Οι Ουκρανοί βάζουν στο μικροσκόπιο τις σχέσεις Αγκυρας και Μόσχας

Το Κίεβο παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τη συνάντηση Πούτιν – Ερντογάν. Πέραν της συνεργασίας για την απόκτηση των S-400, οι Ρώσοι αναπτύσσουν κοινά στρατηγικά σχέδια, ορισμένα από τα οποία άμεσα ή έμμεσα επηρεάζουν την Ουκρανία. Ενδεχομένως το πιο σημαντικό από αυτά είναι το TurkStream, ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία απευθείας στην Τουρκία και με δυνατότητα – αργότερα – μεταφοράς προς την Ευρώπη. Με την κατασκευή του, η Ουκρανία παρακάμπτεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία και τη γεωπολιτική σημασία της. Παράλληλα, οι Ουκρανοί είναι ιδιαίτερα ανήσυχοι για το γεγονός της θαλάσσιας επέκτασης των Ρώσων που ήδη έχει στοιχίσει (στην Ουκρανία) την πρόσβαση στα λιμάνια της Μαριούπολης και του Μπερντιάνσκ. Η συνεργασία με την Τουρκία ενισχύει περαιτέρω τη Ρωσία στις θάλασσες, εκτιμούν ουκρανοί αναλυτές.

«Το θέμα με τους S-400 παραμένει καίριο για εμάς, καθώς βλέπουμε μια συνολικότερη αλλαγή ισορροπιών στην περιοχή και ταυτόχρονα, ενίσχυση της ρωσικής στρατιωτικής ισχύος στη Μαύρη και Αζοφική Θάλασσα, αλλά και στο Ανατολικό Αιγαίο» λέει στα «ΝΕΑ» η υποδιευθύντρια της Διπλωματικής Ακαδημίας της Ουκρανίας Ευγενία Γκάμπερ. Εξηγώντας την ουκρανική πλευρά, η  Ευγενία Γκάμπερ κάνει λόγο για εγγύτητα των Ρώσων με τους Τούρκους, η οποία εκδηλώθηκε ιδιαίτερα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 και έπειτα από αυτό οι δύο χώρες ενίσχυσαν τη συνεργασία τους σε στρατηγικούς τομείς. Αυτό το πλαίσιο συνεργασίας έχει να κάνει – μεταξύ άλλων – με την κατασκευή εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας Ακούγιου, με κοινό επενδυτικό ταμείο που ετοιμάζουν οι δύο χώρες, με τις εμπορικές συναλλαγές τους (ιδιαίτερα σημαντικές για τη Ρωσία εν μέσω κυρώσεων και αντι-κυρώσεων που υπάρχουν με τις χώρες της Δύσης), με τη συνεργασία στη Συρία κ.ά.

Μια μεγάλη μειονότητα που διαβιοί στην Κριμαία είναι οι Τάταροι, με τους οποίους η Τουρκία διατηρεί αρκετά στενή σχέση ιστορικά μέχρι και σήμερα. Αρκετά άτομα της συγκεκριμένης μειονότητας έχουν βρεθεί υπό δίωξη από το ρωσικό καθεστώς, μετά την παράνομη προσάρτηση της Χερσονήσου το 2014. Ο Ερντογάν όχι μόνον εμφανίζεται ανήσυχος για την τύχη των Τατάρων, αλλά και συμμετείχε προσωπικά στην απελευθέρωση ορισμένων εξ αυτών. Το ζήτημα με τους Τατάρους είναι ένα από τα πιο επώδυνα αγκάθια των Ρώσων στην Κριμαία, καθώς, αντίθετα με τη μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της Κριμαίας, η οποία δεν προέβαλε κάποια αντίσταση στη στρατιωτική εισβολή των Ρώσων, ομάδες Τατάρων επιμένουν ακόμα και σήμερα στην ειρηνική αντίσταση – εντός της Κριμαίας – κατά της ρωσικής κατοχής. «Ο Ερντογάν δεν φαίνεται διατεθειμένος να κλείσει τα μάτια του σε παραβιάσεις δικαιωμάτων των Τατάρων στην Κριμαία, παρά την όποια σχέση του με τον Πούτιν. Αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει» επισημαίνει στα «ΝΕΑ» η Ναντία Κοβάλ, αναλύτρια της ΜΚΟ Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής – Ουκρανικό Πρίσμα.

Παρά το γεγονός ότι οι ουκρανοί διπλωμάτες αποφεύγουν κάθε παραλληλισμό ανάμεσα στις δύο καταστάσεις, η κατοχή της Κριμαίας έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την κατοχή στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Και αυτός είναι ένας ακόμα βάσιμος λόγος για τους Ουκρανούς να παρακολουθούν με προσοχή τις επαφές ανάμεσα σε αυτά τα δύο κράτη.