Πραγματικότητα ή σκευωρία;

Η δημόσια συζήτηση των τελευταίων ημερών χαρακτηρίζεται από το θέμα της Novartis. Παρά την πρόσφατη αναλυτική συζήτηση στην Ολομέλεια και στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, επανατίθενται ζητήματα  ουσίας αλλά και διαδικασίας. Η στάση κομμάτων και πολιτικών προσώπων αποκαλύπτει πώς αντιλαμβάνονται την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και το κράτος δικαίου.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, από την πρώτη στιγμή, βιάστηκαν να κατηγορήσουν τη Δικαιοσύνη, να μηνύσουν τους λειτουργούς της και να απειλήσουν με ειδικά δικαστήρια τους πολιτικούς τους αντιπάλους, καταγγέλλοντάς τους για σκευωρία και κατασκευασμένες κατηγορίες.

Ποια είναι όμως η αναντίρρητη πραγματικότητα; Στην Ελλάδα έγινε μία άνευ προηγουμένου λεηλασία του δημοσίου χρήματος στον χώρο της υγείας, με την πλειονότητα της σπατάλης να αφορά στον τομέα του φαρμάκου. Η Novartis είναι ένα πραγματικό οικονομικό σκάνδαλο, που κόστισε 23 δισ. ευρώ, σύμφωνα με εκτιμήσεις, στο ελληνικό Δημόσιο. Είναι, άρα, ένα υπαρκτό οικονομικό σκάνδαλο, που κόστισε υπερβολικά στα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία, περιόρισε άλλες παροχές υγείας και μείωσε τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτές για πολλούς πολίτες. Είναι ένα ανήθικο σκάνδαλο, γιατί υποβάθμισε την υγεία των πολιτών για το κέρδος κάποιων.

Η πολιτική ευθύνη των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για το οικονομικό σκάνδαλο και την απώλεια δημόσιων πόρων δεν αμφισβητείται. Είναι χρεωμένη στους υπουργούς Υγείας και συνολικά στις κυβερνήσεις που το επέτρεψαν.

Παρά την αποκάλυψη σε παγκόσμιο επίπεδο, η αντιπολίτευση, για κομματικά οφέλη, επιλέγει να αρνείται το σκάνδαλο. Επιπλέον, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θεωρούν πιο αξιόπιστο τον εσωτερικό αυτοέλεγχο της Novartis, σύμφωνα με τον οποίο δεν υπάρχει σκάνδαλο, και όχι την έρευνα των ελλήνων δικαστών και των υπηρεσιών πληροφοριών και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, που αποκαλύπτουν ότι υπήρχε θέμα υπερτιμολογήσεων και εμπλοκής πολιτικών προσώπων.

Ο σεβασμός στα πορίσματα, αλλά και στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατικής μας κοινωνίας. Στη Δημοκρατία μας όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και η Δικαιοσύνη έχει πάντα την ίδια αξία. Η αντιπολίτευση χρησιμοποιεί τα πορίσματα της Δικαιοσύνης κατά το δοκούν. Οποτε δηλαδή τη συμφέρει πολιτικά.

Δεν μπορεί να κατηγορήσει κάποιος μια κυβέρνηση ή τη δικαστική αρχή που αποκαλύπτει υποθέσεις στις οποίες είχαν εμπλακεί πολιτικοί. Η ευθύνη για τα σκάνδαλα δεν μπορεί να βαρύνει αυτούς που τα αποκαλύπτουν. Βαρύνει αποκλειστικά αυτούς που τα δημιουργούν. Και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να καθυστερεί την αποκάλυψή τους και την απονομή δικαιοσύνης, που είναι συστατικό στοιχείο του κράτους δικαίου της ευρωπαϊκής κοινωνίας, το οποίο κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ή να υποτιμήσει.

Είναι, όμως, κοινωνική απαίτηση η γρήγορη απονομή δικαιοσύνης για όλες τις υποθέσεις που βρίσκονται σε διερεύνηση, όπως είναι και η υπόθεση για τα δάνεια των κομμάτων και των ΜΜΕ, και ας προκύψει από την ελληνική Δικαιοσύνη η αθωότητα των πολιτικών στελεχών. Μόνο με αυτόν τον τρόπο αποκαθίσταται η αξιοπιστία της πολιτικής απέναντι στην κοινωνία.

Ο Σωκράτης Φάμελλος είναι αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος