Ο Μαραντόνα, τα… σκόρδα και ο Γιάννης

Δεν ξέρω εάν η μαμά Βερόνικα έχει στο νοικοκυριό της καμιά σκελίδα σκόρδα, αλλά καλού κακού ας πάει στο κοντινότερο μπακάλικο να αγοράσει μερικά!

Οντως ο Γιάννης χρειάζεται από δαύτα για να μην τον ματιάσουν ή μια χάντρα ή κάποιο εικόνισμα μέσα από το φανελάκι του για να τον φυλάει από το κακό. Η εν πάση περιπτώσει, ας στοιχίζονται τα μέλη της οικογένειάς του και οι συμπαίκτες του στο σπίτι για να τον… φτύνουν!

Πέρα από την πλάκα και την αναγωγή στην κάθε λογής δεισιδαιμονία, ο Αντετοκούνμπο τερματίζει αυτό που νοείται και προσδιορίζεται ως συμβατικό μπάσκετ: τις προάλλες το Sports Illustrated τον αποκάλεσε μονόκερο και τον έβαλε φάτσα κάρτα στο εξώφυλλό του, στο καπάκι το ESPΝ του επιδαψίλευσε τον τίτλο του κορυφαίου παίκτη του πλανήτη και δεν συμμαζεύεται.

Χθες τα ξημερώματα που ο λεγάμενος οργίασε κόντρα στους Πίστονς, έκανα από μέσα μου την προσευχή μου για να μην τραυματιστεί. Κυριεύθηκα από μια τέτοια φοβική ιδεοληψία διότι συν τοις άλλοις απέναντί του βρισκόταν ο σεσημασμένος για τις ύπουλες μεθόδους του, Γεωργιανός Ζάζα Πατσούλια, που ωστόσο υπήρξε ο μέντοράς του όταν πρωτοπήγε στο Μιλγουόκι και φαντάζομαι ότι δεν θα του έβαζε καμιά τρικλοποδιά.

Προϊούσης της νυκτός ο Γιάννης τη βρήκε από έναν μέχρι πρότινος συμπαίκτη και κολλητό του, τον Σουδανοαυστραλό Θον Μέικερ, αλλά και από τον Αντρέ Ντράμοντ, που δεν του φέρθηκαν ακριβώς με το γάντι, μάλιστα ο δεύτερος αποβλήθηκε με αντιαθλητικό φάουλ της δεύτερης κλίμακας.

Δεν σταματιέται εύκολα ο Γιάννης, ίσως να μη σταματιέται καθόλου! Είναι τέτοια η κλάση και τόση η ορμητικότητά του που μου θυμίζει το πώς προσπαθούσαν να αναχαιτίσουν τον Μαραντόνα και στα καθ’ ημάς τον Τζιοβάνι, τον Ζάετς και όλους τους αρτίστες του ποδοσφαίρου!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά ελπίζω πως ο Γιάννης δεν θα βρει στον δρόμο του κάποιον χασάπη τύπου Αντονι Γκοϊκοετσέα, κάποιον Σουμάχερ, κάποιον Σέμο ή κάποιον Γιώργο Παπαδόπουλο…