Το στοίχημα της επόμενης μέρας

Το παρατεταμένο χειροκρότημα (σχεδόν για ένα τρίλεπτο συνεχόμενα!) των 3.500 φίλων του Ολυμπιακού που πήγαν μέχρι το ΣΕΦ για τον αγώνα με την Νταρουσάφακα την Παρασκευή έκανε ακόμα πιο δύσκολη τη συναισθηματική διαχείριση για παίκτες και προπονητικό τιμ.

Ο κόσμος των Πειραιωτών έχοντας πάρει τη μία πίκρα μετά την άλλη στο τελευταίο 1/3 της Ευρωλίγκας (με 8 ήττες σε 11 παιχνίδια και κυρίως τραγικές εμφανίσεις) ήταν τουλάχιστον αυτός που πήγε στο φαληρικό στάδιο δίπλα στην ομάδα.

Και φυσικά το χειροκρότημα στο φινάλε δεν ήταν για την αναμενόμενη (κόντρα στον σάκο του μποξ της διοργάνωσης) επικράτηση επί των Τούρκων με 99-74, αλλά γενικότερα για αυτά που έχει προσφέρει αυτή η ομάδα στο κοινό της την τελευταία οκταετία.

Με την κατάκτηση δύο τίτλων στην Ευρωλίγκα, τριών πρωταθλημάτων και συμμετοχή σε άλλους δύο ευρωπαϊκούς τελικούς.

Το μεγάλο στοίχημα πλέον της επόμενης μέρας – πέραν από το πώς θα εξελιχθεί η αντίδραση για τα τεκταινόμενα στο ελληνικό πρωτάθλημα – είναι να χτιστεί εκ νέου ένα ισχυρό σύνολο που δεν σημαίνει απαραίτητα πλήρη αποδόμηση της τωρινής ομάδας, κάθε άλλο.

Η πρόκληση

Ενα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα στην πορεία των αδελφών Αγγελόπουλων είναι να καταφέρουν αφενός να διατηρήσουν σε υψηλό επίπεδο την ομάδα και αφετέρου να γίνουν οι πρόεδροι που επί των ημερών τους θα έχουν κλείσει την καριέρα τους στην ομάδα της καρδιάς τους, παίκτες θρύλοι του Ολυμπιακού όπως για παράδειγμα ο Βασίλης Σπανούλης και ο Γιώργος Πρίντεζης.

Οταν αυτό δεν έχει γίνει ούτε με τον Αργύρη Καμπούρη (έπαιξε στο Περιστέρι μετά τον Ολυμπιακό), ούτε καν με τον Παναγιώτη Φασούλα (είχε σταματήσει πολύ απότομα και άκομψα την καριέρα του) ή τον Γιώργο Σιγάλα.

Σε αυτή την άσχημη παράδοση οι ηγέτες του Ολυμπιακού έχουν την ευκαιρία να γράψουν και εκεί ιστορία και οι σημαίες να μείνουν στον ιστό τους, ψηλά στο ΣΕΦ είτε σε όποιο άλλο γήπεδο μπορεί να παίζει μελλοντικά ο μπασκετικός Ολυμπιακός.

Ο Γιώργος Πρίντεζης συγκλόνισε την Παρασκευή και βούρκωσε όταν τελείωνε το παιχνίδι και άκουγε το χειροκρότημα του κόσμου. Δεν έκρυψε την επιθυμία της καρδιάς του σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στους εκπροσώπους του Τύπου.

«Το όνειρό μου είναι να κλείσω την καριέρα μου εδώ στον Ολυμπιακό και μακάρι να μας δοθεί μια ακόμα ευκαιρία με τον Μπίλι και τα άλλα παιδιά» ήταν το ζουμί των δηλώσεών του, καθώς είναι ένας παίκτης πρώτα απ’ όλα ευαίσθητος άνθρωπος που ποτέ δεν θα «πάταγε» στο πλουσιοπάροχο συμβόλαιο (που έχει για έναν ακόμα χρόνο) αν δεν ένιωθε ψυχικά εντάξει και αν δεν θεωρούσε πως είναι επιθυμητός στην ομάδα της ζωής του.

«Εμένα είναι χαρά μου που βρίσκομαι εδώ. Το όνειρό μου πάντα ήταν να κερδίσω ένα τίτλο και να τελειώσω την καριέρα μου εδώ. Οποιος κι αν είναι ο ρόλος μου το κάνω με μεγάλη μου χαρά. Είχα κάνει καλή προετοιμασία. Δεν έχασα κανένα παιχνίδι, αλλά στο τελευταίο δίμηνο δεν ήμουν όπως θα έπρεπε και αυτό με βαραίνει πολύ. Ζητάμε όλοι και πρώτος εγώ μία συγγνώμη από τον κόσμο. Πάντα έπειτα από ήττες και νίκες κάνω αυτοκριτική και κοιτάω να γίνομαι όσο καλύτερα γίνεται. Εχω πράγματα ακόμα να δώσω πιστεύω. Εγώ δεν είμαι αρμόδιος να πω για την ομάδα. Θέλω να παρουσιαστούμε καλύτεροι και ο καθένας να βοηθήσει την ομάδα όσο καλύτερα μπορεί με τον σωστό ρόλο. Να είμαστε όλοι μαζί. Να μας δοθεί άλλη μία ευκαιρία μαζί με τον Μπίλι και τα άλλα παιδιά και να είμαστε άλλη μια χρονιά παρέα, να πλαισιωθούν τα πράγματα όπως πρέπει και να παλέψουμε για το καλύτερο όπως το κρίνει η διοίκηση» είπε μεταξύ άλλων ο υπαρχηγός του Ολυμπιακού, που επανάλαβε ότι είναι μόνο αγωνιστικό το πρόβλημα και πως αν έκανε τόσο κακό το ηχητικό θα ζητούσε επίσης συγγνώμη.

