Ο Τσίπρας και οι 16+1 χώρες που φλερτάρουν με Κίνα
Θέλει να ενταχθεί στην ομάδα από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη που επιθυμούν να ανοίξουν δουλειές με τον Δρόμο του Μεταξιού
epa07458376 Italian premier Giuseppe Conte (R) shakes hands with Chinese President Xi Jinping during their meeting at the Villa Madama in Rome, Italy, 23 March 2019. President Xi Jinping is in Italy to sign a memorandum of understanding to make Italy the first Group of Seven leading democracies to join China's ambitious Belt and Road infrastructure project. EPA/Riccardo Antimiani (File: 20891268.jpg )
Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θέλει να βάλει την Ελλάδα στην ομάδα χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης που επιθυμούν πιο στενούς δεσμούς με την Κίνα, σύμφωνα με δημοσίευμα των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Ο Πρωθυπουργός αυτόν τον μήνα ενημέρωσε τη λεγόμενη ομάδα των 16+1 χωρών, της Κίνας και κρατών από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη για την επιθυμία της Ελλάδας να μπει κι αυτή στη λίστα, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα επικαλούμενη επιστολή που αναφέρει ότι έχει δει. Από τις χώρες αυτές οι 11 ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.
Αξιωματούχος του γραφείου του Πρωθυπουργού επιβεβαίωσε την επιστολή και την πρόθεση της Ελλάδας να μπει στην ομάδα 16+1, αναφέρουν επίσης στο σχετικό δημοσίευμα οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Η Ελλάδα έχει ήδη στενές σχέσεις με την Κίνα, καθώς η κρατική εταιρεία COSCO έχει κάνει μεγάλες επενδύσεις στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς.
Η κίνηση αυτή γίνεται σε μια χρονική περίοδο που η Κομισιόν δεν βλέπει με καλό μάτι τα σχέδια αύξησης της επιρροής του Πεκίνου στην Ευρώπη. Ακολουθεί επίσης λίγες μέρες μετά τη σύναψη πιο στενών σχέσεων της Κίνας με τη γειτονική Ιταλία όπου η κυβέρνηση συνασπισμού έχει προσεγγίσει το Πεκίνο προσφέροντας μεταξύ άλλων πρόσβαση σε μεγάλα λιμάνια. Η Κομισιόν έχει ανησυχήσει για την προσπάθεια της Ιταλίας να γίνει η πρώτη χώρα της ομάδας του G7 που δίνει το πράσινο φως στον λεγόμενο νέο Δρόμο του Μεταξιού της Κίνας, που αποτελεί σειρά μεγάλων έργων υποδομής από την Ασία μέχρι την Ευρώπη.
Στα τέλη του Μαρτίου η Ιταλία υπέγραψε με την Κίνα συμφωνίες ύψους 2,5 δισ. ευρώ στο πλαίσιο της περιοδείας του κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ στην Ευρώπη. Πρόκειται για περίπου τριάντα διαφορετικές συμφωνίες, με τις δέκα να αφορούν ιταλικές εταιρείες και οι άλλες υπουργεία και δημόσιους οργανισμούς.
Ανάμεσα στα ντιλ αυτά περιλαμβάνονται δύο συμφωνίες από την China Communications Construction Company με τις αρχές του λιμανιού της Τεργέστης και με τις αρχές που επιβλέπουν την ανακατασκευή της γέφυρας στο λιμάνι της Γένοβας που κατέρρευσε πέρυσι. Επίσης η κρατική τράπεζα της Ιταλίας Cassa Depositi (CDP) και η ιταλική εταιρεία ενέργειας Snam υπέγραψαν συμφωνία με το ταμείο Chinese Silk Road (SRF) για συνεργασία που αφορά διεθνείς επενδύσεις. Η Snam και η SRF θα εξετάσουν επίσης πιθανή συνεργασία στον τομέα του φυσικού αερίου. Η CDP υπέγραψε επίσης συμφωνία με την Bank Of China για να πουλήσει ομόλογα σε επενδυτές στην Κίνα.
Επιπλέον, η κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων Ferrovie dello Stato, η εταιρεία διαχείρισης αεροδρομίων Aeroporti di Roma και τα μουσεία της αυτοκινητοβιομηχανίας Ferrari υπέγραψαν συμφωνία με το μεγαλύτερη διαδικτυακό πρακτορείο της Κίνας Ctrip για την προώθηση του τουρισμού στην Ιταλία.
Η κυβέρνηση συνασπισμού του Κινήματος των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας του Βορρά είχε από καιρό ενδιαφέρον για να συμμετάσχει στα μεγάλα έργα υποδομής της Κίνας. Τα έργα αυτά έχουν την επίσημη ονομασία «Μια ζώνη, ένας δρόμος». Πρόκειται για συνολικές επενδύσεις ύψους 1 τρισ. δολαρίων. Πρόκειται κυρίως για δίκτυο λιμανιών, σιδηροδρομικών δικτύων, δρόμων και άλλων μορφών υποδομών. Ξένα δημοσιεύματα ήθελαν τους Κινέζους να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για το λιμάνι της Γένοβας, αλλά και για την Τεργέστη. Οι Κινέζοι έχουν επίσης ήδη παρουσία στο λιμάνι του Παλέρμο. Η Κίνα έχει επενδύσει πολλά χρήματα στο λιμάνι του Παλέρμο, της πόλης που βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από την Αφρική.
Η Ιταλία από την πλευρά της θέλει να δελεάσει την COSCO και άλλες κινεζικές εταιρείες με τα λιμάνια της λέγοντας ότι προσφέρουν καλύτερη πρόσβαση για μεταφορά εμπορευμάτων στην Ευρώπη.














