένου υπόψιν ότι είναι ανάλογο το ποσοστό επιτυχίας και αντικατάστασης της αορτικής βαλβίδας με εγχείρηση και τοποθέτηση βιολογικής βαλβίδας, είναι ευνόητο ότι οι εγχειρήσεις θα περιοριστούν μόνο στις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχει ένδειξη αντικατάστασης της αορτικής βαλβίδας με μεταλλική, δηλαδή σε νεότερους σε ηλικία ασθενείς διότι ο χρόνος ζωής της μεταλλικής βαλβίδας είναι σαφώς μεγαλύτερος από τον χρόνο ζωής μιας βιολογικής βαλβίδας.