Εξωαγωνιστικά

Και όμως, τα προβλήματα δεν ήταν μόνο αγωνιστικά, καθώς το εξωαγωνιστικό κομμάτι (κυρίως από το ηχητικό και πριν καν αυτό δει το φως τη δημοσιότητας και όλα τα υπόλοιπα) ήταν αυτό που επηρέασε πάρα πολύ όλο το οικοδόμημα της οικογένειας του Ολυμπιακού.

Ο Ντέιβιντ Μπλατ πάντως – που επίσης ανάλαβε μεγάλο μέρος της ευθύνης – μίλησε σε μελλοντικό χρόνο (έχει άλλωστε συμβόλαιο) και για Σπανούλη και Πρίντεζη και για την ομάδα και αυτό είναι το ζητούμενο: ο Ολυμπιακός να παρουσιαστεί πιο ενωμένος και πιο ισχυρός τη νέα χρονιά.

Με τους ηγέτες του (διοικητικά και στο παρκέ) έτοιμους για νέες διακρίσεις αρκεί αυτοί του γηπέδου να έχουν πλαισιωθεί σωστά, καθώς πλέον ο ρόλος τους είναι δεδομένο ότι είναι άλλος από αυτόν που είχαν εκείνο το καλοκαίρι του 2011, ιδιαίτερα στο αγωνιστικό κομμάτι.

Πλέον πρέπει να συμπληρώνουν με την εμπειρία τους το αγωνιστικό προφίλ και αυτή θα βοηθάει εξαιρετικά και στα αποδυτήρια, τα οποία εφέτος για πρώτη φορά «πληγώθηκαν» τόσο έντονα.

Και τώρα ποιος είναι ο στόχος;

Το χθεσινό παιχνίδι με τον Κολοσσό Ρόδου στο ΣΕΦ δεν διεξήχθη. Οχι επειδή «κληρώθηκε» κάποιος από τους τρεις ανεπιθύμητους – για την πειραϊκή ΚΑΕ – διαιτητές, αλλά διότι δεν μπόρεσε να πετάξει η αποστολή της ροδίτικης ομάδας από το σμαραγδένιο νησί λόγω του απαγορευτικού.
Οπως και να έχει, το επόμενο ραντεβού είναι αύριο στο Περιστέρι (ούτε και εκεί ήταν… άτυχος ο Ολυμπιακός στην κλήρωση ή ορισμό αν προτιμάτε διαιτητών) αλλά μέχρι πότε θα παίζουν οι Ερυθρόλευκοι;
«Περιμένω να δω τις συνθήκες, η διοίκηση ήταν ξεκάθαρη για το τι θέλει να κάνει. Αγαπώ αυτή την ομάδα, θα ετοιμάσω τους παίκτες μου μέχρι την τελευταία στιγμή. Δεν μπορώ να πω περισσότερα αυτή τη στιγμή» είπε χαρακτηριστικά ο τεχνικός των Ερυθρολεύκων Ντέιβιντ Μπλατ μετά και το παιχνίδι με την Νταρουσάφακα. Καθώς αρχικά είχε ξεχαστεί λέγοντας: «Τώρα πάμε για το πρωτάθλημα»!
Οταν του θύμισαν ότι δεν μπορεί να το διεκδικήσει με τις παρούσες συνθήκες (που δεν αλλάζουν) τότε χαμογέλασε και παρέπεμψε στις καλένδες περιμένοντας τις εξελίξεις ενώ απαντώντας σε ερώτηση για ενδεχόμενη ενίσχυση και αν έχει νόημα, τόνισε: «Δεν γνωρίζω αν κάτι τέτοιο είναι ρεαλιστικό. Δεν έχω πρόβλημα με τους παίκτες που έχω στη διάθεσή μου, απλά σκέφτομαι συνεχώς τα στοιχεία που έχουμε και αυτά που μας λείπουν. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει κάποια προσθήκη πάντως».
Για τρίτη συνεχόμενη σεζόν οι έφηβοι του Ολυμπιακού κατέκτησαν τον τίτλο στην ΕΣΚΑΝΑ (με «σκούπα» στους τελικούς επί του Πρωτέα Βούλας), και ετοιμάζονται για το πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Οι παίκτες του Δημήτρη Τσαλδάρη αφιέρωσαν τον τίτλο στον άτυχο της ομάδας λόγω τραυματισμού, Ανδρέα Τσουμάνη.